Mjemmeref had gisteren post, zo zei Miorelei hem toch. Maar op de envloppe die ze 'm gaf, stond er helemaal geen adres, zelfs geen naam. Ik dacht heel even dat ik Mjemmeref's verjaardag vergeten was, en Miorelei niet. Dat zou pas erg zijn!
Mjemmeref deed de envloppe open.. en.. je gelooft het nooit.. er vloog.. er fladderde.. iets uit! Het ging allemaal zo snel, ik kon niet meteen zien wat het was...
Een poosje later, toen ik m'n krabpaal opzocht, rook ik zo dat er iets niet pluis was. Bovenop m'n krabpaal zat .. dat ding.. dat wat uit de envloppe van Mjemmeref was gevlogen. Ik besloop het.. stak een poot uit.. snuffelde.. En plantte er uiteindelijk m'n poot op. Nah! Gevangen..





Maar uiteraard zocht ik m'n krabpaal op omdat 'k een dutje wou doen. Dus ik probeerde me zo goed als het kon bovenop het beest te liggen. Straks, na het dutje zou ik het verder inspecteren.. en uiteindelijk misschien zelfs doden, en aan Mjemmeref tonen! Wat zal hij.. fier op me zijn dan..


Maar het beest was sluwer dan ik dacht. Terwijl ik sliep.. vluchtte het... Toen ik wakker werd, rook ik het nog wel.. maar ik zag het niet meer.. Ik draaide wat toertjes rond m'n krabpaal.. en toen zag ik het eindelijk terug.. Het zat erg stil.. ik geloof dat het sliep. Ideaal.. om het verder te inspecteren! Ik snuffel, ik sluip.. en *hup*. Mijn beest.

SsssRoww! *






* (zie vertaling: klik hier)

Wat mij opviel.. The constant gardener, Lord of War en deze film.. gaan over 'n probleem.. en een poging om het op te lossen.. eenmaal de hele weg afgelegd.. vervalt de hoop.. en blijft de situatie gelijk..

Van mij krijgt ie slechts een 6/10 (Lord of war was iets beter in beeld gebracht)
Waarom 'k the constant gardener een 7.7 heb gegeven, snap 'k niet meer.

Zoals ze hadden voorspeld.. De eerste smeltende sneeuwvlokjes vallen uit de lucht. En op de koop toe is het sneeuw die blijft liggen. Dat hadden we maar nipt zien aankomen.

lorelei:





femeref:


Als je er zelf wil maken.. en niet overweg kan met 'n schaar - is het hier online te doen.

Zoeken naar werk, het is me wat. Gisteren krijg ik 2 telefoontjes, 2 interimkantoren die me een job wilden voorstellen. Natuurlijk ga ik er op in. Het ene mag dan wel in Oostkamp zijn, de beschrijving van de job lijkt me wel uiterst interessant. Het andere is in Oudenaarde. Eerst en vooral - ik ken het ondertussen wel al - moet ik me uiteraard gaan inschrijven in hun kantoor. In Brugge en Oudenaarde. Gelukkig kan ik dat eerste in Gent doen in 'n gelijkaardig kantoor - waar ze dan de gegevens zullen doorgeven. Naar Oudenaarde moet ik wel "Ons kantoor is niet ver van het station hoor.".
Vandaag ging ik eerst naar het kantoor in Gent, om daarna de trein naar Oudenaarde te nemen. Nog geen kwartier nadat ik me in 't kantoor in Gent had ingeschreven, belt Brugge dat ze het perfect ontvangen hebben.. Prima. Even later zie ik op de trein dat 'k een voicemail heb.. "Het bedrijf in Oostkamp heeft al iemand gevonden." De trein stopt. Blijft staan..


Blijft veel te lang staan.. De conducteur komt langs en zegt "Er is een stroompanne in Oudenaarde, we rijden traagjes door naar Zingem en wachten daar tot we verdere instructies krijgen." Aan de slagbomen die we voorbijrijden-glijden-gestaag-en-traag, staat telkens een agent. De 2 schapen in de wei grazen rustig verder in hun wollen trui. Ik bedenk me 'heel Oudenaarde'.. dat is dus ook wellicht het interimkantoor.. En ja, zo was het ook. Een donker lokaal, waar er niks te doen viel, buiten een babbeltje, m'n cv afgeven, klagen over de koude.. en terug vertrekken.. Ze zullen m'n gegevens opvragen uit 'n kantoor waar 'k me al ingeschreven had.. *zucht*
En dan is het wachten, wachten op een trein terug naar huis. Het wordt behoorlijk koud tegenwoordig.

1 van de vele kranen wordt afgebroken,.. nu maar hopen dat er geen 2 in de plaats komen ..



meer foto's.. bij Gent Kamt

10u23



11u20



11u32



11u43


11u52



12u06




12u27



12u34




13u47



13u58







15u04



16u09

9u27

De champignonsoep met krokante spekreepjes was best geslaagd. Wat wil je met zo'n mooie grote witte champignons..

En al bij al was het helemaal niet zo moeilijk. Het kookboek bleek wel niet zo perfect - 1 van de ingredi?nten, vergaten ze zowaar bij het gerecht te voegen.


Wist je trouwens.. wanneer je een vertaling van de eerste pagina op vier.femeref.com - laat vertalen door babelfish.altavista.com, dat je best grappige dingen te lezen krijgt..

- But firstly I give myself thorough likbeurt.
- Ongeloofelijk but where..
- s Nachs must I Mjemmeref wakkermaken als'k on my kus wants lie
- Miorelei had yesterday released me of my band.
- The red thing round my ring did me or terrible sexy seem - thus mjemmeref nevertheless always said - yet I was glad that I no longer the aanhoefde.
- And I weet what I want become later.th photograph model.
- Perhaps moet'k me at night ordinary what presses dense against him and what spiders.


Spiders is uiteraard.. spinnen.. en 'vier' werd ook wel vertaald in 'celebrate'.

Het sneeuwt niet, toch is het koud. Het regent, en het had al eerder koud moeten zijn, het is half november! Ik probeer de verwarming te regelen. Zo zuinig mogelijk, maar m'n handen en voeten hebben het nu echt wel te koud. Ik kruip in 'n trui en doe voor't eerst sokken aan in huis. De termostaat - voor zover ik dat ding kan, wil en mag vertrouwen - draai ik naar 'n 21?C. Op hoop van zegen.
Straks maak ik soep. Champignonsoep met spekreepjes - naar 'n recept uit 'de studenten kookgids' die we eerder in de fnac kochten. Wat zijn we ben ik soms toch koopverslaafd.. En anderzijds toch maar zuinig wezen op die chauffage.

Gisteren is m'n opa er 75 geworden. Geen feest. Ik ben z'n enig kleinkind, en stuurde 'n kaartje, en maakte 'n boekje. Met het muziekcassetje dat 'k 'm ook wou geven, heb ik maar wat gewacht. Tot er een oplossing is.. m'n grootmoeder vindt't niet erg leuk
dat ie de radio gebruikt - hij is nl. hardhorig en mja.. misschien zou te luide muziek ook wel op mijn systeem werken.. Een hoorapparaat is geen optie. (Nee, geen denken aan.) Een walkman en/of koptelefoontje misschien wel.. Hij leest en leest en leest, verslijt boeken alsof het brood en koffie is. Hij kijkt ook tv, met ondertitels via teletekst. Hardhorig en m'n grootmoeder, weet je wel. Ik zou 'm ook wel films (Saving private Ryan bv.) willen tonen.. Maar er is geen video-of dvdspeler in de buurt, en ook geen grootmoeder die met geduld zou meekijken- vrees 'k.

Afgelopen week merk 'k dat m'n naamkaartje bij m'n brievenbus wat scheef zat, dat betekent meestal dat er post is - grote post. En inderdaad. Een dikke envloppe, op naam van mezelf. Hoe leuk. Ik had blijkbaar iets gewonnen - de strip waarop 'De Bloedbruiloft' van Dominique Deruddere gebaseerd is.. De film zelf zag ik (nog) niet. Excuus is vooral de berg films die er tijdens en na het filmfestival blijkt te zijn. De strip leek me aanvankelijk 'n hele boterham, zo'n strip voorafgaand door een inleiding en karakterbeschrijving, maar ja, ik heb zin gekregen in de film zelf.



Gebaseerd op een stripverhaal.

Van Sin City was het geweten, en was het ook duidelijk - de film is gebaseerd op een stripverhaal. En dat was ook duidelijk zichtbaar in de film. Zonder de strip gelezen te hebben, zag je de prenten zo voor je. Man leunt tegen boom, z'n lange jas wappert wat langs 'm. De zwart-wit beelden, de personnages, het in beeld brengen, de film was de strip. In de dialogen werd er zelfs niet afgeweken van de originele tekst in het stripverhaal.

Vorige week zag ik A history of violence. En wat blijkt, als ik eventjes op hun site neus - ook gebaseerd op een strip. (Hier het beginstuk te bekijken: in pdf)
Op een of andere muziekzender had ik al ff kunnen piepen naar een trailer. En ja, het sprak me wel aan. Viggo Mortensen als acteur, en David Cronenberg als regisseur - dat alleen al; Cronenberg, waarvan eXistenZ en Naked Lunch wel op m'n top-zoveel lijstje staan.



Bij deze dus ook 'A history of violence'. Bijzonder fijn verhaal - zeker nu 'k nadien ontdekte dat het gebaseerd is op 'n stripverhaal, mooi in beeld gebracht - de seks jawel, het geweld jawel. Meer moest het niet zijn.



bron foto's:
- moviestill "a history of violence"
- kaft bloedbruiloft

Gisteren was het eindelijk zover. Een nieuw concert!
Ik had eigenlijk geen flauw vermoeden wat'k van het kleine meisje mocht verwachten, mits ik enkel maar 'Mother Mother' ken en slechts heel recent haar eerste album kocht. Maar het jeugdsentiment van 'r ?ne grote hit samen met alle recente vaststellingen die'k met 'r tekst heb kunnen maken, dreven me naar 'r concert. 'k Las ook dat het een concert met zitplaatsen zou zijn, wat automatisch een intiemere sfeer brengt.

En het was ongelooflijk! 'k Vond haar fotos, haar recente single en 'r blog eigenlijk maar middelmatig en soms te poppy, te afstandelijk en bij momenten onverstaanbaar (het is alsof ze enkel voor een publiek schrijft die haar lokale taal begrijpt - en dat is altijd een afknapper). Maar nu was ze persoonlijk en liet ze haar vruchteloze pogingen tot glimlachhumor niet aan 'r hart komen. Ze bleef maar onverwijld verderdoen (misschien was ze wel verwijld, maar dan is er denken zo snel, zo instinctmatig dat je er diep respect voor krijgt - ze twijfelt niet aan wat ze kan en zal kunnen doen) zelfs al vergat ze heel tijdelijk haar tekst tijdens een verzoeknummer (ja, ze speelde The Real toen een enthousiaste fan haar toeriep vanuit het publiek).

'k Vond haar verschrikkelijk aards en (maar?) doortrokken met heimwee. (Een maar zou misschien beter op z'n plaats zijn mits haar heimwee haar wel heel onverstaanbaar maakt (ik ken niemand in LA of Brooklyn en kan me daar bijgevolg moeilijk in inleven).) Ze swingde, en veroverde mij zienderogen toen ze moeiteloos van het ene instrument naar het andere instrument sprong en genoeg kleine foutjes maakte, maar er met zo'n gratie mee omging dat'k niet anders kon dan goedkeurend knikken. Ik wou dat'k kon klappen, haar het correcte respect kon betuigen, maar de concertopname zou daardoor wat minder goed zijn (het is zo hatelijk dat er tussen ieder nummer dof maar luid geklap te horen is omdat'k net boven de microfoon m'n handen samenbreng). Haar kleine foutjes toonde haar menselijkheid naast haar anders zo perfecte optreden, haar foutjes maakte alles zo persoonlijk, alsof ze zich niet stoorde aan ons of onze reacties. Ze weet voortdurend wat er is en hoe dat is klinkt.



Op de affiche stond er dat ze een begeleidende band mee zou hebben, maar doorheen het concert bleef ze alleen op het podium staan. Maar op ??n of andere manier slaagde ze erin om ganse delen in te spelen, die dan doorheen 'r nummer loopten. Nog nooit zag'k nummers zo snel opgebouwd worden, allemaal door ??n enkele persoon. Ik kan niet anders dan voordurend mijn respect voor het kleine meisje te betuigen.

En om een laatste item te verduidelijken. Gisteren was ze een heel klein meisje, met heel kleine voetjes, een afgescheurde zomerse rok en een dotje in 'r haar. Ah maar kijk naar de fotos, genomen door onze concert buurman, Phil. Dank dank!



Als afsluiter speelde ze een nummer van Led Zeppelin waarvan de titel mij nu ontsnapt maar mij enorm deed glimlachen en bijna wensen dat het geen zitplaatsen waren zodat'k m'n haren nogmaals zou kunnen rondsmijten op iemand anders uitgeschreeuwde passie.

Je raadt het nooit!.. Ik droom al zo lang over.. ik wens al zo lang.. ik wil al zo lang.. ik... heb een nieuwe krabpaal! Ongeloofelijk maar waar.. Plots stond ze daar.. en ze is helemaal en alleen maar voor mij. Mjemmeref en Miorelei moeten me echt wel heel graag zien.





Voorlopig heeft ze nog geen vaste plaats gekregen, maar dat stoort me niet. Zolang ze maar in de buurt blijft, zodat ik er op kan pronken.

Oude archiefbakken, 'n lik verf, wat matte vernis, een boormachine, vijzen.. en -wegens 'n muur in slechte staat- ook een extra hoeklatje en wat nageltjes. De blikjes 1 per 1 verplaatst.



Het wordt makkelijker tellen ook nu. 10 blikjes op 1 archiefbak.. dat maakt 30 op 1 rij.. 3stapels.. en dat zijn er al 90 - en eentje erbovenop.. dat is 91