U raadt het nooit. Maar in zekere zin ben ik terug. In die mate dat'k mezelf wat verplicht voel om te bloggen. Hoewel'k geen specifiek idee heb waarom.
M'n verdwijnen is enkel te danken aan het wegdrijven na de examens. Iets wat me ieder jaar velt, is het ontbreken van vakantie na de parti?le examens. Maar meestal valt die periode mee, mits het ontbreken van nieuwe leerstof de labos soft en de lessen makkelijk maakt. Maar deze keer moest er net na de examens een GUI project af en m'n partner liet het (voor de 2de maal) afweten. Dus ik werkte maar wat verder.
Na de helse week wachtte ik geduldig tot er een break zou komen. De paasvakantie samen met een examen kort erna kwamen in zicht. En zonder te klinken als een langharig werkschuw tuig, wou ik op dat moment nog altijd m'n rust, een tijd om niet (mentaal) te werken. Misschien zelfs eerder een tijd om al wat ik al geleerd had, te laten zinken en het een correcte plaats te kunnen toewijzen. Een plaats waar'k het niet enkel in de aangeleerde context zou kunnen gebruiken. Zoals een docent ooit zei, een student moet geen cursussen leren maar doorheen verschillende cursussen denken. En ergens krijg ik die tijd niet.
Hoe dan ook, de examens zijn al een week voorbij en ik geniet van m'n laatste uren vakantie. De stage en de thesis roepen me al naar een vergadering.
(het voelt aan alsof'k geen mening kan produceren omdat'k geen tijd meer heb om na te denken. Wat een eigen mening dan ook mag wezen)
M'n verdwijnen is enkel te danken aan het wegdrijven na de examens. Iets wat me ieder jaar velt, is het ontbreken van vakantie na de parti?le examens. Maar meestal valt die periode mee, mits het ontbreken van nieuwe leerstof de labos soft en de lessen makkelijk maakt. Maar deze keer moest er net na de examens een GUI project af en m'n partner liet het (voor de 2de maal) afweten. Dus ik werkte maar wat verder.
Na de helse week wachtte ik geduldig tot er een break zou komen. De paasvakantie samen met een examen kort erna kwamen in zicht. En zonder te klinken als een langharig werkschuw tuig, wou ik op dat moment nog altijd m'n rust, een tijd om niet (mentaal) te werken. Misschien zelfs eerder een tijd om al wat ik al geleerd had, te laten zinken en het een correcte plaats te kunnen toewijzen. Een plaats waar'k het niet enkel in de aangeleerde context zou kunnen gebruiken. Zoals een docent ooit zei, een student moet geen cursussen leren maar doorheen verschillende cursussen denken. En ergens krijg ik die tijd niet.
Hoe dan ook, de examens zijn al een week voorbij en ik geniet van m'n laatste uren vakantie. De stage en de thesis roepen me al naar een vergadering.
(het voelt aan alsof'k geen mening kan produceren omdat'k geen tijd meer heb om na te denken. Wat een eigen mening dan ook mag wezen)








