Maandag links, vandaag rechts. Resultaat: niet langer last van wijsheidstanden.. Wel nog ff van wat pijn..
Maandag was de afspraak om 10u30.. tegen 11u45 werd ik binnengeroepen. Ik was niet nerveus, ik dacht dat het wel nog zou meevallen.. maar na de eerste verdovingsspuit.. kreeg ik het toch ff heel erg warm.. Niemand had me ooit verteld dat dat zoveel pijn zou doen.. M'n been- en armspieren waren opgespannen - ik kon het niet geloven dat er nog 2 spuitjes zouden volgen.. Maar goed.. eenmaal verdoofd is dat allemaal snel vergeten.. dan hoor je enkel nog gekraak en getrek..



Op de terugweg, in de bus - een paar rare blikken.. Leek het misschien alsof ik slaag had gekregen met zo'n "coldbag" tegen m'n kaak.. Ah, kon mij het schelen.. Ik was 2 tanden kwijt..
En vandaag gingen de andere twee eruit.. Ergens goed dat het zo snel op elkaar volgde.. zo zal ik minder lang pijn hebben.. Jammer wel dat het nu bijna onmogelijk is om iets te eten.. (En ik heb zo'n honger!) Maar gelukkig is het 'pletten' al een tijdje uitgevonden.. én is het zomer.. zodat een ijsje er ook wel ingaat..