De tramsporen aan het Zuid in Gent liggen er op bepaalde plaatsen maar bloot bij.. Iets verder.. een bergje asfaltbrokken/schotsen..

Mjemmeref verhuisde naar de gesloten kamer. Maar dat is bijkomstig. M'n baasjes openen de kamer om mij m'n nieuwe kus te geven. Bij het raam! En lekker zacht.
Ik begrijp wel niet waarom ze mij deze plaats niet eerder hebben gegeven. Het was zo warm de afgelopen tijd dat ik er bijna lui van werd. En net nu het wat afkoelt, krijg ik een koelere plek met krabpaaluitzicht.

's Nachs moet ik Mjemmeref wakkermaken als'k op m'n kus wil liggen, want hij sluit de deur altijd. Hij zegt dat'k er teveel rommel maak en op alles wil kruipen. Maar dat is toch normaal! Er staan zoveel niet bekende spulletjes. Alles ruikt er zo onbekend. Zelfs de stapels van spulletjes, waar'k vandaag eindelijk ben opgeraakt. Morgen probeer ik het opnieuw, want Memmeref hoorde me rommelen en smet me de kamer uit.

Pfff, hij is zo hard geworden sinds ik hem zo gekrabd heb. Misschien moet'k me 's nachts gewoon wat dichter tegen hem drukken en wat spinnen. Of wat meer vriendjes worden met Miorelei. hm, ja! Ik word Mioreleis vriendje totdat Mjemmeref mij terug streelt.
Morgen versleep ik m'n nieuwe kus naar Mioreleis stoel.

Voor mensen zoals mij, waarvan de letters op het laptop toetsenbord sneller afgaan dan van een normaal kla4, is er tegenwoordig een oplossing!



Er bestaat een, momenteel pattentloos en nog niet op de markt gebracht, toetsenbord waarvan de letters veranderen volgens de functie waarvoor je het gebruikt.


Photoshop


Quake


bron: http://www.artlebedev.com/portfolio/optimus/

Maar ik wou helemaal niet gestraft worden. Ik vind krabben aan de deur zo leuk.. Ik ben.. zo curieus. Ik wil meer speelruimte! Meer snuffelruimte! Ik wil.. dat je me terug streelt met hand ...

Toen ik m'n mailbox opruimde, las ik voor't eerst deze mail van de Handelsbeurs..

Nog niet getrouwd maar wel smoorverliefd? Hak dan nu de knoop door en trouw op 6 oktober 2005 in de Handelsbeurs!

U geeft elkaar het jawoord en Festival van Vlaanderen Gent, Victoria en de Handelsbeurs bezorgen u - volledig op hun kosten - een onvergetelijke avond.

Na de offici?le burgerlijke trouw, voltrokken door burgemeester Frank Beke, volgt een feestelijk banket met artistieke ?n culinaire hoogtepunten, gevolgd door een spetterend feest. U nodigt vrienden en verwanten uit, maar omdat het een artistiek gebeuren betreft, zal ook een ge?nteresseerd publiek mee aan tafel schuiven. Een uniek concept voor een uniek moment in uw leven?

Bent u gedomicilieerd in Gent of een van de deelgemeenten, hopeloos verliefd en bereid om op 6 oktober 2005 in het huwelijksbootje te stappen, bel dan zo snel mogelijk en uiterlijk op 5 augustus naar Victoria op 09/225 37 32 of stuur een email naar info@victoria.be. Graag enkel ernstige kandidaten!

Dit trouwfeest is een productie van Festival van Vlaanderen Gent, Victoria & Handelsbeurs (in het kader van het festivalthema ?trouw?) i.s.m. Les Ballets C de la B & Ceremonia.

Met vriendelijke groeten,
het HA'team

Onvoorstelbaar!

Miorelei had me gisteren verlost van m'n bandje. Het rode ding rond m'n nek deed me dan wel erg sexy lijken - zo zei mjemmeref toch altijd - doch was ik blij dat ik het niet meer aanhoefde. Maar vandaag komt Miorelei weer gevaarlijk dichterbij.. met een schaar.. en een nieuw bandje in aanslag.. Geen rood - sexy bandje meer.. maar een beige.. maar Mjemmeref noemt het algauw een 'gouden' bandje. Ik ben fier! Fiere vier! En ik weet wat ik wil worden later.. fotomodel.. ik oefende alvast enkele poses voor Miorelei haar fototoestel..

Ik ken mijn territorium al gans mijn leven, voor zolang ik me herinner. Maar toch vind ik af en toe nieuwe plekjes!
Gisteren was'k aan mijn dagelijkse ronde bezig toen'k een vlieg opmerkte. Ik mekkerde om mijn baasjes op de hoogte te stellen van mijn vondst en begon aan de jacht.
Uit mijn ervaring wist ik dat je een vlieg gerust met veel beweging mag benaderen. Het is het vangen dat moeilijk is. Dan wordt mijn snelheid pas op de proef gesteld. Maar ik faal nooit.

De vlieg ging voor het raam, dus het was slechts een kwestie van tijd voordat ik ze te pakken zou krijgen. Ik sprong tegen raam op maar ze vloog enkel wat hoger en net buiten m'n bereik. Maar toen vloog ze nog hoger, in .. de ruimte boven de ramen. Hoe kon ik ze nu nog pakken?
Ik wandelde ongedurig rond en voelde de wind mij afkoelen. De wind.. ? Het raam met het anti-viertjes-val-uit-het-raam-ding zat in. Ik zette er eens mijn poot op en stak mijn nageltjes vlotjes doorheen het gaas. En ik kon mezelf optrekken.
Het duurde niet lang of ik bereikte de ruimte boven de ramen.
Het rook er muf en droog. En van zodra ik mijn pootjes erop zette, vloog er overal stof op.
Ok, nu was ik daar, maar waar was de vlieg? Ik zag ze landen op m'n krabpaal! Op MIJN krabpaal. Ik kroop onhandig naar mijn geliefde paal en sprong vlakaf op de vlieg. Ik rook wat rond want er bewoog zich niets meer.



Toen'k mezelf na de strijd waste, vond ik de vlieg geplakt aan mijn achterpootje. Maar door al het stof smaakte ze niet zo goed meer..

Zo gaat het soms.. Je nodigt wat familie uit - zij gaan het shopping center eens verkennen waar jij bijna dagelijks aandoet om inkopen te doen. En dan komen ze buiten.. met -iets dat je toch niet kon laten staan- een bloemstukje.. uit de winkel waarvan jij wel vond dat ze er leuke dingen hadden staan - maar ach.. bloemen voor jezelf kopen doe je nu eenmaal niet, toch? En al planten genoeg.. en de kat.. Redenen genoeg.
Maar zij hadden geen reden nodig.. behalve het afgestudeerd zijn van hun kleinkind misschien..