Zondag besefte ik dat ik weinig met de muis doe. En het viel me pas op nadat lorelei mijn bureau had opgeruimd, zodanig dat mijn laptop er als enige ornament op achterbleef. Geen extra toestenbord, geen trackball, en geen verhoog voor de laptop. En het viel me ook op dat blind typen me best makkelijk af gaat tegenwoordig.

Dus, ipv van altijd naar het ongemakkelijke trackpad te grijpen (hoewel ik ook een tepel op mijn laptop heb), maximaliseer ik altijd alle vensters en tab ik tussen de vensters en de desktops.

Dus .. Zondag was het eens tijd om een andere window manager uit te proberen. Ik begon ooit in KDE, schakelde snel over naar Xfce en eindigde voor de voorbije twee jaar bij fluxbox. Ik denk dat mijn keuzes toen grotendeels gebaseerd waren op de memory consuption (ik had een laptop met 512MB RAM) omdat ik het irritant vond dat ik 1/5de van mijn geheugen moest afstaan om een werkbare omgeving te verkrijgen. (Maar veel hielp ook toen ik van fedora naar arch overschakelde.)

Zondag probeerde ik ratpoison, een uiterst minimalistische window manager, omdat het me beloofde veel zoals screen te zijn. En dat is ook zo. Behalve dan dat ik geen status bar kon configureren zoals in screen. En, op het eerste gezicht waren er meer nadelen dan voordelen. Je verliest bv. je vensters, of beter gezegd, alles is altijd gemaximaliseerd. Iets wat alles behalve ideaal is als je moet gimpen. De prefix-key (ik noem hem persoonlijk de hotkey) is ctrl-t, wat mijn vingers nogal in een knoop doet liggen. En de control op een laptop staat positioneel gezien niet op dezelfde plaats als op een normaal klavier en dat is nadelig voor muscle memory. En als laatste grote nadeel heb je het gebrek aan workspaces of extra desktops.  Misschien zou ik beter blijven bij fluxbox en alles gemaximaliseerd opstarten?

Een van de voordelen van ratpoison is dat het makkelijk configureerbaar is. De extra keybindings (volume controle en lock) zet ik via xbindkeys (die zelf ook een window manager aanraadt) waardoor ik de bindingen effectief window manager onafhankelijk maak. Over de hotkey heb ik langer moeten nadenken.

De eerste keuze was de windows toets omdat hij makkelijk onder mijn duimen te vinden is. Maar op een of andere reden wil de toets niet altijd binden (en het is dwaas om je Xwindows telkens te herstarten tot de key wel werkt). De volgende keus was de caps lock (wie gebruikt die nu?). Maar ik hermapte die toets reeds naar escape (gemakkelijk in vim), maar om caps lock te gebruiken moet de toets als caps lock ingesteld blijven. De menu toets was ook niet goed, want op de laptop staat de menu toets links bovenaan.

Maar de oplossing was poepsimpel. Ik mapte de menu toets naar de linker alt en maakte hiervan de hotkey. Hij blijft op dezelfde plaats staan en ik verlies geen functionaliteit.

Een ander voordeel van ratpoison is dat het zo erg op screen lijkt. Je kan je desktop opsplitsen, het verplicht je je keyboard beter te leren kennen dan de die fameuse binnenkant van de broekzak.

Uiteindelijk vond ik ook een makkelijk manier om workspaces te maken m.b.v. rpws. En .. ik startte de gimp op, drukte Alt_R+S, Alt_R+r en ik had een volledig gemaximaliseerde versie, met aan de zijkant de gimp toolbar.

Vandaag keek ik ook wat rond op xwinman en wow .. Ik dacht dat ik veel opties had doorgenomen, maar het aantal mogelijkheden is toch wel het toppunt.