Toen we indertijd naar Mr Moonlight gingen, was dat slechts de eerste stop op een lang traject. Ik moet veel in auto rijden, het rijbewijs komt namelijk niet vanzelf.
Maar wat voor een baan naar Aalst. Als ik had geweten in welke levensgevaarlijke situaties ik zou terecht komen dan zou'k op van de zenuwen vertrokken zijn. Het eerste obstakel was een bocht van 220 graden.



Na een enkele hartklop, een goed rempedaal, de wil om dan toch nog aan het stuur te draaien en lorelei met een buil, lukt het mij om Aalst binnen te rijden.

Eens aangekomen ploegde ik mij de eerste parkeerplaats in die ik vond. Miekebeezt was ook mee en gelukkig had ik genoeg geploegd voor twee. Het doel van ons bezoek aan de stad van de marginaliteit (of zo is mij toch verteld) was twee bezoeken aan de kringloopwinkels. Het eigenlijke verhaal start enkele weken voordien, tijdens een 'retrobeurs' waar'k fotos zag van oude filmsterren (wie zil er nu geen Alec Guinness boven zijn bed hangen hebben?). Maar die werden enkel verkocht in de kringwinkel van Aalst. Ik dan dus de adressen opzoeken en aangezien we die dag niets beters te doen hadden...
Hoe dan ook. De fotos vond'k niet. Wel vond'k een (nieuwe?) groene broek voor slechts 4.5e. Wat later kocht'k ook een boek over het ontstaan van Apple voor slechts 0.5e. Goede vondsten, al zeg ik het zelf, maar de voldoening komt waarschijnlijk vooral van de spotgoedkope prijs.

Om toch enigszins een domper te zetten op de levendige dag, kreeg ik ook mijn eerste boete. Het is slechts een parkeerboete, maar het is toch 12e meer kosten dat die auto met zich meebracht in de loop der tijden.
Maar, qua levendigheid was de dag nog niet om. De terugweg was haast nog zenuwslopender dan de weg naar Aalst. Eerst moet je de aanloop van de E4 oprijden aan een schamele 60km/u, wat zelfs al te snel leek, want lorelei kreeg een compenserende buil op haar voorhoofd, als gevolg van mijn bruuske remmen. Terwijl ik haar aan het troosten was en ook nog eens de E40 probeerde op te raken, bleek dat ik 2 drukke rijstroken over moest steken om daar te raken. De vriendelijk man die mij eerst voorliet moest bijna ogenblikkelijk op zijn rem staan, want ik moest remmen om nog achter een vrachtwagen te kunnen oprijden. Ik rij namelijk niet met een gloednieuwe wagen die 100km/u haalt in 10s.

Maar eind goed al goed, want we overleefden, hoewel lorelei wel wat eerste hulp kreeg eens ik mij in een goede parkeerplaats had geploegd.

Mr Moonlight, de cd en platen speciaalzaak in de Gothicbuurt van Gent, stopt ermee. Maar dat wisten we al langer. Het fantastische eraan is dat er nu cds de deur uitgaan met reuze korting! Ongelooflijk!
Hoe dan ook. Ik ging al eens langs net voor de kerst, kocht er enkele essentiele neofolk cds (Blut van Blood Axis, Holy War van Coph Nia, Alarm Agents van Death in June en Boyd Rice). Niets overdreven, niets teveel. Maar aangezien Mr Moonlight nu echt wel definitief de deuren sluit tegen eind april, vond ik toch nodig om mij alles wat ik ooit wou hebben op cd aan te schaffen. Uiteindelijk kocht ik voor meer dan 271e cd's, maar met al die korting valt de uiteindelijke prijs toch serieus mee ;).

Het lijstje:
Der Blutharsch - The Pleasures Received In Pain
Der Blutharsch - The Moment of Truth
Der Blutharsch - When Did Wonderland End?
Der Blutharsch - When All Else Fails
Der Blutharsch - Der Sieg Des Lichtens Ist Des Lebens Heil!
Der Blutharsch - Time is Thee Enemy!
Stormfagal - Den Nalkande Stormen
The Mission - Carvedinsand
Sopor Aeternus - The Ensemnle of Shadows
Kirlian Camera - The Burning Sea
Raison D'?tre - The Empty Hollow Unfolds
Switchblade Symphony - The Three Calamities
Unto Ashes - Empty Into White
Predominance - Dark Stars Unfolding
Girls Under Glass - Minddiver
Panzer AG - This Is My Battlefield
Nova - Utopica Musa
ThouShaltNot - The White Beyond
ThouShaltNot - The Holiness of Now
S.K.E.T. - Aktivist

De respectievelijke hoezen:

keer op keer schrijf ik 'ongeloofelijk'.. en dat is verkeerd, leerde ik gisteren..

Zo is het, en zo zal ik het (proberen) te onthouden:
- on?ge?lo?fe?lijk, bnw., on?ge?lo?fe?lij?ke, on?ge?lo?fe?lij?ker, on?ge?lo?fe?lijkst, zie ook ongelooflijk
- on?ge?loof?lijk, bnw., on?ge?loof?lij?ke, on?ge?loof?lij?ker, on?ge?loof?lijkst, zie ook ongelofelijk

(bron: het groene boekje online - www.woordenlijst.org)

Twee o's lijkt me beter - het drukt meer de verwondering uit... dus vanaf heden schrijft lorelei 'ongelooflijk' maar zal ze die 'e' toch wel missen...

En waarom denk ik nu aan Eddy Wally?

Ik heb goed nieuws!

Voor het eerst ooit mag ik op reis van Miorelei en Mjemmeref. Ik snap wel niet hoe dat allemaal in elkaar zit.
Toen ik nog heel wat kleiner was, mocht ik naar het meisje met lange blonde haar. Maar Mjemmeref zegt me dat we daar nu niet naartoe gaan. Maar dat ik me wel even goed zal amuseren. Misschien kan ik terug een musje vangen..
Blijkbaar ga ik op reis met heel wat andere katten. Ik zal ze eens tonen wat ik allemaal kan. Ik zal fier met mijn staart zwaaien en alle katers naar mij doen kijken.
Ik vraag me af of het een trektocht zal zijn, of een week samen spelen in het park. Slapen tussen de kippen. Oh, ik zal zo'n grote kip vangen of in de bomen kruipen. Of een duif opeten. Of soezen in de zon. Of.. of neen, ik doe dat gewoon allemaal. Ik heb tenslotte een volledige week!

Mjemmeref zei me dat ik me wel moet ontwormen en ontvlooien. Maar ik heb dat allemaal niet. Ik snap hem soms niet hoor. Hoe zou ik dat trouwens moeten doen.

Oh, ik verlang er nu al naar. Eindelijk ene lange vakantie. Er eventjes tussenuit.. Maar hopelijk herkennen ze mij nog na een week. Misschien moeten Mjemmeref en Miorelei me wel een bandje omdoen, met een hangertje waar mijn naam op staat. Alstublieft?

Vandaag kwam femeref me afhalen. Met de auto. Aan het station. Want Femeref moet leren autorijden en, zo vind ik, dan ook zoveel mogelijk autorijden. Het is verschrikkelijk. (Niet Femerefs rijkunsten, nee.) Dat autorijden is zo'n hel. Ik deed het nooit graag en ben eigenlijk wel wat blij dat Femerefs rijbewijs-halen nadert. Als ie nog goed leert parkeren wel. Want ik heb de indruk dat ie voor de makkelijke plaatsjes gaat.

Er werd wat gefietst vandaag.. In navolging van (eigenlijk helemaal niet, maar het klinkt zo leuk) 'de ronde', besloten we fietsen te huren en wat rond te rijden. Op ons slakkentempo uiteraard, want we wilden ook wel wat zien, en vermoeid terugkeren was absoluut geen optie.

Femeref speurde af en toe langs de waterkant naar 'waterbeesjes'. Kikkereitjes, larves,... en weet-ik-veel-wat-nog. En plots, plots kwam ie op me afgestapt met 'iets groters' - zo zei ie. Ik vroeg nog 'het.. het.. kan toch niet wegspringen h??!'. Maar toen zag ik rood.. en geel.. en ?cht wel een groot 'waterbeesje'.



We lieten het terug vrij. Op de grond, in het bos. Want zo'n beestje hoorde uiteraard niet in het water. Het moge 'm goed gaan. (En de volgende keer brengen we 'n vrouwtje voor 'm mee.. want 'k geloof dat we nog zo ??ntje in de kast liggen hebben.)

Niks beters dan op Pasen - in de lentezon - 'n fiets te huren.

We hebben er lang op gewacht. H??l lang. En dan, plots, op een stille zaterdag verscheen ie in de rekken van de colruyt.. Zomaar plots. Terwijl we de fnac al vroegen ons te verwittigen als het zover was. (Wij gingen dan maar hen verwittigen dat ze ons niet meer moesten verwittigen).

Richard Stallman kwam vandaag een speech geven op de campus de Sterre te Gent. Als Linux gebruiker, zowel professioneel als op amateurvlak, moest ik daar aanwezig zijn. En ook omdat er achteraf gratis drankjes waren voorzien.

Na zijn betoog kocht ik een Free Software Foundation pin, en gritste ik wat gratis GNU/Linux stickers mee. En ja, de man overtuigde mij niet enkel van zijn 4 vrijheden, maar ook van de reden waarom het GNU/Linux is en niet simpelweg linux. (Hoewel die discussie natuurlijk uitgebreid kan worden. Want uiteindelijk zeg je ook niet dat je werkt met win32, maar met Windows. Dat maakt dat je eigenlijk werkt met Fedora, Ubuntu, ArchLinux of Ututo en niet met linux, de kernel van voorgenoemde besturingssystemen.)



Dit is de pin, morgen mijn mening over Richard Stallman...