OP donderdag nam een collega een dagje verlof. Er was niets speciaal aan de dag, noch aan de collega. Ik bedoel hij was niet jarig, hij nam geen ontslag, hij doctoreerde niet, hij kreeg geen promotie, er was niets extraordinair. Dus was de actie om zijn klavier te kleuren een willekeurig stukje gedrag. Vaagweg gestimuleerd door zijn voorstellen van alternatieve kleurschema's voor de websites, nl. roze. We zijn de voorstellen niet beu, zeker niet, ik hou van de absurditeit, maar om de absurditeit wat realistischer te maken, maar vooral om toe te geven aan de zomerhormonen, spoten we dan maar zijn klavier roze. Of lichtpaars, maar aangezien voorafuitgelegde connotatie, denkt niemand aan paars.

En het was leuker de toesten er terug op te steken dan deze eraf te halen.