's Morgens, nogal vroeg in de morgen, wandel ik naar de bushalte. Geen kat op straat, enkel af en toe de krantenman die me de krant aanrijkt vanuit z'n autotje. Gisterenmorgen, hetzelfde senario als steeds: ik wacht geduldig aan het buspaaltje op de bus die me naar het station brengt. Ik hang mijn sjaal wat beter rond m'n nek, trek m'n jas recht, grabbel naar mijn abonnement en wacht... kijk naar de toppen van mijn schoenen (je weet maar nooit).. en merk dat er een postertje aan het buspaaltje hangt. Ik buk me naar het papier dat tegen de grond reikt en lees... "halte afgeschaft vanaf 3 december". Het duurt enkele seconden eer ik "o, dat is vandaag!" denk.. Ik zie nog een plannetje erbij.. maar graak er geen wijs aan uit.. Oriëntatiezin op een maandagmorgen is blijkbaar niet voor Lorelei weggelegd. Maar ik begin dus maar te stappen.. naar de volgende halte. Daar staan een 3tal mensen te wachten.. maar ik merk op dat aan hun paaltje ook een papiertje hangt. Weer ter hoogte van de knieën. Ik zeg en wijs hen op de afgeschaftheid van de plek waar ze tevergeefs staan te wachten en stap lustig verder naar de volgende halte. Net als ik daar aankom.. en al de paaltjes en bankjes begin af te speuren naar een eventueel 3de slecht-nieuws-papiertje - komt de bus aan.

Toch nog op tijd de trein gehaald. Maar enkel dankzij m'n schoen-staren.. niet dankzij de lijn.. die blijkbaar het plannetje ook nog op z'n kop had gehangen...