Acties zijn de vijand van gedachten

12 december 04 - bekijk - reageer -
Zoals bij iedere student beginnen de schooldagen hectisch te worden. Ofwel zitten de pubers middenin de examens (maar laten we alstublieft zwijgen over pubers). Ofwel wordt de aanloop naar de examens bemoeilijkt door testen en projecten (u raadt nooit waar ik het momenteel druk mee heb).
Maandag was druk omdat de opdrachten van dinsdag af moesten. Die raakten niet af dus vertrok ik enkele uren op voorhand naar school om ze voor de lessen af te werken. Maar dat was tevergeefs mits de foutenmeldingen maar bleven komen. Intussen had ik wel 's de lessen van de 2de jaarsstudenten gezien. En, om eerlijk te zijn, de mensen zagen er totaal niet afgebeuld uit zoals ik hoorde vertellen van de ex-ers.
De volgende dag doorbladerde ik m'n cursus voor de test die ik de dag nadien zou hebben. Die test liep niet geheel volgens plan maar werd uiteindelijk wel met een zekere vaardigheid be?indigd. Maar iedereen beseft ergens wel dat vb.net niet zo'n enorm obstakel is op de meeste testen. (hoewel 'k heel snel vast raakte, het oploste met heel wat tijdverlies, heel snel terug vast raakte en lichtjes begon te wanhopen. Uiteindelijk heb ik een omweg gemaakt en dan vlug vlug de volledige opdracht in ??n krachtige zwaai afgewerkt. Dat zal waarschijnlijk niet veel goeds opleveren. Maar het werkt wel!)
Het einde van de week was een slome afsluit die ons met veel werk opzadelde. En hier zit ik nu, met een opdracht voor databanken (het ontwerp van een kookboek waarvan de logica mee wordt geleverd met de database), wat verveeld met het feit dat het een groepsproject is. Want een groepswerk is enkel maar tijdsrovend in de planning en de uitwerking, de synchronisatie en de uiteindelijk gezamenlijke verdediging (moeten we die nu ook spreekbeurtsgewijs voorbereiden?).
Het ik is hier niet meer belangrijk. En ik ben niet volledig akkoord met de titel.