Na onze Gekke Namentocht doorheen Nederland hadden we de smaak te pakken. Ook letterlijk, want het bezoekje aan een Albert Heijn bleef ons bij. Onder meer door Femerefs vruchtenhagel, maar die raakte stillaan uitgeput. Dus zochten we naar de dichtsbijzijnde AH-supermarkt en baanden ons een weg, met onze persoonlijke chauffeur, en gingen shoppen in olland. 

Wij doen inkopen in Nederland en brengen mee:

• Fruithagel
• Speculaashagel
• Bosvruchtenhagel
  

Maar als Belgen in Nederland "inkopen" doen, dan brengen ze toch 'geestige veruimende middelen' mee? Zo moet dat toch volgens het cliché?

Maar ook daar zorgden we voor:

•  champies verwerkt in een romig soepje...
  

•  wiet.. euh.. wheatflour... euh.. bloem
  

En nee, niet alle clichés kloppen, we kregen nl. een gratis zakje chips. Handgemaakte chips, met zeezout. Ze zagen er niet uit, maar smaakten wel.

Dit is geen moment om de verwarmingsketel uit te breken en de nieuwe ketel de volgende dag vergeten te komen installeren. Nu hebben we al sinds donderdag geen verwarming meer. Iets wat meestal wel meevalt in een appartement omdat de mensen boven, onder en naast ons wat stoken. Hierdoor komt de uiteindelijke temperatuur op een draaglijke 15 a 16 graden. Maar nu zonder de ketel, is het hier 12 graden. Misschien dertien als we zelf alle deuren sluiten en veel uitademen.  En om het erger te maken, de verwarmingsketel was tevens onze boiler.

Hopelijk schijnt de zon straks binnen. 

Zondag besefte ik dat ik weinig met de muis doe. En het viel me pas op nadat lorelei mijn bureau had opgeruimd, zodanig dat mijn laptop er als enige ornament op achterbleef. Geen extra toestenbord, geen trackball, en geen verhoog voor de laptop. En het viel me ook op dat blind typen me best makkelijk af gaat tegenwoordig.

Dus, ipv van altijd naar het ongemakkelijke trackpad te grijpen (hoewel ik ook een tepel op mijn laptop heb), maximaliseer ik altijd alle vensters en tab ik tussen de vensters en de desktops.

Dus .. Zondag was het eens tijd om een andere window manager uit te proberen. Ik begon ooit in KDE, schakelde snel over naar Xfce en eindigde voor de voorbije twee jaar bij fluxbox. Ik denk dat mijn keuzes toen grotendeels gebaseerd waren op de memory consuption (ik had een laptop met 512MB RAM) omdat ik het irritant vond dat ik 1/5de van mijn geheugen moest afstaan om een werkbare omgeving te verkrijgen. (Maar veel hielp ook toen ik van fedora naar arch overschakelde.)

Zondag probeerde ik ratpoison, een uiterst minimalistische window manager, omdat het me beloofde veel zoals screen te zijn. En dat is ook zo. Behalve dan dat ik geen status bar kon configureren zoals in screen. En, op het eerste gezicht waren er meer nadelen dan voordelen. Je verliest bv. je vensters, of beter gezegd, alles is altijd gemaximaliseerd. Iets wat alles behalve ideaal is als je moet gimpen. De prefix-key (ik noem hem persoonlijk de hotkey) is ctrl-t, wat mijn vingers nogal in een knoop doet liggen. En de control op een laptop staat positioneel gezien niet op dezelfde plaats als op een normaal klavier en dat is nadelig voor muscle memory. En als laatste grote nadeel heb je het gebrek aan workspaces of extra desktops.  Misschien zou ik beter blijven bij fluxbox en alles gemaximaliseerd opstarten?

Een van de voordelen van ratpoison is dat het makkelijk configureerbaar is. De extra keybindings (volume controle en lock) zet ik via xbindkeys (die zelf ook een window manager aanraadt) waardoor ik de bindingen effectief window manager onafhankelijk maak. Over de hotkey heb ik langer moeten nadenken.

De eerste keuze was de windows toets omdat hij makkelijk onder mijn duimen te vinden is. Maar op een of andere reden wil de toets niet altijd binden (en het is dwaas om je Xwindows telkens te herstarten tot de key wel werkt). De volgende keus was de caps lock (wie gebruikt die nu?). Maar ik hermapte die toets reeds naar escape (gemakkelijk in vim), maar om caps lock te gebruiken moet de toets als caps lock ingesteld blijven. De menu toets was ook niet goed, want op de laptop staat de menu toets links bovenaan.

Maar de oplossing was poepsimpel. Ik mapte de menu toets naar de linker alt en maakte hiervan de hotkey. Hij blijft op dezelfde plaats staan en ik verlies geen functionaliteit.

Een ander voordeel van ratpoison is dat het zo erg op screen lijkt. Je kan je desktop opsplitsen, het verplicht je je keyboard beter te leren kennen dan de die fameuse binnenkant van de broekzak.

Uiteindelijk vond ik ook een makkelijk manier om workspaces te maken m.b.v. rpws. En .. ik startte de gimp op, drukte Alt_R+S, Alt_R+r en ik had een volledig gemaximaliseerde versie, met aan de zijkant de gimp toolbar.

Vandaag keek ik ook wat rond op xwinman en wow .. Ik dacht dat ik veel opties had doorgenomen, maar het aantal mogelijkheden is toch wel het toppunt.

sneeuw!

Het zat er aan te komen. De eerste echte sneeuw van dit jaar. Gekraak onder mijn schoenen, vlokken uit de lucht,... en een mini-sneeuwman!

*want dan zijn Mjemmeref en Miorelei thuis. Of toch meer thuis dan op een andere maandag. 

We hebben een nieuwe XWin server. Met alle gevolgen vandien. Veel dagelijks gebruikte software staat nog niet geinstalleerd. Veel configuraties die nog niet aan de dagelijkse behoeften zijn aangepast. En ik was dan nog niet eens van plan om op de nieuwe server te werken. Maar het is nu eenmaal zo dat de data wordt gedeeld tussen de servers, en je home op de ene is letterlijk de home op de andere.

Nadeel is dan dat er verschillende versies van software op de verschillende servers staat. Zo komt het dat ik eenmaal een svn update deed op de nieuwe server en ik hiermee svn niet meer kon gebruiken op de oude. Ik was dus verhuisd.

Vandaag probeerde ik mijn oude vertrouwde setup te herstellen. Ik start een screen op .. en zit al vast. Een mailtje naar IT dat screen nog niet is geinstalleerd. IT zit tegenwoordig met een imago probleem, of het probleem van het in bedwang houden van een grote boze massa, en screen was binnen de 10 minuten geinstalleerd. Misschien hebben beide feiten niets met elkaar te maken.

Ik  start dus screen op en ga verder door vim op de starten. Maar behalve een nieuwe regel doet vim niet verder. Ok, zit vim vast? Ik detach het screen en bekijk top. Niets aan de hand. Ik reattach en merk dat vim wonderwel is opgestart. Goed. Dan is mijn setup zo goed als af. Ik duw op een pijltjes toets en ik vlieg in insert mode en er verschijnt een grote A op mijn scherm. En dat is niet goed.

Geen probleem, je kan zonder pijltjes toetsen leven. Amper. Wat later blijkt ook dat mouse support niet werkt. Goed, ik ben immobiel op mijn computer, wat kan ik daaraan doen.

Ik vergelijk de opstart scripts van tcsh op de 2 machines. Op de nieuwe machine wordt de escape key hermapt. Maar dat zou niet echt voor problemen mogen zorgen. Wat later blijkt zelfs dat het hermappen ook op de eerste machine gebeurt. Goed, ook mijn .screenrc en .vimrc zijn hetzelfde. In een longshot verwijder ik de vimrc en vim start wonderwel op. Na wat trial en error blijkt dat het aanzetten van mouse support in command mode de boosdoener is. In de man pagina vind ik zelfs de reden: gvim zorgt achter de schermen voor de muis. Een mailtje naar IT en ook dat was opgelost (binnen de 5 minuten, de klachtenregen zal aan het minderen zijn geweest).

Het pijltjes probleem was na een korte pauze ook opgelost. De TERM shell variabele expliciet op xterm zetten bleek te werken. Geen idee waarom het op de ene machine wel werkt en op de andere niet.

Vraag het aan elke treinreiziger... Ja! Reizen met de trein is zo af en toe (geloof diegene die 'altijd' zeggen maar niet) een heuse belevenis. 

De types die het meest opvallen, zijn eerst en vooral, en dat is nog altijd het soort waar ik me het meest aan erger: De Geërgerde Treinreiziger: Klagen en Zagen. Niks anders dan Klagen en Zagen. Rijdt de trein eventjes wat trager, beginnen ze al met 'ai ai, wat zal het nu weer zijn'. Staat de trein eventjes te lang in een station... dan zullen ze alwéér eens te laat zijn. En zelfs al rijdt de trein perfect die dag.. dan zijn ze nog bezig over wat het gisteren of vorige week was. 

Dan heb je uiteraard nog de Onervaren treinreiziger. Die kom ik altijd tegen tijdens de spits. Buiten de spits zullen ze er ook wel zijn, maar iets zegt me dat ze dan minder problemen tegenkomen. Onervaren treinreizigers zijn te herkennen aan hun heen-en terugticket, of hun eventuele go-pass. In elk geval een niet-geplastificieerd biljet die ze ofwel angstvallig in hun handen houden, ofwel net zo goed weggestoken hebben dat ze al de vakjes van hun nieuwe rugzak binnenstebuiten draaien als de conducteur hun kaartje vraagt.
Zij zijn zich niet bewust van hun medereizigers. Hun bagage verdient, net als hen, een mooi plekje bij het raam, of midden in het gangpad. (altijd spannend als er een tweede onervaren valies voorbij moet).

Meestal is elk plekje van de trein waarmee ik reis bezet met; de boeklezende, de krantlezende, de tijdschriftlezende, de slapende, de snurkende, de ik-praat-over-mijn kindjes, de mp3speler, de ik-kijk-een-dvd-film,... - reiziger..

En ik probeer niet te klagen over aankomsturen of plaatsgebrek of te warm of te koud. Maar hou die gillende kinderen en pizza-etende jongeren uit mijn buurt. Want dan is mijn dag - en die voor mijn medemensen - zo goed als verpest. 

Mijn krantenabonnement is al een tijdje niet meer. Slechts gemiddeld 3 dagen op 5, kon ik ze 's morgens meenemen.

Maar nu, af en toe, als ik een trein mis - en dus wachten moet - koop ik wel eens een krant. Voor 1 euro 't stuk. En ik mis m'n trein zo'n maximum 2 dagen op 5...

Klein rekensommetje, wetende dat een abonnement op de Morgen 269€ (De Standaard 319€, maar stukprijs hiervan is ook 1,20) kost voor 1 jaar.

366 dagen - 52 zondagen - +/-20 verlofdagen = 394 x 2/5 = 157 euro per jaar ben ik maximum nog kwijt aan 'n krant (met te weinig letters in).

Gisteren belde ik iemand op met mijn gsm, ik hoor een 'goededag' aan de andere kant van de lijn en daarna niks meer. Hatelijk. Ik probeerde opnieuw te bellen; deze keer hoorde ik zelfs niemand opnemen, ik hoorde helemaal niks, maar zag ondertussen de tijd van het gesprek wel voorbijgaan op de display van m'n gsm. Lichte paniek. Ligt het aan mij of aan hen? Ondertussen kreeg ik een voicemail, maar ook die hoorde ik niet, zelfs niet het dame'tje die 'm aankondigde. Ik probeerde dan maar naar de dichtsbijzijnde gsmhouder te bellen. Femeref? Hoor jij mij? Ja? Ik jou niet! Ondertussen maakte ik me zorgen dat diegene die ik wou opbellen zich zorgen zou maken, dus mocht ik fem's gsm even lenen (het spijt me voor dat kwartier belwaarde!).

Dus daar was ik nu. Met een kapotte gsm? Het zou toch geen waar zijn zeker. Mijn 'luxe'gsm zou ook binnen de 3 maanden kapot gaan? Ik zag me zo al naar de winkel trekken en de verkoper spottend aanspreken dat hij 'brol' verkocht!!
Ondertussen prutste ik maar wat aan alle knopjes, legde 'k m'n gsm aan en uit en probeerde nog eens mijn voicemail te bellen... Toen ik het volumeknopje naar omhoog drukte.. hoorde ik  precies terug iets... Het volumeknopje... Ik voelde me blond. En opgelucht! :-)