Delicate Like Grief
I Am Rapist Well-Heeled
Double the Echo of Silence
Like a Dusty Dead Rose
Contaminate With Neglect
Every Little Heart
Should End Up Broken
And Shrouded by Fog
Like Luther's Army
And Abel's Brother
I Woke to Find
Only to Smother
An Angel Fat
At Satan's Feast
Where Falsehood, Childhood, and
Loneliness Cease
Asleep in The Stubble of Autumn
The Pain was Calvary
Our Living on Empty!
The Dead of It-
The Dread of It-
Er staat ook een mp3 speler op hun site, maar jammergenoeg staat Luther's Army er niet tussen. Er bestaat ook een versie onder de naam 'Lord Winter' waar de tekst enkel maar gesproken wordt zonder begeleidende muziek.
Rond 11u gingen de netwerkshares offline. Een kleine hickup van het netwerk. Toen alles terug in orde was, bleek onze webserver niet meer correct te reageren.
De symptomen waren de volgende:
Iik probeerde terug te keren op mijn stappen, maar niets dat ik terugplaatste en niets dat ik terug aflegde of resette bleek enigszins te helpen. Zelfs met een basisconfiguratie bleef het probleem bestaan. Zelfs een reboot van de machine bleek niet te helpen. Een controle van schijfruimte, swap, geheugen, toegangsrechten, etc .. leverde niets op. Alles werkte goed. Een probleem met de SQL server leek ook uitgesloten, want er werd weldegelijk nog inhoud uit de databank gehaald. En er moest niets ingestoken worden .. eh.. wacht 'ns. Alle pagina's hebben een tellertje die telkens wat gegevens in de databank probeert te steken. En wat bleek: de SQL server zat vol. Inhoud opvragen was nog mogelijk, maar inhoud toevoegen bleef in de wachtrij steken, zonder een foutmelding.
Wat moet je doen als je koud hebt?
Toen ik nog in Menen woonde, had ik de luxe dat ik geen aandacht (en gedachten) moest besteden aan zaken die ik toen als doodnormaal beschouwde: verwarming, warm water en lekker voedsel. Ik kan me niet herinneren dat ik met veel truien binnenshuis rondliep, behalve misschien toen ik net was verhuisd naar het kleine achterkamertje. Ik vermoed dat ik tevens te jong was om aandacht te besteden aan lichamelijk ongemak, want ergens zou je gaan veronderstellen dat een stabiele omgeving veel plaats laat voor mijmerende gedachten.
Toen ik enkele jaren terug naar gent verhuisde, waar alles evenzeer aanwezig was, maar met de verschil dat ik enigszins wou beslissen wanneer ik dat allemaal nodig had. De chauffage zette ik bewust niet aan, waardoor de temperatuur soms tot 15 graden daalde. Ergens wou ik mezelf gewoon maken aan de niet luxe. En dat werkte allemaal tot ik twee weken terug een torticollis kreeg, een acute stijve nek.
Sinds die tijd ben ik niet meer zo zeker van die verhardingsacties en twijfel ik nog meer of ik nu die trui moet aantrekken. Moet ik het zo lang mogelijk uithouden bij koude? Begrijp me nu ook niet verkeerd, ik kan me nu zonder problemen wassen met ijskoud water. Ik krijg dus weldegelijk positieve resultaten.
Langs de andere kant, als ik de douche inkruip, een warme douche, besef ik pas hou koud ik het had. En dat allemaal terwijl ik niet echt een kouwelijke persoon ben. Misschien is de vraag die ik mij moet stellen of ik die koude mij mag laten afleiden? En is de conclusie dat die stijve nek mij heeft ontregeld in wat ik bezig was.
Dit weekend kreeg ik mijn nieuwe computer. Miorelei en Mjemmeref waren gisteren langer dan normaal weg. Het was zelfs al donker toen ze terug thuis waren. Ik miaauwde dat ik al sinds deze morgen geen eten meer had gekregen en dat ze dat niet teveel mogen doen. Maar toen zag ik dat ze veel pakjes mee hadden.
'Mijn krabpaal!', riep ik, en begon spontaan de dozen aan te vallen. Maar Mjemmeref hield me tegen en zei dat dat geen mieuwe krabpaal was. Miorelei vertelde me dat dat mijn mieuwe blogcomputer was. Speciaal voor mijn pootjes. 'O', geeuwde ik.
Vandaag verdwenen Mjemmeref en Miorelei terug. Ik dacht nochtans dat ze vandaag niet voor mijn krabpaal moesten werken. Ik rekte mij goed uit en zag dat ze mijn computer op de tafel hadden laten openstaan. Daar moest ik van profiteren. Ik sprong van de stoel, rekte mij nog eens uit en landde op de tafel.
Ik zette mij goed maar een broodkruimeltje kriebelde mij zo erg dat ik mij spontaan moest wassen. Maar ik was nog niet goed wakker. In al mijn enthousiasme om mijn vacht prachtig te houden, stootte ik een glas omver. Op mijn nieuwe computer! Snel liep ik er van weg. Eerst mijn natte vacht proper maken.
Wat later probeerde ik mijn eerste nieuwe entry te maken. Maar.. ik vond het klavier niet. Snel snuffelde ik naar de vingersporen van mijn twee baasjes. Die zaten enkel maar op het handvat. Ik had mijn nieuwe computer toch niet kapot gemaakt? Had ik de toetsjes weggespoeld? Ik rook waar de toetsjes zouden geweest zijn, maar ik vond enkel maar de geur van .. verbrand brood!
Toevallig na 't zien van de uitvindingsshow gisteren op één... (wat is het raar om nog eens een volledig tv1 programma uit te kijken)... bots 'k op iets wat zo super is, dat alles zo zou moeten zijn. De verpakking van volgende tv, kan nl. ook dienen als tvkast. Super toch! Eenvoudig, handig, praktisch.. vaarwel afval!
via: gizmodo
meer op: yankodesign
een vrouw. Ziehier m'n nieuw exemplaar schoenen. In ruil daarvoor gooi ik wel een oud (en versleten) paar weg. Als dat geen mooie deal met Femeref is. Nu hopen dat ze wat langer meegaan dan de vorige - waarvan de naad opengebarsten bleek na 1 week!
Vorige week is er een kleine lading nieuwe computers toegekomen op het werk. Het was nodig voor sommigen. Prehistorische modellen werden vervangen, er werd wat verschoven met goeie 'oude' en nieuwe.. En die stoelendans (of beter: computerdans) was me gunstig gezind. Ik werd ook in het nieuw gestoken! Alle recentste programma's en 'n heus mailprogramma (mja, ik zat om de een of andere reden met webmail te werken)!
Mij hoor je niet meer klagen. Alle nieuwe opties overlopen gaat wel nog een weekje duren denk'k.
De dagen gaan snel voorbij zo, met zo'n machine! Leve mac! Leve 21inch!
