" In het Sint-Pietersstation stappen per dag 44500 mensen op de trein. Dat is een toename met 15% ten opzichte met 2004. Na Brussel, is Sint-Pieters zelfs het grootste station van het land. "

(Het tellen gebeurde in oktober gedurende 10 dagen en in Brussel Centraal telde men 67000 reizigers.)

" In Gent Sint-Pieters wordt de komende jaren flink ge?nvesteerd. Het station moet Europese allures krijgen en men wil het aantal cijfers opvoeren naar 60000 per dag. "

bron: passe-partout krantje, 24-31mei 2006 Gent-Centrum

.. of hoe ik soms blij ben dat ik nooit iets gedubt zie..(.. cfr. de filmtitels en -quotes hieronder)..

The Lord of the Rings	Le Seigneur des Anneaux
Fellowship of the Ring	La Communaut? de l'Anneau
The Two Towers	Les Deux Tours
The Return of the King	Le Retour du Roi
Star Wars
- Luke, I am your father..	Luke, je suis ton p?re...
- May the force be with you...	Que la Force soit avec toi...
Finding Nemo	Le monde de Nemo
The sixth sense	Le Sixi?me Sens
Forrest Gump
- Run Forrest, run!	Cours Forrest, cours!
The Godfather	Le Parrain
Silence of the Lambs	Le Silence des agneaux
Clockwork orange	Orange M?canique
Lost	les disparus
...
groen lachen	rire jaune

Waarom is groen lachen, geel lachen in het Frans?
Waarom niet eens googlen?..

Op VRTtaal.net klinkt het zo:

"...
In het Nederlands heeft groen dikwijls een negatieve bijklank. Dat zou komen omdat groen een kleur is die niet bij de mens hoort. Een mens ziet er alleen maar groenig uit als er iets mis is. Je wordt groen als je zeeziek bent, je bent groen van ellende. ... Groen staat dus voor ziekte en bederf. Je lacht groen als je je ergens niet goed bij voelt.

Geel heeft in het Nederlands meestal een positieve bijklank. De meeste mensen vinden het een opwekkende kleur, omdat veel lentebloemen geel zijn en omdat de zon - als we ze nog eens te zien krijgen - geel is. Alleen verbinden we geel soms met zuur. En dat kunnen we ook zeggen: zuur lachen. Dat de Fransen geel lachen, zou ook met de kleur van het lichaam te maken hebben. Rire jaune zou met jaunisse, geelzucht samenhangen. Iemand die zich te veel opwindt omdat hij het mikpunt van een grap is, zou geelzucht kunnen krijgen. Faire une jaunisse is groen en geel van nijd worden. Gek genoeg leggen de Engelsen hetzelfde verband. Een verbitterde glimlach heet in het Engels een jaundiced smile. En jaundice betekent, jawel, geelzucht ?n nijd.
..."

Een (meestal goed) uur treinen per (werk)dag vraagt er om om nuttig te worden besteed. Het abonnement op de krant, genomen om de dagen tijdens het zoeken naar werk mee te beginnen, blijkt nu ook handig te zijn. Twee derden ligt ze op tijd in de brievenbus om de dag zelf mee te nemen en te lezen tijdens de heenrit. Twee derden, net iets te weinig om zich niet te ergeren.. Een (1dag-) oude krant lezen, 's morgens gaat me niet af. Dan lijkt het of de standaard een dag achter is met z'n nieuws. ("op zoek naar moordenaar Joe", terwijl de andere kranten "mededader opgepakt" koppen) - dus doe ik dat niet.
Boeken lezen is natuurlijk een andere goede optie. Sommige boeken vliegen*. Anderen niet. Maar wat moet ik dan? Stoppen? Opzij leggen? Of doorworstelen? Meestal stop ik. Luister 'k in de plaats wat muziek of tuur ik door het raampje...
In geen geval slapen. Al half-slaapwandelend van een trein moeten stappen is allesbehalve leuk om doen. Boeken, letters, uitzicht en muziek houden me trouwens voldoende wakker.



De heenrit verschilt met de terugrit door dat er in het 2de geval minder (maar natuurlijk nog steeds, het is immers spitsuur, weet je wel) druk is. Tijdens de terugrit kan ik dus evengoed wat meer plaats innemen, een tafeltje inpalmen en een pen bovenhalen. Anekdotes neerpennen zou me gefrustreerder maken dan ik soms al ben. Want ze zouden meestal gaan over lomp- en onbezonnenheid. Zelden overkomt me iets leuks tijdens de treinrit, buiten misschien enkele binnenpretjes...

Een lichtgewicht (mac) laptop met draadloze perfecte internetverbinding zou me nog eens wat zijn. Maar ik kies m'n leesboeken al zodanig dat ze niet te dik of te zwaar zijn, dat me dit ook wel een futuristische droom, of misschien wel nachtmerrie lijkt. Tegenwoordig laat ik zelfs m'n camera thuis...


*De boeken die al dan niet voorbij'vlogen' tot nu toe:
Annelies Verbeek - Slaap
Stephen King - De colorado kid
Jeffrey Eugenides - De zelfmoorden van de meisjes
Joseph Conrad - Hart der duisternis
24 - Operatie Hellgate
Haruki Murakami - After Dark
Saskia de Coster - Vrije val
Jef Geeraerts - De PG
en momenteel aan het doorworstelen (het lijkt me maar niet te boeien tot nu toe): Michael Dibdin - De rattenkoning

Toen ik op het heetst van de dag mijn staart wou likken, raakte ik geklemd in mijn krabpaal.. help!

Het probleem met Kate is dat als je KDE niet hebt opstaan, je m.a.w. een andere window manager draait, een groot deel van KDE mee opstart. Geen probleem als ik nog andere KDE programma's zou gebruiken, maar enkel omwille van Kate vind ik dit overkill. Dus zocht ik naar andere editors. Wat blijkbaar een vaak gestelde vraag is zonder een deftig antwoord.

Ik zocht met volgende criteria naar andere editors:

• geen abandonware.
  
• geen alternatieve keybindings, mits geen zin om mij lange tijd 'in te werken' in een editor. Dus dan vallen emacs en gvim uit de boot?
  
• het moet er wat uitzien. Dus geen nedit.
  
• geen groot pakket (geen eclipse dat alles kan waar'k om vroeg, maar reusachtig is)
  
• geen apps die een evengrote libs laden als Kate, dus liefst geen Java apps (tenzij fenomenaal).
  
• bijhouden van sessies is belangrijk, desnoods op alternatieve manier.
  

Ik gebruik al een tijdje Netbeans, dat gespecialiseerd is in het ontwikkelen van Java programma's. Ik maakte er m'n eindwerk in, maar het is niet geschikt om snel snel de vele kleine files te bewerken. Ies wat toch nodig is in een linux omgeving.

Na wat zoeken probeerde ik volgende editors uit:

• nedit: heel minimalistisch, zeer snel, tabbed browsing. Het ziet er nog redelijk uit en is vlot in omgang.
  
• jedit: groots en toch klein. Jammergenoeg in Java en is algemeen wat traag. Split windows. Sessies! Heel makkelijk navigatie en je kan plugins toevoegen om de functionaliteit te vergroten. Maar dat geeft me net het gemak om erin te verdwalen.
  
• gedit: t? minimalistisch. Is een geavanceerde notepad met tabblaren.
  
• gvim: fantastisch. Inlooptijd is niet nodig, mits (detachable) menu's en tzt commands getoond op commandline. Is snel en aanpasbaar. Split windows Smiley. Sessies! Jammergenoeg zijn de keybindings geoptimaliseerd voor querty (waarom werken wij als informaticus nog in azerty?)
  
• emacs: laat ik voorlopig met rust. Ik vond hoe ik keybindings kon aanpassen, maar probleem is dat ctrl+c nogal vaak wordt gebruikt voor andere zaken. Ook vergis ik me nogal vaak (inlooptijd) van keycombinaties, waardoor'k mijn splitwindows verlies.
  

Tijd voor een top5 van m'n favoriete drankjes, dit alles omdat 'k een gekke sinaasappel tegenkwam in het netje persappelsienen.

Koude dranken
- schweppes
- spa blauw
- kriek
- (doodgewone) cola, coca cola
- en uiteraard, vers geperst sinaasappelsap



Warme dranken
- gluhwein, in de winter, uit 'n bekertje, uit 'n thermos, op straat, in de sneeuw
- koffie, liefst enkel smorgens, maximum 2 kopjes, met melk, geen suiker, sporadisch een kopje in de namiddag
- italian coffee
- soep, tomaten- of bloemkoolsoep
- sporadisch eens een tas thee

Mijn eindwerk leidt me, samen met mijn eindwerk partner, naar heel wat nieuwe plaatsen. We hadden deze zomer geen tijd voor een stage, maar mits het de bedoeling was om het afgewerkte eindwerk te gebruiken in een departement van de Gentse universiteit, kregen we de kans om ons ter plekke te installeren en dat voor een half jaar lang.
De eerste dag dat we er waren, kregen we elk een werkstation toegewezen. En na wat proberen en uitleggen, raakten we ingelogd en konden we verderwerken.
Mijn pc was oertraag, tot ik vond dat we konden inloggen op een development server met 12Gig RAM. Vanaf dat moment, wel ja.. zoef!
Maar niet enkel had de server een gigantishe hoevelheid RAM, hij draaide ook Redhat Enterprise, maar vooral, hij draaide een minimalistische grafische omgeving. Xcfe4 genaamd.

Ik had er wel al eens van gehoord, en zelfs al eens per ongeluk geinstalleerd toen ik een full install deed van Fedora Core 2. Maar echt mee gewerkt, of echt van de voordelen kunnen genieten deed ik nog niet. Ik had zelfs geen enkel idee of het al mijn grafische programma's zou draaien. Maar intussen, na uren onderzoek, weet ik wel dat Xserver mijn grafische omgeving verzorgt.
Diezelfde avond installeerde ik Xfce4 van de fedora repo's. Alles samen waren de installatiebestanden een kleine 10 meg. Wat toch al heel wat beter was dan de 260 meg van de grafische omgeving KDE. Niet dat de grote van de installatiebestanden veel betekent voor de performantie, maar ik hoopte het alleszins.



En het was waar! Alles draaide perfect en na enkele dagen met her en der sprokkel uurtjes, kon ik de functionaliteit die ik gewoon was in KDE ook in Xfce opbouwen. Ik had een klipper (die nu clipman heette) die mij toelaat om meerdere copy/pastes te kunnen doen (en nooit hoef te vrezen dat'k iets belangrijks uit mijn c/p zou kwijtraken). Ik had een batterij monitor (wat altijd handig is op een laptop. Een netwerkmonitor voor de wifi (anders weet ik niet of'k weldegelijk aan het surfen ben.. eh.. wel ;)). etc.. Ik was er dolgelukkig mee. Zo minimalistisch en toch alles kunnen doen wat een groot windowmanager pakket voor mij deed. Het enigste nadeel was, dat'k eigl weinig verschil zag in geheugen verbruik tussen beiden. Bij het opstarten was er bij KDE 110 meg geheugen volgeladen, bij Xfce een 106 meg. Niet echt spectaculair te noemen.



Gisteren las ik in een Hacks boek (aanraders voor fait divers over het kunnen van een pc) een nog minimalistischer windowmanager. Fluxbox. Het feit dat dit bestaat was te verwachten, maar nu hij wordt aangeraden in een O'Reilly boek maakt het des te meer aantrekkelijk om uit te proberen.
Via de repo's van Fedora haalde ik de ultrakleine manager binnen (173 kilobyte! beat that Windows!) en ik begon al te vrezen dat het mssn t? minimalistisch zou kunnen wezen. Maar geen nood. Na enkele uren prullen had ik al wat ik wou en nu was het verschil in geheugen wel spectaculair te noemen. een kleine 90meg aan geheugen bij het opstarten. En alles werkt er ook op.



Het enige wat er te zien is, is een klein 20px hoge balk onderaan, met het uur, de naam van desktop en de eventueel opgestarte applicaties. Rechtermuisknoppen op de desktop voor een menu met alle functionaliteit die ik gewoon was. Snel snel paste ik het menu aan met vermiste links (grafische mogelijkheid om mijn services te managen vind ik toch een must) (alsook Kate! Waar was KAte nu?) en nu kan eindelijk terug een nieuwe omgeving verkennen.

Dit voelt aan als een nieuwe verslaving.

En wat zijn nu de grote verschillen?

Bij KDE voelt alles robuust aan maar heel plastiekerig aan (en niet enkel omdat het theme dat'k er gebruik plastic heet). Het lijkt alsof je met grote duploblokken je omgeving aan het boetseren bent. Je voelt het ook aan de opstarttijd van programma's, dat altijd een zekere tijd inneemt. Nooit eens iets dat *floep* op je scherm staat. Ik erger mij ook aan de grootheid van alles. Iedere rand, ieder icoon moet robuust zijn. Nooit eens zaken die 1 pixel breedt zijn, of lightwight overkomen. Behalve misschien de Knotes, die dan weer heel onwaardig overkomen. En alles flitst, beweegt en zou het liefst ook nog lawaai moeten maken (maar doet dat gelukkig niet).
Maar KDE heeft natuurlijk heel wat voordelen.
Al wat je maar wil kan visueel worden aangepast, niets met shell opdrachten. En de feel van Windows is compleet van zodra je een cd in de lezer steekt en er spontaan een venster opspringt die je vraagt welke actie je met de cd wil ondernemen.
De KDE community is fantastisch. Je kan je inschrijven op hun rss-feeds, waardoor je steeds op de hoogte bent van de nieuwste KDE uitbreidingen, voorzien van gebruikers commentaar ?n van voorstellen tot verbetering. Alles is zo gecentraliseerd, waardoor je zeker bent dat je niet iets fantastisch nieuws mist.
De vele nadelen die'k voorheen opnoemde, kunnen natuurlijk worden aangepast en afgelegd. Maar toch, KDE voelt zwaar aan.

Als je gaat van KDE naar Xfce dan valt het op dat alles minder 'grof' uitvalt. Je bent niet bezig met duplo, maar met lego. Met de balk onderaan heb je de neiging om ze wat dunner te zetten en ook de scheiding tussen wat je wil opstarten (onderaan bij Xfce) en waar je opgestarte programma's staan (bovenaan bij Xfce). Wat natuurlijk op zich heel wat nadelen teweeg brengt als je niet wat oplet (hoeveel kilometers ik niet afleg omdat sommige applicaties te traag opstarten, ik ff met verderdoe met een ander programma, voor enkele luttele seconden, en dan moet zoeken en scrollen naar het net opgestartte programma). Gelukkig kan je die programma balk dock plaatsen waar je wil en aanpassen naar believen. Ook hier valt het op dat je alles visueel kan aanpassen.
Het mooiste aan Xfce is niet enkel zijn look, maar ook de vele plugins die beschikbaar zijn en oh zo makkelijk ingeladen kunnen worden. Echt een luxe. Een ander voordeel is dat er nog niet overdreven veel plugins zijn, maar voor elk wat wils, en dat je keuze dus makkelijk is. (Het is irritant dat je voor iedere plugin, iedere functie honderden programma's zou moeten overlopen, zoekend naar wat het best past bij je criteria, omdan uit te komen bij abandonware programma's. Dat is hier niet geval.)
Ook KDE en Gnome support zijn nog aanwezig waardoor je nog steeds je favo progs kan draaien. Met alle nadelen van KDE en Gnome natuurlijk.

En trend van verfijning gaat verder bij Fluxbox. De opstarttijd is fenomenaal! ~1s en je kan werken!
Toen het de eerste maal was opgestart, bleef ik wachten en wachten, wachtend op wat meer schermvulling. Maar blijkbaar zou er enkel maar 1 kleine navigatie balk komen onderaan het scherm. Ze is 16px hoog en bevat standaard enkel de naam van de huidige desktop, de lopende programma's en een klok. Geen pager, geen reutemetuet. Uiteindelijk kwam ik ook te weten dat er ook een systray was.
Fluxbox is SNEL. de venstertjes stellen niet veel voor en zijn slechts 1px dunne lijntjes met een titelbalk bovenaan. Geen fancy extra balk onderaan ieder venster (waarmee je anders status informatie krijgt over dat venster en het resized).
De nadelen, maar zo groot zijn ze niet gezien het beperkt aantal mogelijkheden, zijn dat je geen desktopiconen hebt, maar je kan natuurlijk wel een desktop installeren. Er bestaat ook geen standaard bestandsbrowser, maar ik behelp me uitermate goed met een shell (en je kan gerust andere browsers gebruiken zoals Konquerer, xffm, rox, ... en liefst rox eerst natuurlijk, mits met Konquerer alle KDE services opstarten).
Het volgens mij grootste voordeel aan fluxbox is dat, zelfs al zijn je programma's gemaximaliseerd, er altijd een 3px rand is aan de rechterkant van je scherm, waardoor je daar, door te scrollen met je muiswiel, heel makkelijk van desktop kan wisselen.
Een ander ongelooflijk voordeel is de mogelijkheid om je programma's samen te groepen via tabbladen door ze op elkaar te slepen met je 3de muisknop (je muiswiel dus).
Je kan in een verplaatsbare balk ook gedockte programma's dumpen. De balk heet de Slit en is handig voor kleine 100x100px grote progs die vooral worden gebruikt om andere applicaties te controleren (een xmms controller) of om status informatie te tonen (cpu- en mem-load, you have mail!, etc..). Maar ik gebruik het niet.
De grote vraag is en blijft nu nog: waar vind ik een vervang editor met vergelijkbare prestaties als die van Kate maar die niet al die KDE services mee opstart?
De voorwaarden zijn: geen abandonware, geen alternatieve keybindings (sorry emacs! sorry gvim!), goed uitziend (sorry nedit!), ... Iemand een idee?

En weet je wat er nog mooi is aan Fluxbox.. dat je met 1 klik op de muisknop direct naar KDE of Xfce kan starten.. Alsof ze met de toegifte van hun eigen inperfectie mij dwingen om te blijven.

links:
Fedora Core: http://fedora.redhat.com/
KDE: http://www.kde.org/
Xfce: http://xfce.org/
Fluxbox: http://fluxbox.sourceforge.net/

Eindelijk! E?n telefoontje verder en de site werkt terug! We zijn terug, de prentjes zijn terug zichtbaar, mensen kunnen hun oude bookmarks terug vertrouwen. En ik had nooit gedacht dat ik blij zou zijn om spam te ontvangen, want mijn mailadres werkt terug! Leuk :)

Het is frustrerend dat 'lorelei.femeref.com' niet meer werkt.. Frustrerend dat het heen-en-weer gemail zo lang duurt.. Frustrerend dat je hen niet kan opbellen... Frustrerend dat er in de mail een ander rekeningnummer staat dan dat op hun site... Frustrerend dat we niet weten wanneer lorelei.femeref.com terug zal werken.

De zin van het bloggen is niet afgenomen.. integendeel.. maar 'k haal veel te vlug m'n schouders op bij het idee dat het de moeite eigenlijk toch niet is .. om nu te bloggen.. Afbeeldingen zijn niet zichtbaar.. (de link staat naar lorelei.femeref.com/... etc.) en wat is een stuk tekst zonder illustratie?

En omdat we (ok.. ik) toch commentaar aan het geven zijn:
- internet explorer als browser op mac OS : ik vind het geen goed idee.. mis m'n tabbladen en een rechte layout op sommige pagina's.
- weekends, zelfs verlengde zijn te kort, ik moet wassen, kuisen, rusten,... allereerst, en dan wil ik nog eens wat meubels van plaats veranderen, een schilderij afwerken,... gewoon eens in het park zitten, met 4 en 'ref,...
- mijn neus weet niet wat ze wil, eerst zit ze zo ver verstopt dat de ene kant van m'n hoofd loodzwaar lijkt te wegen, en nu kriebelt ze, zodat ik om de 3 minuten moet niezen, en dan wil ze gesnoten worden.. ik ben het wat beu, doe normaal neus!
- de laatste week zie ik geregeld iemand toevallig passeren, nooit op dezelfde plaats, maar wel altijd ergens in m'n buurt. Dat het toeval is, twijfel ik niet aan, maar kzou het leuker vinden dat 't niet meer gebeurde.
- er is heel veel crap (ja, CRAP) op tv.. onvoorstelbaar wat je allemaal tegenkomt al zappend.. ik twijfel of ik het niet leuker vond zonder distributie .. maar niks aan te doen, zolang we blijven wonen waar we wonen kan de kabel niet doorgeknipt.. natuurlijk wel uitgetrokken,.. maar dat lijkt me dan ergens weer verspilling ergens.. nugoed, ik moet zelf leren op de off-knop te duwen..
- scholen zijn rare instellingen.. ik hoorde 'n speech van 'n exleerkracht die vertelde dat hij geinteresseerd is in wat z'n studenten na het afstuderen doen.. maar dat het niet gemakkelijk is om dat te weten te komen.. hmz, en toch stonden wij daar met 'n 5tal (misschien meer) exstudenten die nog nooit 'n vraag van zijnertwege had gehoord .. gek :)
- de kat.. is eigenlijk nog zo geen slecht wezentje.. had ik maar wat meer tijd om haar kuurtjes beter te begrijpen.. rond mij krijg ik vaak de vraag waarom 4 4 heet.. wel.. ik zal haar daar binnenkort zelf eens laten over bloggen..
- webmail, ten slotte.. kan ook beter.. waar ik vroeger geen foutmeldingen zag (wel blokkeren van scherm of dergelijke), zie ik er nu wel, maar ze zijn even frustrerend