Tijdens het folkfestival dranouter had ik een zenuwachtig moment toen ik besefte dat ik er zou moeten gaan optreden. Ergens zou ik een lied moeten playbacken. Beschaamd als ik ben, verkleedde ik me in een rastaman. Zwarte haren verstopt onder een kleurrijke plofhoed. Ik had geen idee wanneer ik op zou moeten.

En terwijl ik wat stond te keuvelen, brak er brand uit. De 8ste verdieping van het AZ van dranouter stond in brand. Ik was best wel verwonderd, ik had het AZ er nog nooit gezien. Maar blijkbaar was het reusachtige gebouw al die tijd verborgen gehouden door de kerk, want eens je die gerond was, zag je de rook uit het gebouw komen.

?Maar u presteerde slechts 520uren?, zei de man van de examencomissie, waarmee hij bedoelde dat ik nog steeds 30 uren verwijderd was van ??n van de voorwaarden voor een volwaardig eindwerk.
?En u draait de wang niet als een vijand u slaat?, was mijn reply, wetende dat deze partij gebonden mensen, zoals het stereotiep beoogt, niet leven zoals het hen strikt wordt opgedragen. Het was duidelijk dat wat'k had bereikt voldoende was, maar men moet toch iets hebben om over te praten. En het duidelijke komt altijd eerst aan bod in situaties waar men zich in een sleur bevindt.
Dus kon ik niet anders dan mijn betoog voeren, ter mijner verdediging. Zonder mij onderdanig op te stellen en alles te negeren waar deze mensen nu in deze situatie op vertrouwen. Hun peilers moeten hier broos zijn en vervangen worden door heldere doorzichtige en steunbare pijlers.
?Vergeef mij m'n arrogantie?, begin ik, terugdenkend aan iemand die mij dat ook eens zei. Het is geen excuus, maar een oprechte vraag.
?Maar, wat ik heb gepresteerd is voldoende om beschouwd te worden als een volwaardig eindwerk. Er is veel denkwerk ingestoken, dat bijgevolg niet in uren kan omgezet worden. Hiermee bedoel'k niet dat deze uren enkel maar effectieve arbeidsuren zijn, maar wel dat het aantal uren een richtlijn zijn ter vergemakkelijking van een keuring van een eindwerk. Als jullie een semi grondige studie zouden kunnen uitvoeren naar de prestaties en de opgedane kennis die tijdens dit proces nodig waren, dan zouden jullie een goed beeld kunnen vormen van een waardig eindwerk. Het is nu jammergenoeg zo dat de schijn meestal de overhand krijgt op het reele of het oordeelbare en dat jullie je kunnen laten misleiden door een scriptie. Ik leef niet in de waan dat ieder van jullie alle scripties van voor naar achter en met jullie volle aandacht hebben gelezen, maar ik besef ten volle dat jullie je bedreigt voelen door de schijn die een student in zijn scriptie kan opwerpen. Is een eindwerk met een fantastische scriptie wel een volwaardig eindwerk? Geen idee, maar enkel oordelen op het aantal uren vind ik kortzichtig.
Hoe dan ook, mijn excuses voor het gebrek aan inzicht die ik hier vertoon rond het respecteren van status of mijn arrogantie als ik dat besef wel zou hebben en jullie status compleet negeer.?

Of hoe dromen anderen niet aan het woord laten.

... met goud in 'r mond. En als goed ingeblikte Menenaar sloeg 'k 'ip eur mulle' omdat ze met een frans accent tegen me galmde. Niet dat een accent zo'n kwade bedoelingen teweeg zou kunnen brengen. Maar we menen het nu eenmaal niet goed met zo'n volk. Hoe dan ook, eenmaal het goud tot mij genomen en de ochtend voor 'r leven smeekte, keerde en kromde ik mijn rug in ??n vloeiende beweging. Mijn hoofd raakte m'n kussen zonder er meer dan de nodige energie voor verbruikt te hebben. De ochtend zou niet meer zijn tot ze ...

... met 'r pootje aan onze deur stond te krabben.

*vloek*vloek*

Ik gleed subtiel het bed uit en sloot de kat op in de living. Daze! laat ze mij nu maar eens wakkerkrijgen. Ik struikelde bijna over 'r speeltjes in de gang toen ik het toilet opkroop.
Langzaam maar zeker probeerde een dame in een balou-de-beer-pakje een poedel in een veel te grote pluche zak te steken, als bewijs dat het dierveilig was. Ik schrok wakker, gleed terug in mijn nog onaangeroerde achtergelaten deken-vorm zoals een wormpje terug in zijn aarden tube glijdt.