Ik rek me uit als ik iemand bezig hoor in de keuken. Ze gaan me eindelijk terug eten geven! Oh *smul*.
Het is weer ongelooflijk weer buiten en ik hoop dat ik vandaag misschien wat van dat vliegend lekkers zou kunnen vangen. Of maar niet, ik ben nooit goed geweest in het onthouden van bedoelingen en planningen.
Een wat later word ik in mijn harnasje geperst. Ik snap toch nog altijd niet hoe mijn baasjes zo kunnen foefelen om het mij aan te doen.
Na de interessante tocht over de straat richting het park, wordt er eindelijk een stoel voor me neergezet waar ik in kan soezen.








Allemaal goed en wel, mijn baasjes weten wat goed voor me is, maar zoveel geluiden. Zoveel om naar te kijken. En ja! Vliegend eten! Oh..
Ik kruip wat onder mijn stoel en mjemmeref kruipt er al direct in. Zo?n afpakker. Maar plots komt er iets wit flitsend naar me toe gerend. Een lompe kat? Een hyperkinetische bol van plastic? Hij stinkt! Voor ik het weet ben ik al 2 maal mijn normale grootte en staat mijn linkerpoot bijna in zijn spitse neus. Wat voor hatelijk wezen. Hij komt dichter en probeer uiteindelijk mijn ultieme wapen in te zetten: mijn slechte adem. Ik sis langzaam in zijn richting, maar het beest heeft het met moeite door. Hij speelt en dartelt maar in het rond, maar ik zie wel wat ie doet. Mij krijgt ie nooit te pakken in een laks moment. En zelfs al zakken mijn ogen bijna volledig neer, nog ben ik alerter dan dat beest ooit zou kunnen voorstellen. Hij raakt mijn stoel bijna aan! Flits *poot*






En net als ik hem bijna een overwinning kan afdwingen, komt er een donderbeest van de andere kant. Hij grijpt en bijt in een zak van miorelei. *sis* Ik spring bijna, maar miorelei houdt me tegen, gelukkig maar.
De spanning stijgt ten top en steek meer energie in mijn furie dan in mijn geheugen. Ik word terug wakker op mijn krabpaal, bijna snurkend. Mjemmeref en miorelei waken over me. Dank je voor de mooie dag. Ik schitterde.

Mooi weer! Fantastisch! Al mijn haartjes kriebelen. Vliegebeesten zoeven overal voorbij en er hangt vliegend eten in de lucht. Ik ben zo enthousiast vandaag.
Mjemmeref en Miorelei willen weer niets doen. Iedere dag zitten ze aan hun prentendozen gekluisterd, terwijl ik toch mijn speeltjes moet doen. Alles maakt me nog altijd zo nieuwsgierig. Vanacht nog, hervond ik een nieuw plekje. Lekker warm, en zoveel spulletjes die ik nog nooit eerder zag. Krabbelen en duwen, pootje binnensteken, kopje door de donkere opening duwen en mijn lijfje kronkelt er doorheen. Maar.. mijn haren gaan wat overeind staan als al die nieuwe geuren mij overspoelen. Neen.. er is meer.. ik ruikt, iemand anders! *snuffel* ja! Ik spring enthousiast op het deken en trappel er wat rond.. het geeft lekker mee, en ik voel wat lucht langs me strijken. *snuffel* *poot* en oei.. iemand schiet wakker en kreunt. Ik hou niet zo van gekreun, maar des te meer van al die nieuwe spulletjes. Owla, de persoon staat recht, nu gaat er wat zwaaien. *mieuw* probeer ik 'r nog te overtuigen van al mijn goede, curieuze, bedoelingen. En daar vlieg ik al de kamer uit.. dan maar dromen over al die nieuwe geuren.

... er alweer op.
De electriciteit was uitgevallen, de galerij in het donker. De kok verdween en lostte het probleem op. Alweer een korte kok-toezicht-ontmoeting achter de rug. De tegenstelling blijft grappig. De west-vlaamse (boertige) kortheid, to-the-point zoals we zeggen, tegen het joviale van de over-sociale kok (het klikt met ieder zoals ze zeggen). Maar nu liet hij zijn normale etiquette in de steek, net zoals hij mij er liet staan.
De boeken vliegen erdoor. De superboeken!
Niemand die het waagde verder dan 2 stappen binnen te zetten. En deze keer zit ik er voor niets tussen. Ah, unlike people, bugs and animals looove mjemmeref.

Vandaag weer lekker lui liggen zonnebaden. Het anti-viertje-valt-uit-het-raampje werd terug ingestoken. Lekkere geuren kwamen ogenblikkelijk binnen, ik hoorde zelfs terug vogeltjes. Ze fladderen en fluiten, tetterden en kwetterden, zoemden langs me heen.. Wacht ?ns. Zoemden? Ik sprong naar beneden, een gilletje slakend. Een vliegebeest! Poot, trappel, spring, luister, poot, oh! Gevangen!



Een feestmaaltijd.. een dessertje na al dat Whiskas Junior. Het is ongelooflijk hoe krols ik word van het eten van die lekkernijen. Zelfs mjemmeref en miorelei zeggen er al krolzakjes tegen..
Ik gooi me terug op mijn kussentje en word rustig. Zo rrusti*geeuw*. *val in slaap*

... maar het raakte wel afgekeurd : WTV vertelt.

en waar zijn je krulletjes? :/
De kat ziet er natuurlijk heel goed uit :)

De meest voorkomende en.. ergerlijkste, saaiste vraag; "Wat zullen we eten?"
Bij deze, een oproep..
Suggesties altijd welkom.. De kok van dienst zal proberen zich te baseren op de verzoeken..
(en wie weet wordt u wel tot winnaar uitgekozen.. en wint u een maaltijd ten huize mjemmeref en miorelei)

... die ik ooit eens kreeg ging niet in vervulling. Daarom wens ik nu om deze ongedaan te maken.

*zucht*
mjemmeref en miorelei konden het niet laten..
Ik dacht het wel al 'n tijdje.. ze waren jaloers op m'n eigenste site..
Ziehier hun resultaat: http://lorelei.femeref.com

Mjemmeref en miorelei hadden het vandaag wat warm.. en ze wilden het raam openzetten.. Maar ik heet niet voor niks 'vier'.. We wonen op de vierde verdieping.. En deze vier hier.. is heel erg nieuwsgierig naar wat er daar beneden allemaal gebeurt..
Dus.. mjemmeref en miorelei maken een vliegenraam.. of eerder.. een katteraam.. een anti-spring-naar-beneden-viertje-raam..
Wat een zicht! Wat een zicht!

welkom..
onthou vooral _en ik citeer_; mjemmeref: .. ik had nooit gedacht dat ik een site ging bezitten met zo'n layout. Hoewel het weer mijn idee was...

.. en dat alles voor maar 71cent !

.. je bent al perfect genoeg ;)

... vandaag! Totaal onverwachts en van miorelei('s slager). Na maandenlang subtiele hints te hebben gegeven, verwijzingen naar de kookkunst van mijn grootmoeder en konijnen die te schoon gekuist waren, eindelijk! Dank u dank u!

... dan kon ik smoren zonder geheugenverlies