Onlangs kregen we een nieuwe xwin server en sinds gisteren is de oude volledig offline gehaald. Iedereen die nog niet volledig verhuisd was, kreeg mooi een uurtje tijd om zijn boel te verplaatsen. Goed. Fantastisch, hoewel nog niet alle software details opgelost zijn. Zo is php niet meer geinstalleerd en moet ik gedwongen mijn development naar een andere server verhuizen. En een collega kreeg als antwoord op de vraag of emacs niet kon worden geinstalleerd of er iets mis was met de installatie van .. gedit. wtf?

Mijn nicht vetelde me ooit dat er iets bestond als een vrijstaat in Denemarken. Ze wist niet precies waar het was, maar het zou regelloos en anarchistisch zijn. Een commune in een wereld die geen democratie kent tussen regeersystemen. Ik vond het toen een fantastisch idee om daarheen te trekken en daar een vrijer leven te beginnen. Het idee was hoofdzakelijk dat je daar wat minder wereldvreemd werd gemaakt, omdat je nu eenmaal niet alles op de schoolbanken leert. Gelukkiglijk maakte ik eerst mijn studies af.

Dus nu, een goede 5 jaar later was ik er dan toch eens.

Wikipedia verwittigde ons al dat je er geen foto's mag nemen, maar ik vond dat een foto van de hoofdingang geen kwaad kon. (En het doet een beetje illegaal aan dat je doet alsof je aan het smsen bent terwijl je een foto van jezelf neemt.) Uiteindelijk is het fotoverbod wat milder te nemen te dan verwacht, aangezien het verbod zelf enkel maar geldt in Pusherstreet. Jammer wel dat ze dan geen straatnaambordjes hebben.

De eerste maal dat we er binnen wilden stappen was het 10u 's morgens. De meerderheid (iedereen?) van de bevolking zijn hippies en er was bijgevolg nog niemand wakker. In de late namiddag hadden we meer succes. De vroege ochtend was ingezet in Christiania en de winkels waren zelfs al open. Het was precies alsof we reeds op het folkfestival van Dranouter aan het rondwandelen waren. Krakemiekerige shops en een overdadige weedgeur. Met het grote verschil dat Christiania een vrijstaat is dat het roken en zelfs verkopen van weed er legaal is. Of iets dergelijks. Tussen alle rommel en onkruid door, kon je her en der zelfs wildgroeiende weedplantjes vinden.

Ik snap wel niet waarom alles er zo bouwvallig is. De enige twee stenen gebouwen stonden in stelling, maar leken niet in herstelling. Alle andere huizen bleven verscholen tussen het niet gewiedde onkruid en de wildgroeiende bomen. Ik kreeg er ook de indruk dat als een toestel het begeeft, het toestel simpelweg op straat belandt. Officieel is er ook een vuilnisophaaldienst, maar ik denk dat hij nog in winterslaap was. De enige organisatie aanwezig was het postwezen, bestaande uit een vrouw en 'r dochter dat in haar living de post sorteerde. De bestemmelingen moesten zelf komen kijken of er iets voor hen was aangekomen (en aan de grote hoeveelheid bakken van post te zien, kwam men niet regelmatig).

De onveiligheid van een vrijstaat val zeer goed mee. Met slechts twee doden sinds 1971. (1 werd in brokjes onder een gebouw terug gevonden in '84, een ander werd samen met nog 3 anderen neergeschoten in 2005. Beide incidenten hebben te maken met andere groepen die de hash markt probeerden in te palmen.) Misschien hebben ze daarom een vergelijkbaar logo als dat van securitas.

Een drukke straat in Kopenhagen. Als het groen is voor de voetgangers, haast je je maar beter, want er wordt afgeteld... binnen de 21 seconden steek je best de straat over, want dan is het rood... voor 42 seconden... Zo weet je hoe lang je nog mag staan keuvelen... voor je weer de straat kan oversteken.

Het heeft iets mee van de biep-test.

.. en begrijpt de zin wel, maar niet ieder individueel woord. We aanvaarden dit meestal als we naar TV kijken of als we een boek lezen. Deels omdat we niet naar dat woordenboek willen grijpen (voor wat voor reden ook), deels omdat het nooit in ons opkomt (omdat we de zin wel begrijpen).

Recentelijk ben ik dan toch maar begonnen met ieder woord dat ik niet kan uitleggen op te zoeken. En met recentelijk bedoel ik eigenlijk sinds ik begonnen ben te lezen in The Hitchhikers Guide to the Galaxy.

Dus, ziehier het eerste onbegrepen woord:

 "Whereas everyone else is traipsing around picking dazzling fonts to describe their world, your nerd has carefully selected a monospace typeface, which he avidly uses to manipulate the world deftly via a command line interface while the rest fumble around with a mouse."

1. verb (used without object): to walk or go aimlessly or idly or without finding or reaching one's goal: We traipsed all over town looking for a copy of the book.
2. verb (used with object): to walk over; tramp: to traipse the fields.
3. noun: a tiring walk.

 traipsing. (n.d.). Dictionary.com Unabridged (v 1.1). Retrieved June 16, 2008, from Dictionary.com website: http://dictionary.reference.com/browse/traipsing

Ik was ergens een nerdhandbook aan het lezen ;) 

Een straat in Oslo. De voetgangers-stop-verkeerslichten zijn er in het dubbel.

Waarom? Dat wisten de mannen bij use-it ons niet te vertellen. 

Ik blijf het me afvragen... waarom? 

De laatste 2 dagen van onze trip, belandden we (zoals gepland) in Kopenhagen. Uiteraard konden we de meermin niet links laten liggen. Belgen op de foto, een heuse groep, die zich luidop ergerden aan andere toeristen die op hun foto zouden staan... We zaten er rustig een uurtje in de stralende zon, met af en toe een regendruppeltje, maar dat laatste kon niet voorkomen dat ik een rode neus kreeg en meenam naar huis. 

 Ooit wilden we vaagweg eens naar Noorwegen. Ooit bleek het er ook van te komen. En terwijl we zochten en planden, keken we toevallig eens naar Vlaanderen Vakantieland. En twee dagen later hadden we hier  geboekt. En nu, op dit moment, zijn we er.

Een laptop ingepakt, draadloze verbinding zonder problemen (iets makkelijker dan mijn gsm die enkel noodoproepen wil doen), een usb kabel,... en voila; het resultaat: een rendierfoto bijna live op ons blog. 

door Viertje - klik hier

Gezien in de Kinepolis imdb

fem' 7.2 'lei 6.3

6.8

Jeugdsentiment. En toch heel onverwachts een gevariareerd publiek in de zaal. Ik had eerder volk verwacht dat evenoud of ouder was dan ons, maar er zat ook heel veel heel jong volk. (Tieners dan.) De reclame zal zijn werk doen.

Het is altijd makkelijk om actiekomedies af te breken. Dus begin ik daar maar bij. Wat deden die computer geanimeerde beesten in de openingsscene? Het zou allemaal niet erg zijn, mochten ze niet zo cartoonerig worden gemaakt. Ik vrees dat vogelspinnen op iemands rug niet meer 'in' is.

Voor derest kan ik heel kort zijn. Dit is een Indiana Jones film. Trash archeologie op zijn best. 

Gisteren nodigden we naar jaarlijkse traditie mensen uit om te kijken naar het eurosong festival. Kijken en becommentarien natuurlijk. En tot onze grote verbazing lag onze persoonlijke smaak ver weg van het eigenlijk resultaat.

We waren met 7 en stemden zelf, op kleine blaadjes papier. Hier is onze top 15 (de landen die punten kregen tenminste):

#. Land (onze punten) (officiele plaats) 

Gekregen imdb

fem' 7 'lei 7.2

7.1

Een post apocalyptische film waar mensen de mogelijkheid om mondeling te communiceren verloren of verleerd hebben. Zand op de stembanden en zand rond de neergestorte wolkenkrabbers.

In het begin lijkt alles redelijk doelloos te gebeuren. De Man bouwt een klein vliegtuigje maar het lijkt hopeloos om zoiets te bouwen laat staan te willen bouwen. Maar het lijkt hem toch zonder problemen te lukken en hij bezoekt er delen van zijn onbewaakt territorium mee. Het bouwen van een vliegtuig lijkt erop te duiden dat zijn territorium reusachtig groot moet zijn, of dat de weg ernaartoe redelijk onherbergzaam moet zijn. Alles lijkt bedekt met zand en het water is bezoedeld. Waarom in hemelsnaam nog proberen wat de Man probeert.

En dan krijg je een 28 days later moment als blijkt dat er hier en daar nog vrouwen (opgesloten) zitten. Want waarom zou een man nog willen blijven leven in een dode wereld als er geen belofte van vrouwen is. Er komt geen uitleg waarom ze opgesloten zitten of als er veel of weinig zijn. Ook geen uitleg of de vrouwen beschermd of uitgemolken worden.

Het enige storende aan de film vond ik de oude jaren 80 muziek. Geen muziek was misschien nog beter geweest. Maar behalve deze flauwe noot is de film zijn punten waard. 

Ik kreeg post van mijn baasjes. Ik had niet eens gemerkt dat ze weg waren. Misschien was het wel vorig weekend? Toen was het zo warm en sliep ik de ganse dag. Maar op het kaartje staat dat ze naar een plaats gaan van een rituele krabpaal! Mjemeref legde me uit dat ritueel wil zeggen dat het een monument is. En dat een monument groter is dan de levende krabpalen in het park.

"Liefste 4,

morgen gaan we naar Woodhenge: een grote, ritueel te gebruiken krabpaal. Met wat geluk brengen we je een doe-het-zelf kit mee,

Femeref, Lorelei, Miekebeezt -xxx-"

We maken veel zelf. En we passen veel gekochte dingen op maat aan. Onze hoofdkussens worden altijd wat bijgeknipt om ze echt passend te maken, gordijnen en overgordijnen zijn goedkope lappen stof, onze schoudertassen!

En nu ook onze portefeuilles. Mijn huidige kipling portefeuille was te groot om telkens mee te sleuren en ook loreleis joekel van een vrouwelijke leren geldverzamelaar had al genoeg frustraties verzameld om eindelijk ingeruild te worden voor dunnere versies. Ik vermoed dat loreleis nieuwe schoudertas daar voor iets tussenzit.

Mijn ontwerp komt van instructables. Eerst geprobeerd met een shopping bag van van harte Gent, die er na enkele dagen uitzag als de binnenkant van mijn broek. Maar het nieuwe stoffen resultaat houdt het langer uit. Het heeft aan groot vak waar de briefjes inkunnen, een tweevaks compartiment voor de kaarten. En verborgen en moeilijk uit te leggen, een klein niet afgebakend compartiment achter de kaarten om kluttergeld in te verstoppen.

Lorelei ontwierp de hare zelf. Een groot dichtgeritst deel waar er zelfs een rijbewijs in kan en twee kaarthouders. Alles kan dicht geknoopt worden met drukknoppen.

Gekregen imdb

fem' 8 'lei 7.9

8

"I'm documenting this", zegt Hud, terwijl ze op het dak van een omgevallen gebouw in centrum Manhattan proberen te klauteren.

Het verhaal begint bij het ruwe onderbreken van een afscheidsfeestje door een aardbeving. Als de TV wordt aangezet, blijkt een olietanker gekapseisd te zijn in de baai. Maar nadat er naschokken komen en de tanker voor de camera ontploft, loopt iedereen de straat op. Net op tijd om uit de weg te springen voor vallend puin, en niet het minste puin als uiteindelijk het hoofd van het vrijheidsbeeld door de straten tolt.

Intussen blijft Hud doen wat er van hem gevraagd werd, hij legt het feestje vast op film. Hoe chaotisch het ook wordt of hoe erg er ook wordt gelopen, gevallen, gesleept of gepanikeerd. Hij blijft .. praten. Domme maar samenvattende commentaren, de grappige noot doorheen de film: "Okay, just to be clear here, our options are: die here, die in the tunnels, or die in the streets. That pretty much it?"

Het verhaal zelf wordt gedreven door Robert Hawkins (als dat je niet erg doet denken aan Jerichos Robert Dawkins) die perse zijn pretty woman wil redden. Het lijkt allemaal onlogisch en heel gewaagd, maar dat levert natuurlijk een heel spannende documentaire op. Een en al spannende verwarring van nooit rechte beelden en gespeel met alle functies van een camera ("Does this have night vision? *click* Run, RUN RUN RUN"), en dat terwijl de tape van de laatste dag van Robert en zijn pretty woman doorheen de film wordt overtapet.

En ja hoor, dit is een monsterfilm, want Marlena zegt: "It's eating people."