Deze morgen werd ik wakker en ik zag Mjemmeref en Miorelei. Het leek wel alsof ik ze al héél lang niet meer gezien had. Tussen hen en mij was er een hekken. Een hekken waarover ik tijdens mijn vorige dutjes gedroomd had... of was het nu toch echt? Miorelei en Mjemmeref zijn echt, dat weet ik zeker... Echt!

Ze namen mij mee in een veel te klein draagbakje,... alles rond me bewoog. Ik werd een beetje nat en miaauwde dat ik eruit wou, dat ik op een krabpaal in de zon wou zitten! 

Ik herinnerde me plots weer een stukje uit mijn droom. Ik zag een hekken en daarachter zaten twee lieve schattige katjes in een krabpaal. Ik probeerde bij hen te komen, maar dat lukte niet. Zij dutten rustig verder, en zeiden niks. Helemaal niks. Spinnen was het enige dat ze konden voortbrengen van geluid. Ze deden me denken aan een vorige droom... of... een vorige vakantie!? Toen leerde ik op dezelfde manier een kater kennen... Castar!

O, maar ik was gewoon op vakantie. Ik was op reis naar een luxe hotel met hoge krabpaal en leuke buren en de allerleukste speeltjes ooit (voorlopig toch). En Mjemmeref en Miorelei haalden me nu terug. De speeltijd is gedaan...

Maar eenmaal terug thuis... snuffelde ik wat rond en herontdekte al mijn favoriete bekende plekjes. Enkel mijn eetbakje is... veranderd in een reuze vis!