De wekker liep deze morgen verdacht vroeg af. Niet uit pure gewoonte, maar eerder uit loyaliteit stapte ik samen met lorelei het bed uit. 't Is te zeggen, we maakte er een mooi gemidelde van, want zij sprong het bed uit net voor de wekker afliep en ik strompelde er een gezapige tijd later uit, wat een gemiddelde van stappen maakt, toch? Het viel me op dat'k steeds minder en minder een ochtend humeur heb. Misschien let lorelei wel extra op wat ze doet en zegt tijdens de morgen, of misschien word ik ongevoelig voor al die emotiedeiningen.
Enkele minuten later kwam ik tot de conclusie dat, als ik geen koffie maakte, ik eigenlijk reeds klaar was. Veel meer dan kleren aantrekken en een natte doek in m'n gezicht slaan, houdt opstaan niet in. Ik zocht nog wat rond in keuken op zoek naar een pepdrankje. Dat zou even doeltreffend moeten werken als koffie en misschien zou de extra caffe?ne of de zoetere samenstelling mij wel wakkerder maken dan ooit tevoren. Net als ik vroeger nooit ?cht het effect van koffie voelde maar op een dag plots wel, hoopte ik nu op een gelijkaardig effect. Dat vernieuwende, dat verbazende ebt altijd veel te snel weg. Maar het evensnel compenseren met een andere vernieuwende verbazing maakt weinig goed. Erger nog, het laat je de mogelijkheid tot koesteren van de herinnering vergeten.

Rond 6u deze morgen probeerden we een bus te nemen richting het station. Dat lukte, natuurlijk. 20 Minuten later zaten we al op de trein richting Brussel. Alle reiszenuwen die ik vroeger had, kreeg ik nu amper. Ik verbaas me iedere dag over de veranderingen. Ik verbaas me tevens over het gebrek aan onwennigheid die ik ondervind bij deze veranderingen. Wat natuurlijk enkel komt door het feit dat ik ze nu pas opmerk hoewel ze zich al een ruime tijd geleden hebben gevestigd.

Sony stuurde me een antwoordmailtje! Ondertussen is mijn camera al anderhalve week 'in herstelling' en wacht ik op een telefoontje van de winkel wanneer 'k 'm mag oppikken.
De mail van sony was positief. Toch in het geval het zou liggen aan een fout in 1 bepaalde chip. Dan zouden ze de herstelling op hun rekening nemen.. Een fout die bij sommige van hun camera's - blijkbaar af en toe voorkomt.

Nog even geduld in elk geval - en de site wordt weer opgevrolijkt met foto's. Ja, ook van Vier. Ze wordt gemist, vermoed 'k zo.

... want enkel nachten geleden kreeg ik in plaats van een nieuwe krabpaal, gloednieuwe speeltjes! Ik vond dat het wel eens nodig was, nu ik toch al zo lang op mijn nieuwe reusachtige krabpaal wacht.

Ik voelde dat er iets niet in orde was die avond. Er ging een gespannen sfeer tussen Miorelei en Mjemmeref, maar ik wist niet echt goed waarom. Misschien had Miorelei ontdekt dat'k altijd op Mjemmerefs schoot in slaap val. Misschien moest Mjemmeref Miorelei wel op zijn schoot laten slapen. Ik probeerde te onthouden dat'k wat meer op andere plaatsen zou moeten liggen als Miorelei in de buurt was. Ik probeerde daarom ook een knobbeltje in mijn speeltouw te maken, maar dat lukte niet goed. Ik vergat zelfs waarmee'k bezig was toen plotseling de bel ging.
Ik voelde het, aan al mijn snorharen. Het was Miekebeezt. Miorelei toont dan altijd altijd zoveel haar tanden, maar ik ben niet bang!
Ik wachtte aan de deur en toen die openging, keek ik hoopvol naar boven. En ja! Ik rook dat'k gelijk had. Snel snel spurtte ik wat energie van me af. Oei oei. En ik was nog niet voor de 5de keer gewassen die dag. Miekebeezt zou me zo vuil vinden. Mijn poeptje! Snel smeet ik mijn achterpoot omhoog en waste mijn staart tot in het puntje. Nu kon ik toch iets showen.
Ik hoorde mijn naam en heel wat geritsel. Ik kwam wat dichterbij want ik was o zo curieus. Mijn staart fier de lucht in. Maar ik herinnerde mij dat Mjemmeref iets had gezegd over kattestaartensoep. En mijn staart was nu juist zo mooi. Oie oei! Snel snel probeerde ik mijn staart onder controle te krijgen. Maar ik was zo enthousiast, het lukte niet. Ik spurtte weer de gang in. Misschien moest ik mij nogmaals wassen ofzo. Ik was nog aan het twijfelen of ik mijn staart nogmaals zou wassen, toen Miekebeezt mijn naam riep.
Ik probeerde mijn schone staart niet te tonen toen'k de kamer terug inwandelde. Maar hij floepte direct omhoog door de spanning.
Ik zag allemaal speeltjes. E?ntje hing aan de deur. Ik snuffelde er eens aan en het sprong wat weg. Snel plantte ik er mijn voorpoot in en het sprong naar boven. Oh, ik zou me niet laten doen. Net toen'k mijn dodelijke sprong zou maken, hoorde ik achter mij een balletje vallen. Ik verschoot wat maar kon het balletje toch nog een tik verkopen.
Op mijn oude versleten tijgerkrabpaal zag'k armpjes van iets. Iets op mijn krabpaal! Ik kon me niet langer inhouden en sprong er bovenop. En het was nog een speeltje! Een octopus ofzo. Het duurde niet lang of ik won mijn eerste gevecht tegen de octopus. "Dit is mijn krabpaal!", riep ik ertegen, en dat zal het beest wel geweten hebben. Intussen ging het eerste speeltje nog steeds uitdagend aan de deur te wiebelen. Het zou een lange nacht worden. En dat werd het ook. Allemaal dankzij Miekebeezt...

De dag na gisteren.
*wat vroeger dan gisteren kunnen vertrekken
*op het zelfde moment als anders aangekomen aan het gent-st-pietersstation
*warm gehad
*de bus zonder airco opgesprongen
*gewacht
*gewacht
*zien dat er wat trams de uitrijdende bussen blokkeerden
*gewacht
*in de warme bus
*toch weer laat thuis gekomen
*hopen op veel beterschap - met het weer - ?n het openbaar vervoer

Wat kan je missen op een hete dag als vandaag? Een nog hetere treinrit?

*wachten op perron 2, zoals elke avond
*horen dat je trein 20 minuten vertraging heeft
*naar de tv-schermen kijken
*zien dat je maar 5 minuten vertraging hebt
*horen dat je naar perron 4 moet
*je murmen tussen een mensenmassa op de trap - omhoog
*je murmen tussen een mensenmassa op de trap - omlaag - naar perron 4
*halverwege te horen krijgen dat je terug naar perron 2 moet
*terug omhoog, weg van perron 4
*terug omlaag, naar perron 2
*de trein op
*een handige grote kartonnen bladwijzer uithalen om mee te waaien
*in Brussel Zuid, ondertussen met al 25 minuten vertraging een heel eind stilstaan
*traag voorbij dingen als Groot Bijgaarden, St Agata Berchem, Dilbeek, ..., Jette,..., Ternat,.. rijden en je afvragen of je geen toertje rond Brussel aan het doen bent.
*waaien
*te horen krijgen dat er een vermoedelijke vertraging van 50 minuten toch nog in Gent zal aankomen
*blijven waaien
*warm hebben
*heel warm hebben
*waaien
*uiteindeijk een goeie 20 minuten extra vertraging bij de vermoedelijke 50 voegen
*wachten op een bus
*die even heet is
*thuis komen
*moe zijn
*hopen dat er morgen geen bovenlijnen meer zullen breken en het nmbsnetwerk stand zal houden

Nog steeds overstuur door m'n defecte camera... Kwaad op dingen die te snel stuk gaan. Het hoort niet zo. Digitale camera's zouden toch langer dan 3 jaar moeten meegaan?

Vandaag was ik in de buurt van waar 'k 'm indertijd kocht. Ik stapte de winkel binnen. Heel druk, heel heet. Toen het m'n beurt was - zei ik de verkoper 'probeer maar ff een foto te maken...' en ik drukte op de power-knop. 'ow' Was zijn antwoord. 'Niet goed'. Over wat het probleem zou kunnen zijn bleef hij vaag; 'er moet iets mis zijn met de overdracht en/of de registratie van de foto. De lens is ok, het lcd scherm ook. Maar het kan worden hersteld.'

Een herstelling.. Ik had er niet aan willen denken. Ik denk dat ik mezelf zal moeten verplichten om in te zien dat digitale camera's kunnen hersteld worden. Maar ik ben nog niet bekomen van het feit dat digitale camera's na 3 jaar stuk kunnen gaan..

Een herstelling zou me standaard rond de 200 euro kosten (tweehonderd) (euro) wist de 'verkoper' me nog te zeggen. 'Oh, ja, en hou er rekening mee dat je je camera dan een 4 tal weken kwijt zult zijn, misschien wel langer, het is 'dra vakantie.'

'En de opvolger ervan, de v3' zei ik 'hoeveel zou die me kosten?'

'De v3' zei de verkoper 'die is verouderd en verkopen we dus niet meer. Om eerlijk te zijn, jouw toestel heeft geen opvolger. Geen compacte - en toch manueel-alles-regelbare toestellen van sony meer.'
Minder compacte, dat wel. Maar da's net de handigheid van m'n v1 (geweest)...

Hij toonde me tenslotte nog enkele modelletjes. Waaronder een panasonic.. 500 euro.. manueel alles in te stellen, compact en mooi ogend.. 'En nee, mevrouw, inderdaad, werkt niet met de sony-memorysticks die jij al hebt.'

Wat blijft er nu over van opties?

- een dure (ben-ik-wel-zeker-dat-het-kan?) herstelling laten uitvoeren
- een groter, duurder dingeding kopen
- een ander (ik-werk-niet-met-jouw-geheugenkaartjes) merk overwegen

Vanmorgen vroeg wakker.. kijk uit het raam.. de Sint Pietersabdij staat te blinken in de ochtendzon.. Ik heb tijd, het is een vrije dag. Een foto zou gepast zijn. Het is immers al lang geleden dat er 'n foto van 'r geupdate werd.. Ik neem m'n camera. Power on. Ik kijk naar het schermpje.. en ik zie.. sepia? Ik draai me om, richt op iets in de woonkamer.. hetzelfde.. wazige kleurloze (bruinig met blauwe accentjes) beeld.. Hmm. Misshien toch een foto proberen te nemen, denk ik. Misschien is er enkel iets met m'n schermpje. Ik neem 'n foto, bekijk de preview, en die ziet er redelijk goed uit, op m'n camera - iets onscherp misschien, maar toch de juiste kleuren.. De foto overzetten op m'n pc.. Hmm. Niet goed. Niet goed.



Ik blijf proberen.. het wordt erger, het wordt iets beter. De toestand blijft hetzelfde. M'n camera is niks meer waard. Ik kan wel vloeken.




Wat nu? De sonywebsite bekijken. M'n camera is niet meer te koop "verouderd" vertelt men op de sony-site - aankoopdatum was slechts 2003. 3 jaar? En dan gaat het stuk? 3 jaar? En m'n batterij wordt niet meer gebruikt in recente modelletjes..

Eigenlijk wou ik nog lang geen nieuwe digitale camera. Ik wil geen nieuwe camera. De sony V1 was ideaal voor mij, perfect van grootte, perfect van kwaliteit, perfect van opties. Waarom, o waarom, gaat ie dan van de ene op de andere dag kapot? Zomaar?