In het schooljaar 1998-1999 deed'k m'n laatste uurtjes humaniora. Met onvolprezen arrogantie en een broek vol na?viteit, onbewust (ze gaan altijd hand in hand, niet?) en met de precisie van een ervaren indiaan, doorstond ik wat men 'mijn laatste uren van vrijheid' noemde.
Ik lachte iedereen in z'n gezicht uit, want ook zij waren onbewust en lachten, zoals een goede groepsmentalliteit het beaamt, allemaal keurig mee.
In dat schooljaar deed'k geen extreme zaken, zo ben'k nu eenmaal niet, maar ik gaf er wel m'n eindwerk voor Moraal (Zedenleer oftewel de vervanging voor Godsdienst in staatsscholen) af. De leerkracht had ons al vaak tot discussie proberen aan te zetten, op de anticonceptie lachpartij na was dit zonder succes. En als grote wraak maar vooral omdat ze van niets beters wist, gaf ze ons als opdracht een maatschappelijk verantwoord eindwerk te maken.
Ik wist nog van m'n jaarwerk voor Nederlands van het vorige jaar dat'k zonder problemen bladzijden bij elkaar schreef, zolang het maar over computers zou gaan. Maar al m'n onderwerpen werden afgekeurd. ('k Deed het jaar ervoor over virussen, waardoor'k ze had misleid in het denken dat het misschien wel over HIV zou kunnen gaan. Ik kreeg toen slechts de helft als bleek dat'k het over computerzaken had.)
Dus, om 'r toch maar op stang te jagen, nam ik een onderwerp dat niets met de vrije moraal te maken had. Mits het millennium naderde en ik af en toe te vinden was bij de leerkracht protestantse godsdienst (een lang verhaal, maar het komt erop neer dat de man ook Magic: The Gathering speelt), zou'k het over de bijbelse apocalypse hebben. Aan bronnen geen probleem, maar om echt alle boeken die'k tegenkwam te lezen, was misschien iets teveel van het goede. De leerkracht Protestantse godsdienst, de leerkracht Latijn en een maillinglist op het internet brachten me goed vooruit.
Ergens dacht'k dat Mevr. Moraal zich de haren uit het hoofd zou trekken als ze geen referentiemateriaal zou vinden in de bibliotheek (ik kon me voorstellen dat zij dan wel alle boeken zou lezen die'k had gevonden) maar toen had'k blijkbaar geen besef van de luiheid van de mensen. Ze deed niet eens moeite mij te controleren en nam aan dat het wel ok was. (Ik had een uitstekende reputatie, die'k in m'n laatste uren fantastisch kon misbruiken.)
Omdat'k zo misnoegd was met al wat'k slecht vond aan een school, heb'k 100den woorden opgezocht die'k zou kunnen gebruiken in m'n eindwerk. Zaken zoals 'amelioreren' en 'chiliastisch', terwijl'k evengoed de gemakkelijk verstaanbare nederlandse alternatieven kon gebruiken zoals 'verbeteren' en 'duizendjarig'. Ik lette er speciaal op dat al m'n zinnen samengesteld waren en dat'k, als het mogelijk zou zijn tijdens het vertellen van een verhaal, zoveel mogelijk tussen de tijden zou afwisselen. 'k Geneerde me ook niet om te pas en te onpas tussen haakjes commentaar toe te voegen. Het was leuk maken.
Mijn eindwerk raakte af en tijdens mijn voorstelling wou'k de grenzen van mijn superioriteit t.o.v. deze makke lammeren testen. Niemand was echt ge?nteresseerd, niemand luisterde echt goed en er was slechts ??n mens, de overloopster van Katholieke godsdienst, die me door de mand zou kunnen doen vallen. Maar ze was druk bezig de splitten van 'r haar aan het uitknippen. 'k Vertelde honderuit over Heaven's Gate, het vroeger en het nu, computer millenium bug en Chiliastische bewegingen. Voor deze laatste verklaarde ik het woord Chilia (afkomstig van het Grieks, betekent 'duizend' en in een paar uitzonderingen 'olifant' (dus waarschijnlijk gewoon 'zeer groot')) stond voor een olifant die Jezus meenam om Mozes te begroeten eens hij van de berg kwam (misschien dacht ze dat het iets met het gouden kalf te maken zou hebben?). Niemand verroerde zich en achteraf hoorde'k dat de leerkracht in de leraarskamer had gevraagd wat Chliastisch nu precies betekent. Ergens begon m'n leerkracht Latijn te lachen, in alle waarschijnlijkheid omdat hij tot op dat moment niet voor de volle 100% geloofde wat'k de mensen toen allemaal had wijsgemaakt.
Hoe dan ook. Iedere enkele dagen zal'k delen van m'n eindwerk posten.
Ik lachte iedereen in z'n gezicht uit, want ook zij waren onbewust en lachten, zoals een goede groepsmentalliteit het beaamt, allemaal keurig mee.
In dat schooljaar deed'k geen extreme zaken, zo ben'k nu eenmaal niet, maar ik gaf er wel m'n eindwerk voor Moraal (Zedenleer oftewel de vervanging voor Godsdienst in staatsscholen) af. De leerkracht had ons al vaak tot discussie proberen aan te zetten, op de anticonceptie lachpartij na was dit zonder succes. En als grote wraak maar vooral omdat ze van niets beters wist, gaf ze ons als opdracht een maatschappelijk verantwoord eindwerk te maken.
Ik wist nog van m'n jaarwerk voor Nederlands van het vorige jaar dat'k zonder problemen bladzijden bij elkaar schreef, zolang het maar over computers zou gaan. Maar al m'n onderwerpen werden afgekeurd. ('k Deed het jaar ervoor over virussen, waardoor'k ze had misleid in het denken dat het misschien wel over HIV zou kunnen gaan. Ik kreeg toen slechts de helft als bleek dat'k het over computerzaken had.)
Dus, om 'r toch maar op stang te jagen, nam ik een onderwerp dat niets met de vrije moraal te maken had. Mits het millennium naderde en ik af en toe te vinden was bij de leerkracht protestantse godsdienst (een lang verhaal, maar het komt erop neer dat de man ook Magic: The Gathering speelt), zou'k het over de bijbelse apocalypse hebben. Aan bronnen geen probleem, maar om echt alle boeken die'k tegenkwam te lezen, was misschien iets teveel van het goede. De leerkracht Protestantse godsdienst, de leerkracht Latijn en een maillinglist op het internet brachten me goed vooruit.
Ergens dacht'k dat Mevr. Moraal zich de haren uit het hoofd zou trekken als ze geen referentiemateriaal zou vinden in de bibliotheek (ik kon me voorstellen dat zij dan wel alle boeken zou lezen die'k had gevonden) maar toen had'k blijkbaar geen besef van de luiheid van de mensen. Ze deed niet eens moeite mij te controleren en nam aan dat het wel ok was. (Ik had een uitstekende reputatie, die'k in m'n laatste uren fantastisch kon misbruiken.)
Omdat'k zo misnoegd was met al wat'k slecht vond aan een school, heb'k 100den woorden opgezocht die'k zou kunnen gebruiken in m'n eindwerk. Zaken zoals 'amelioreren' en 'chiliastisch', terwijl'k evengoed de gemakkelijk verstaanbare nederlandse alternatieven kon gebruiken zoals 'verbeteren' en 'duizendjarig'. Ik lette er speciaal op dat al m'n zinnen samengesteld waren en dat'k, als het mogelijk zou zijn tijdens het vertellen van een verhaal, zoveel mogelijk tussen de tijden zou afwisselen. 'k Geneerde me ook niet om te pas en te onpas tussen haakjes commentaar toe te voegen. Het was leuk maken.
Mijn eindwerk raakte af en tijdens mijn voorstelling wou'k de grenzen van mijn superioriteit t.o.v. deze makke lammeren testen. Niemand was echt ge?nteresseerd, niemand luisterde echt goed en er was slechts ??n mens, de overloopster van Katholieke godsdienst, die me door de mand zou kunnen doen vallen. Maar ze was druk bezig de splitten van 'r haar aan het uitknippen. 'k Vertelde honderuit over Heaven's Gate, het vroeger en het nu, computer millenium bug en Chiliastische bewegingen. Voor deze laatste verklaarde ik het woord Chilia (afkomstig van het Grieks, betekent 'duizend' en in een paar uitzonderingen 'olifant' (dus waarschijnlijk gewoon 'zeer groot')) stond voor een olifant die Jezus meenam om Mozes te begroeten eens hij van de berg kwam (misschien dacht ze dat het iets met het gouden kalf te maken zou hebben?). Niemand verroerde zich en achteraf hoorde'k dat de leerkracht in de leraarskamer had gevraagd wat Chliastisch nu precies betekent. Ergens begon m'n leerkracht Latijn te lachen, in alle waarschijnlijkheid omdat hij tot op dat moment niet voor de volle 100% geloofde wat'k de mensen toen allemaal had wijsgemaakt.
Hoe dan ook. Iedere enkele dagen zal'k delen van m'n eindwerk posten.
