Shhmmjetty gaf me een stokje om mee te spelen. Ik moet alle dagen beschrijven waar ik kattekwaad heb uitgehaald. Denk ik. Maar ik zal maar niet alles opnoemen, Mjemmeref en Miorelei zouden misschien wel eens heel boos kunnen worden. Ik zal mijn uiterste best doen.. om vier kleine feiten te geven die je nog niet over mij weet.

1/ Ik droom veel. En dat is eigenlijk niet verwonderlijk, want ik slaap dan ook 22u per dag. Je zou van mij als kat natuurlijk verwachten dat ik dat allemaal vergeet. En dat doe ik ook regelmatig, maar hele af en toe word ik wakker en kan ik doen waarvan ik droomde. Dat houdt meestal in dat ik lekkere bitjes kan oppeuzelen. Maar dat is maar normaal en dat zou je ook verwachten, niet?
Soms droom ik ook van een kater, die ik al blazend kan verdrijven uit de kamer. Als ik vecht dan win ik altijd, want ik heb nu eenmaal de scherpste klauwtjes en snelste reflexen. Maar wat er soms heel raar is, is dat ik droom over kleine viertjes, die ik dan allemaal schoon lik en verzorg. Ik kan mij niet voorstellen dat ik een andere kat bij Mjemmeref of Miorelei zou toelaten, maar soms droom ik er toch van. Raar toch?

2/ Toen ik nog jong en klein was, en ook een beetje speelser dan nu, deed ik mee aan een schoonheidswedstrijd. Het was eigenlijk meer een wedstrijd om in een reclamespotje mee te doen. Mijn favoriete bitjesmerk zocht naar een nieuw gezicht om te gebruiken op hun verpakkingen en wie zou er daar nu meer bij passen dan ik! Ik schreef me in en daagde op bij de eerste voorselecties. in volledig ornaat. Ik had me die dag reeds 5 maal gewassen, mijn staart was extra kronkelig en mijn stem klonk fier als vier. Zelfs mijn nageltjes waren geslepen, mijn snorharen stonden naar voor en mijn oogjes waren zonder traantjes.
Het duurde eeuwig tegendat het mijn beurt was om op de katwandeling te lopen. Maar mijn moment soupcreme was grandioos. Ik schitterde!

3/ Tijdens de avondse receptie zou men mij laten weten dat ik gewonnen had. Met al mijn kattencharme kon dat niet anders. Maar het bleef maar duren en ik moest nog uren slapen die dag. Ik begon dan maar massaal melk te drinken. Bij de schaal stond een stevige maar kleine grijze kater te spinnen. Hij had duidelijk al veel te veel melk op. Zijn snorharen waren er wit van geworden. Hij keek me aan, en ik begon ook te purren. Zo'n mooie blauwe oogjes. Mijn staartje zwoepte omhoog. De melk begon te werken. Ik herinner mij niet veel meer van die avond, behalve dat'k met hem in mijn poten wakker werd. Ik had zo'n verschrikkelijk melkkater te pakken gekregen.



nr 4 en 5 volgen later .. nu, ben ik te moe!

Hoe jammer dat we vergaten te stemmen dit jaar. Althans toch om er op tijd aan te denken. Maar luisteren doen we (op dit eigenste ogenblik jawel), want dat stond genoteerd in m'n agenda. Net zoals de Tijdloze. (die blijkbaar niet meer op kerstavond is - oef - anders moesten we het weer opnemen :/)

Jammer dat er nieuws is. En reclame. Jammer dat het slechts 8uur duurt. En jammer dat het maar 1 keer per jaar is. Wat is kerst, wat is nieuw? Wel, lijstjes maken er in elk geval een groot deel van uit.

Mia op 1? Ik zou het niet durven voorspellen.

edit: Het is Jacques Brel geworden met 'Ne me quitte pas'.

De rozen zijn verdwenen, de mooie groene bladeren zijn er nog. Waarom zou'k dus geen bosje bloemen kopen om er nog even tussen te voegen. Want zo'n boeket was een streling voor het oog en ik wou het nog niet direct missen..

Dus ik zou snel aan de kassa van 'n supermarkt ofzo enkele snijbloemen kopen. Ik had een klein plan. Of 1. ik had wat tijd in het station en zou daar 'n bosje kopen, of 2. ik zou een bus nemen tot aan de overpoort en in de bloemenwinkel in de citadellaan een tiental snijbloemen kopen.. of 3. ik zou toch nog eens naar de match gaan, en kijken wat voor bloemen ze daar zouden hebben.. Geen echt plan dus. Maar een start, een idee. Maar (uiteraard) draaide dat anders uit.

Op de trein kwam even het idee bij me op dat ik nog cadeau-koekjes wou kopen. Ik kocht al koekjes vorige week. In Brussel. Ik vroeg toen 2 pakjes, maar kreeg er maar 1tje. Ik betaalde er ook maar 1tje, maar in m'n haast-en-spoed, lette ik daar helemaal niet op. Toen merkte 'k het ook pas in de trein. Dus dacht 'k van een tram te nemen naar de Groentenmarkt in Gent. Om koekjes.

Op de tram in Gent, naderde ik de Korenmarkt. En ik zag een kerstmarkt en de bijhorende drukte.. Ik stapte uit, zocht naar koekjes, zag brood, maar geen koekjes die ik wou kopen. Ik keerde op m'n passen terug. Haast verloren tussen het volk. Dus richting Match. Want daar had ik toch al eerder eens aan gedacht. De koekjes deden er niet meer toe. Bloemen - daar ging ik naar op zoek, bloemen ter compensatie voor de drukte; een reden te meer. Maar dat bleek een redelijk slecht idee. De 3 kleine boeketjes snijbloemen zonder kerstrommel ertussen, waren verwelkt. Verwelkte en kleine bloemen voor 4euro40? Nee-hee, bedankt.

Maar uiteraard is er nog Citybloem in het shoppingcenter Zuid. Duur maar mooie bloemstukken, en ook snijbloemen. Losse verkoop (niet in een boeket) zou ook wel kunnen, dacht ik. En oh. Zoveel keuze. Met de witte (niet wit-wit) rozen nog in m'n achterhoofd - koos ik voor anjers van dezelfde kleur.





"De rode anjer staat voor bewondering, huwelijk, gepassioneerde liefde; de roze anjer verbeeldt de tranen van de maagd Maria, dus moederschap; de witte anjer is zuivere liefde en de gele is afwijzing."






Ik vroeg de verkoopster "10 van die wit-gele anjers, zonder iets bij, geen boeketje. Gewoon 10 anjers asjeblief.". Ze antwoordde me "je bedoelt die groene anjers?" Of het nu kwam omdat ik met enige zelfzekerheid 'wit-geel' zei - dat zij me wees op het feit dat ze 'groene anjers' heetten; geen idee. (Er zat ook geen kaartje op ofzo.) Maar het was er ook redelijk druk, en al tegen sluitingstijd. Of groene anjers effectief bestaan, weet ik niet. Maar ze staan hier mooi. Geen vervanging van de rozen, maar een bijvulling.. een verlengde van.

FEMEREF:
1. Radiohead - Creep
2. Metallica - One
3. Nirvana - Smells Like Teen Spirit
4. Pearl Jam - Black
5. The Doors - The End


LORELEI:
1. Nick Cave - The Ship Song
2. Placebo - Every Me Every You
3. The Pixies - Where is my mind
4. Tracy Bonham - Mother Mother
5. The Doors - The End

Maar ook de vorige lijstjes..

*mompel*

Drukke metro. Erg drukke metro. Da's meestal zo, maar nu ietsje drukker omdat we lang moesten wachten eer er een metrostel aankwam. Dus in elk station waar we stoppen, staat ook nog eens een hele bende te wachten. Dus een extra-drukke morgen. Soit.

Er wordt getrokken en geduwd. Iedereen MOET EN ZAL erin.. Nugoed, ik sta recht zoals altijd en hou me vast aan een paal. Doodnormaal hoor. Mensen stappen uit, en in. Ik blijf altijd redelijk stevig staan en als ze duwen, ga'k een beetje mee. (Om verbrijzeling van armen, benen of andere lichaamsonderdelen te vermijden.) En dan duw je zelf ook andere mensen. Maar dat gaat nu eenmaal elke dag zo! Vandaag deed 'k niks anders speciaal dan andere morgenen.. Een vrouw vroeg me om een meneer door te laten zodat die dichter bij haar zou kunnen staan en ik bewoog me 'n beetje (in de mate van het mogelijke) zodat die doorkon. Geloof ik toch. Misschien deed 'k dat niet met 'n glimlach.. en met m'n oortjes in.. maar goed.. meer moet je van mij niet verwachten rond half-kwart voor acht 'smorgens..

Bon. Halte verder. Halte verder. Mijn halte. Ik stap mee uit in het gedrum. Het is je eigenlijk gewoon je laten meedrijven met de mensen, samen uit die deuren geperst worden.. Dus daar duwt iedereen en niemand. Is het een gemeenschappelijke duw :)

Hm. Geen idee hoe het klinkt, deze beschrijving als je nog nooit of zelden op piekuren de metro neemt. Vorig jaar toen 'k hier begon keek 'k ook m'n ogen uit. Je 'gelooft' het waarschijnlijk niet als je 't niet zelf eens meemaakt. Maar het is alledaagse kost, en heel gewoon. :) echt :)

Nugoed.
Mijn halte en de gemeenschappelijke duw. Dan 4 ? 5 stappen zetten (ja, al zo ver!) met mensen die zich verwijderen van u en de rol-of gewone trappen opgaan.

Bij stap 5 voel ik een 'snok' aan m'n haar. Ik draai me om. Zie die vrouw (die me vroeg die meneer door te laten) en hoor ze me nog wat zeggen van 'dat was nu toch ni nodig'. Ik keek met 'n vragende blik naar haar .. Dit allemaal in 1 luttele seconde ofzo - terwijl iedereen doorstapte - ook ik - ook die vrouw..

Einde verhaal.
Ik snap het zelf niet.

Misschien was het haar eerste keer op de metro. Maar ze leek wel goed haar weg te kennen..
Ik dacht nog ff van erachter te lopen en te vragen wat haar bezielde.. Maar stapte maar door.. Teleurgesteld en kwaad en boos en..

slechtgehumeurd.

bloemen! *w*o*w*

Maar geef nu toch toe lorelei, dat je Sweet Sixteen toch al eventjes voorbij is. Neen?

(en ja, ook op dit blog kreeg ze een auto!)

Deze keer was (*) ik geen astronaut (*). Maar ik werd belaagd door een andere kat. Ze zat muisstil op de tafel en daarna zag ik ze terug op mijn krabpaal!





Toen ik wakker werd, was ze (het was een 'ze', ik rook het en ze gedroeg er zich ook naar, zo vervelend zou 'n kater nooit zijn) gelukkig weg. Ik snuffelde overal en spitste mijn oren bij het minste geluid. Maar nee, niks meer te ruiken, zien of horen.
Ik kan opgelucht ademhalen, en terug soezen op m'n superdeluxe krabpaal.