Net voor het filmfestival van Gent speelde ik het klaar om mijn DIY Tux af te werken.

Je kan hem ook zelf creeren door te googlen, wat lijm te kopen en 3uurtjes bezig te blijven met papier rond potloden te draaien, papier vast te klemmen, je vingers fascinerend los te peuteren van gedroogde lijm (zeer tijdsrovend maar oh zo noodzakelijk) en de kat van de lijm te houden. Nu  staat hij naast mijn werkcomputer te pronken.

En over werk gesproken, ik probeerde de nieuwkomers ervan de overtuigen dat het maken van de tux een inwijdingsritueel is. Dat ze dat dus moeten maken om volledig lidmaatschap van ons eiland te kunnen verdienen.

Op de werkvloer hebben we een 7tal eilanden, waarvan er toch vier voor onze werkgroep zijn (vijf tegen juni, terwijl we ook nog een ander lokaal hebben waar er nog een eiland en een half aanwezig is). De mensen zitten wat gegroepeerd volgens onderzoeksgebied. En dat past net niet zo erg bij ons eiland. Want we zitten er met 6, waarvan ik en een collega geen doctoraatsstudenten zijn maar technisch personeel. Maar wat ons 6 samenbindt, is dat we allemaal informatica studenten waren, wat het maken van de tux meer betekenis geeft.

Maar ik vond dat dit gegeven onvoldoende was om ons eiland te profileren bij de bewoners zelf. Versta me niet verkeerd, ik wil ons niet cocoonen maar eerder kleurrijker maken. Daarom verdienden we een mailinglist om al onze spannende geeky verhalen en chalenges te kunnen posten. Een lijst die de naam van eiland kon dragen: binari. Hoewel het niet zozeer de lijst zelf die belangrijk is, maar de manier waarop we IT hebben kunnen overtuigen die te geven.

De volgende 'opdracht' is er ook reeds. Nl, om op het flatscreen mededelingssysteem dat overal in het gebouw hangt 'All Your Base Are Belong To Us' te spelen.

Wel ja, dat is ook logisch want Binari Is Not A Regular Island. :)