Toen ik Wie Wast Er Zachter enkele dagen terug in een Mozilla Firefox browser zag, schrok ik toch even. Het middendeel is breder dan ik instelde in de css (421px), 20px breder om precies te zijn. 20px als in de 10px padding die ik aan elke zijde van het middendeel instelde. Maar in plaats van de padding toe te passen tussen de rand en de inhoud van het element wordt het element groter dan ik oorspronkelijk opgaf. Weet iemand hier een oplossing voor? Of wat doe ik verkeerd?
Voor eens dat IE iets correcter toepast dan Mozilla (maar het zal wel uitkomen dat het aan mij ligt).
Het css-bestand vind je hier

Gisteren was ik nog fan van de nmbs.. Vandaag niet meer. Vandaag ging ik -net als vorige week zondag- m'n tickets voor de komende week halen. Ik geef het toe. Het is veel werk. en waarschijnlijk niet het leukste wat er bestaat voor de man achter het loket. Maar het is nu eenmaal iets wat de nmbs doet; 5 werkdagen vooruit tickets geven. Dus.. voor m'n eigen gemak ('smorgens geen bus vroeger hoeven te nemen om nog snel 'n ticket te halen aan de loketten) maak ik gebruik van de mogelijkheid dat de nmbs me bied.

De man achter het loket kijkt me aan. Z'n blik beloofde al niet veel goeds. Hij controleert de kalender.. constateert dat het "wel mogelijk is".. en gromt wat.. Ik zwijg en probeer 'n onschuldige/ wanhopige/ het_spijt_me blik op te zetten..
Bij het printen van het eerste ticketje loopt er iets mis. Hij vloekt. Hij gooit de printer open met 'n knal.. Haalt er de cartrige met 'n ruk uit, en verdwijnt naar 'n andere ruimte al zuchtend en grommend
Het speet me al dat ik de loketbediende van de vorige keer niet gekozen had. (Ik had het bewust gedaan, om die arme man niet weer met m'n stapeltje tickets op te zadelen.)
Met tussenpozen van controleren of alles juist geprint is, roept hij telkens als er iemand achter mij probeert aan te schuiven. "Ga maar naar 'n ander loket! Da gaat hier nog lang duren."

Ik zucht. En m'n humeur krijgt een deuk.

Hij gooit de ticketjes in het schuifje. Ik neem ze en zeg met 'n oprechte glimlach "Dank je voor de moeite."

Hij kijkt eens op en zucht.

Doch, misschien morgen.. hou ik terug van het treinen.
Heel misschien.

De foto's.

Maandag (27sept) moet je beslist rond 21u naar radio 1 luisteren.. Cucamonga geeft er 'n interview met Nick Cave over z'n nieuwe dubbelcd "Abattoir blues & The lyre of Orpheus".

En het enige dat gepland was, was een bezoek aan 't Hoekske. Maar, ik geef toe, het kopen van boeken voelt ongelooflijk. In De Kaft kocht ik:
- Joseph Conrad - De Geheim Agent
- Joep J.B. Derksen - Het Einde van het Westen
'k Moet nog zo veel lezen. M'n boeken van het vorig boekenfestijn in de Expo van Gent zijn nog niet allemaal uitgelezen. Voor de volgende entry zal ik mijn zoekcriteria ordenen en noteren, want momenteel neig ik naar het regelmatig vergeten van mijn eigen beperkingen (fantastisch toch?).

Ter voorbereiding van morgen..(fnac-ledendag), gingen we alvast eens een kijkje nemen.. Eerder werd ons de dvd-box van Twin Peaks seizoenII beloofd in september. . Na een vruchteloze rondkijk op de koppen van de rayons,.. in de rayons 'nieuw'.. omsingelden we een verkoper.. die ons 'moest teleurstellen.. maar de levering is 'terug' uitgesteld.. tot.. 2005.. en geen idee in welke maand.. het spijt me'..
Dan maar 'n kijkje nemen bij de hoofdtelefoons.. (de 'mousse' van m'n 5jaar oude hoofdtelefoon is zo goed als verdwenen).. Maar de fnac zou de fnac niet zijn.. als m'n oog op iets 'fantastisch' viel.. Een fm-radio(klik), in pocketformaat m?t een hoofdtelefoon.. van sony-phillips.. voor 49e99..
min 6 procent..
Het kriebelt..

oh, en (niet dat het geld op onze rug groeit, maar) we passeerden ook nog eens langs de 2de handsboekenwinkel De Kaft. Hun website is niet om aan te zien.. de ordening van de winkel kan stukken beter, een database zou bv. heel handig zijn.. Maar dat weegt allemaal niet op tegen het aantal boeken die je er kunt vinden aan een -meestal- erg schappelijke prijs.

Wat ik kocht:
-Nicolas Negroponte - Digitaal leven (5e)
-Andy Law - Open voor verandering (De filosofie van een vernieuwend reclamebureau, het model voor de 21?eeuw) (7e)
-Frans Aerts - De triomf van de misleiding (5e)
-Stefan Hertmans - Gestolde wolken (7e)

trouwens; wat ik momenteel aan het lezen ben, kunt u hier zien (zie ook )

Toen ik enkele weken terug een HUMO wedstrijd won was ik op zijn minst verwonderd. Maar toen de bon van 15e uiteindelijk in mijn bus viel werd het me snel duidelijk waarom ik won.
Een volledig reclame pakket, in HUMO stijl, om een jaar abonnement te nemen en dan pas je bon te kunnen incasseren. Neen bedankt, want dat hebben we hier al. Maar we zakten toch eens af naar de Free Record Shop omdat er nog een aankoop moest gebeuren. En eens het product gevonden, viel m'n oog op de supervoordelige DVDs. 5-6e/stuk. We kunnen ze bijna niet zo goedkoop huren.
Reservoir Dogs was ??n van eerste die eruit haalde. De film hoeft geen uitleg en mijn tv-opname is eindelijk vereeuwigd op een schijf. Wat verder stond ook True Romance maar die kostte uiteindelijk 10e, daar kunnen we later eventueel achter. Of niet. Ik ken de dialogen al bijna vanbuiten. Hm, later, later aankopen..
Op imdb staat "User Comments: What the hell was that?!!" en dat is wat ik al altijd hoorde over Naked Lunch. Ik zag hem nog niet en 'k hou hem voor een smooravond.
Een film die al lang op mijn verlanglijst stond was La Haine. Die heb ik nu ook.
En toen ik hier een tijd alleen was, wou ik mijn halfopgenomen versie van The Doors bekijken. Het warme weer paste voor de film, maar helaas, de video bleek verloren.
De andere films doen er niet toe (The Cube 2 en 2 van de massaal aanwezige WO films (waarvan ze bij de naam 'Willem Dafoe' vermelden dat hij in Spiderman meespeelde. Excuseer? Noem misschien eens zijn slechtste prestatie in de laatste 2 jaar)).

In de loop der jaren evolueerde mijn muzieksmaak. Van betekenisloze muziek, alledaagse Radio2 hits tot mijn nu persoonlijk voor mij zingende bands en mensen. Ik was al altijd bang om een cd te kopen. Want het kopen zou inhouden dat ik de cd een volle 100% zou moeten appreci?ren, ieder nummer. Maar dat is zelden het geval, hoewel ik op dat moment na?ef genoeg was om mezelf te geloven. En, raar maar waar, ik vond effectief dergelijke cd's. Altijd heel voorzichtig naar de cd-winkel wetend wat ik zou kopen. Het was een klassieker zoals Paradise In Me van K's Choice een ongelooflijk veelzijdige, ruwe, rustige en grappige cd (ruw was vooral door de bekende hit Not An Addict en het minder bekende Iron Flower en White Kite Fauna; rustig is Song for Catherine; en Something's Wrong is een ideale afsluiter.. een verlangen naar een festival). Later kocht ik ook het perfecte OK Computer van Radiohead en Pieces of You van Jewel (die nu trouwens een te groot entourage heeft om nog aangenaam beluisterbaar te zijn - ik hield van 'r ontplooiing en 'r fouten in 'r muziek). Maar telkens lag er toch een serieus aantal maanden tussen al de aankopen. Ik had geen smaak die vastlag, geen genre om op terug te vallen. De ganse commercie van cd's (van andere zaken ook trouwens) kwam zo verwarrend en incompleet over. Maar wat doe je als echte 16 jarige, je aanvaardt dat dit slechts alles is wat men je kan bieden.

Toen we deze avond terug thuis waren, was de kat er niet meer. Weg! Verdwenen!
Ze is het laatst gesignaleerd in onze woonst en verdween vermoedelijk via de brandladder naar het gesloten binnenpleintje of de aanpalende lage daken. Ze is zwart en kan ongelooflijk snel lopen. Het is een zenuwpeesje. Hier is de flyer die we overal uithangen. Hang hem ook uit in je buurt! Ofzo..

Vind Viertje!



(Op aanvraag is de flyer ook beschikbaar in pdf A4 formaat)

Als ik een kat zou zijn, erger nog, als ik vier ben dan word ik fenomenaal verwend. Stel u voor. Iedere dag tientallen keren een massage, mensen die me spontaan door m'n haren wrijven en iedere nieuwkomer die m'n aandacht probeert te krijgen. Ik zou restjes krijgen, maar super restjes. Onvergelijkbaar met wat ik anders voorgeschoteld krijg.
Mijn instinct zou zowel m'n gave als m'n vloek zijn.
Genot transponeer ik zonder misverstanden naar de buitenwereld. Voldoening krijg ik al als m'n rustplaats zachter is dan deze die ik me laatst herinner. Ik lig te warmen en te zonnen onder een 60 Watt lamp.
En mijn blog, dat zou er zo uitzien..
Maar als je me nu wil excuseren, ik moet een massage afdwingen op iemands schoot.

Hier regende het zonet hagelstenen uit de lucht. Eerst een klein straaltje regen, dat aanzwol tot een klein geraas. Ik vroeg me ogenblikkelijk af waarom ik en anderen, want de overbuurman van het 3de verdiep kwam ook eventjes buiten piepen (en dat is toch al veel in deze opeenstapeling van mensen ? het einde van vertrouwen in grote groepen), ontzag voelden voor dit fenomeen. Waarom ik direct greep naar woorden zoals 'razen' terwijl het fenomeen niets van destructie met zich meebracht. Onze holen zijn t? stevig (en zeg ik daarmee net niet alles?)
Het leek me logisch te veronderstellen dat het een machtsverhouding is. Het ijs doet ons niets, maar kan onmogelijk door ons getemd worden. Een vage angst schiet door ons heen, een angst die we wel onder controle kunnen houden (we weten rationeel teveel ? en zelfs al was dat niet het geval dan overwon het euforische gevoel van de mogelijke ijsdestructie onze angsten wel. Hier dwalen geen Goden over de aarde die we moeten vrezen, jammer genoeg).
Het is afgeleid zijn van onze focus, het is onze enige echte vakantie.
En dan slaat alles om. Na het subtiele donker worden, net als onze stemming, die eens genoeg geladen zich als een bliksemschicht naar de aarde laat schieten om de kijker te raken, zet de impact alles in een hel licht. Een licht dat blijft. Eens uitgehageld is de lucht mooi en wolkeloos, het ideale moment om wakker te schieten en terug te flitsen naar de realiteit, want de vakantie is over. Maar die donkere stemming is toch uitgeregend.
Uiteindelijk blijft een hagelregen mooi. Ieder moment is een ander beeld, het is zelfs een beeld dat we niet kunnen opslaan of vergelijken met de vorige beelden. Het is beter dan die flitsende televisie. Hier kan je niet minddead raken. Hier is het ok en zonder schadelijke gevolgen om in te gaan op je geschonken vakantie. Hier is het intussen al lang een zonnig weertje.

Vandaag was het al stukken beter.. wat betreft het nmbs interieur.. Vanmorgen werd ik bijna koninklijk ontvangen in de elegante rode zetels.. en in het terugkeren kreeg ik een stijlvol blauw aangeboden..



Houden zo..
(aub)

Ik geef het toe.. Gisteravond had ik wat veel gedronken en was ik te laat m'n bed in gedoken.. Maar wat de nmbs me aandeed.. vergeef 'k hen niet vlug.. Lila-paarse zetels.. Aarghl.. Ik schrok me rot!
(En probeerde niet voortdurend voor me uit te staren.)

Dit zou en moest d? eerste schooldag worden!

Eén dag vroeger mogen stoppen met m'n -3 weken durende- vakantiejob is welgekomen. Als ik m'n ogen sluit, zie ik soms nog postnummers voorbijflitsen.. 9220 Hamme, 9260 Wichelen, 9340 Lede, 9185 Wachtebeke,..
In plaats van stipt om 14u plaats te nemen voor het sorteerkastje.. werd ik verwacht in m'n nieuwe school..

*12u45 Er staat redelijk wat volk op het perron.. veel jonge mensen.. misschien wel toekomstige klasgenoten.. alhoewel dat al erg toevallig zou zijn.. Er werden maximum 24 leerlingen toegelaten tot m'n klas.
Daar stond ik dus. Met m'n boekentas over m'n schouder en m'n 1ste klasticket in de hand.

*12u53 De trein naar Mechelen rijdt het station binnen op spoor 7. Femeref kuste me 'n goede reis en ik nam plaats in 'n wagon.

Ik stelde de EAX van m'n nieuwe mp3speler in op "trein" en genoot van de soundtrack van True Romance.



*13u35 Met een kleine vertraging: aankomst in station Mechelen.
Ik wandel naar het gebouw waar ik al eens was (voor de toelatingsproef en m'n inschrijving). Aan de balie vraag ik waar ik het lokaal Z3-10 kan vinden.. "Het derde verdiep." vertelt het meisje achter de balie me, en wijst naar een witte deur. Trappen.. 3 verdiepen.. trappen..
Boven gekomen. Uitgeput. Zwetend. Hoogstwaarschijnlijk rood. Op het einde van de gang zie ik één enkele jongen op een bankje zitten. Ik loop de nummers van de deuren af en neem uiteindelijk plaats naast de jongen. "Ook multimedia?" vraagt hij. "Ja" knik ik "Nieuw?". "Ja" zegt hij "Ik deed informatica in Leuven."

*13u55 Er stapt een meisje op ons af. Minder uitgeput, maar ook met de bestemming Z3-10. Wat later komen nog mensen de gang afgewandeld.. Uiteindelijk staan en zitten we met 8 mensen in de gang.

*14u15 (Een kwartier na afspraak -en slechts 8 leerlingen- later) Een paar mensen vertrekken naar beneden.

*14u25 Niemand keerde terug.. Wij besluiten ook eens een kijkje te nemen beneden. Al 2 verdiepen lager komen we het 1ste groepje tegen. Ze hebben wat toekomstige leerkrachten gevonden. We lopen terug de trap op, deze keer gevolgd door 3 leerkrachten die zich al min of meer verontschuldigen... "Ai,.. we lieten blijkbaar niet iedereen weten dat we de afspraak naar maandag hadden verschoven.."

5 meisjes, 3 jongens.. zo nemen we allen plaats op de eerste rij banken. We krijgen 'n klein uurtje wat uitleg.. Ondertussen blijkt ook dat er een personeelsfeestje aan de gang was.. Ze hadden al champagne op.. "Chaotisch, is het hier heel vaak.. Heel kenmerkend.." gaven ze zelf toe.. Laten we gewoon hopen dat ze er maandag wel zijn.. -ik wil m'n treintickets wat sparen..-

Maandag wordt dus de 'echte' start (alhoewel, het belooft een heuse 'introductieweek' te worden).. I wonder.. Nu ja, om 10u beginnen.. is nog zo slecht niet..

Uiteindelijk ging ik dus toch nog 'n dag kunnen gewerkt hebben.. als ze ons verwittigd hadden.. Maar ik vergeef het hen.

Het was een rustige, warme, onsaaie.. dag zonder post.