Mijn eindwerk leidt me, samen met mijn eindwerk partner, naar heel wat nieuwe plaatsen. We hadden deze zomer geen tijd voor een stage, maar mits het de bedoeling was om het afgewerkte eindwerk te gebruiken in een
departement van de Gentse universiteit, kregen we de kans om ons ter plekke te installeren en dat voor een half jaar lang.
De eerste dag dat we er waren, kregen we elk een werkstation toegewezen. En na wat proberen en uitleggen, raakten we ingelogd en konden we verderwerken.
Mijn pc was oertraag, tot ik vond dat we konden inloggen op een development server met 12Gig RAM. Vanaf dat moment, wel ja.. zoef!
Maar niet enkel had de server een gigantishe hoevelheid RAM, hij draaide ook
Redhat Enterprise, maar vooral, hij draaide een minimalistische grafische omgeving. Xcfe4 genaamd.
Ik had er wel al eens van gehoord, en zelfs al eens per ongeluk geinstalleerd toen ik een full install deed van Fedora Core 2. Maar echt mee gewerkt, of echt van de voordelen kunnen genieten deed ik nog niet. Ik had zelfs geen enkel idee of het al mijn grafische programma's zou draaien. Maar intussen, na uren onderzoek, weet ik wel dat
Xserver mijn grafische omgeving verzorgt.
Diezelfde avond installeerde ik Xfce4 van de fedora repo's. Alles samen waren de installatiebestanden een kleine 10 meg. Wat toch al heel wat beter was dan de 260 meg van de grafische omgeving KDE. Niet dat de grote van de installatiebestanden veel betekent voor de performantie, maar ik hoopte het alleszins.
KDE
En het was waar! Alles draaide perfect en na enkele dagen met her en der sprokkel uurtjes, kon ik de functionaliteit die ik gewoon was in KDE ook in Xfce opbouwen. Ik had een klipper (die nu clipman heette) die mij toelaat om meerdere copy/pastes te kunnen doen (en nooit hoef te vrezen dat'k iets belangrijks uit mijn c/p zou kwijtraken). Ik had een batterij monitor (wat altijd handig is op een laptop. Een netwerkmonitor voor de wifi (anders weet ik niet of'k weldegelijk aan het surfen ben.. eh.. wel ;)). etc.. Ik was er dolgelukkig mee. Zo minimalistisch en toch alles kunnen doen wat een groot windowmanager pakket voor mij deed. Het enigste nadeel was, dat'k eigl weinig verschil zag in geheugen verbruik tussen beiden. Bij het opstarten was er bij KDE 110 meg geheugen volgeladen, bij Xfce een 106 meg. Niet echt spectaculair te noemen.
Xfce
Gisteren las ik in een
Hacks boek (aanraders voor fait divers over het kunnen van een pc) een nog minimalistischer windowmanager. Fluxbox. Het feit dat dit bestaat was te verwachten, maar nu hij wordt aangeraden in een O'Reilly boek maakt het des te meer aantrekkelijk om uit te proberen.
Via de repo's van Fedora haalde ik de ultrakleine manager binnen (173 kilobyte! beat that Windows!) en ik begon al te vrezen dat het mssn t? minimalistisch zou kunnen wezen. Maar geen nood. Na enkele uren prullen had ik al wat ik wou en nu was het verschil in geheugen wel spectaculair te noemen. een kleine 90meg aan geheugen bij het opstarten. En alles werkt er ook op.
Fluxbox
Het enige wat er te zien is, is een klein 20px hoge balk onderaan, met het uur, de naam van desktop en de eventueel opgestarte applicaties. Rechtermuisknoppen op de desktop voor een menu met alle functionaliteit die ik gewoon was. Snel snel paste ik het menu aan met vermiste links (grafische mogelijkheid om mijn services te managen vind ik toch een must) (alsook
Kate! Waar was KAte nu?) en nu kan eindelijk terug een nieuwe omgeving verkennen.
Dit voelt aan als een nieuwe verslaving.
En wat zijn nu de grote verschillen?
Bij KDE voelt alles robuust aan maar heel plastiekerig aan (en niet enkel omdat het theme dat'k er gebruik plastic heet). Het lijkt alsof je met grote duploblokken je omgeving aan het boetseren bent. Je voelt het ook aan de opstarttijd van programma's, dat altijd een zekere tijd inneemt. Nooit eens iets dat *floep* op je scherm staat. Ik erger mij ook aan de grootheid van alles. Iedere rand, ieder icoon moet robuust zijn. Nooit eens zaken die 1 pixel breedt zijn, of lightwight overkomen. Behalve misschien de Knotes, die dan weer heel onwaardig overkomen. En alles flitst, beweegt en zou het liefst ook nog lawaai moeten maken (maar doet dat gelukkig niet).
Maar KDE heeft natuurlijk heel wat voordelen.
Al wat je maar wil kan visueel worden aangepast, niets met shell opdrachten. En de feel van Windows is compleet van zodra je een cd in de lezer steekt en er spontaan een venster opspringt die je vraagt welke actie je met de cd wil ondernemen.
De KDE community is fantastisch. Je kan je inschrijven op hun rss-feeds, waardoor je steeds op de hoogte bent van de nieuwste KDE uitbreidingen, voorzien van gebruikers commentaar ?n van voorstellen tot verbetering. Alles is zo gecentraliseerd, waardoor je zeker bent dat je niet iets fantastisch nieuws mist.
De vele nadelen die'k voorheen opnoemde, kunnen natuurlijk worden aangepast en afgelegd. Maar toch, KDE voelt zwaar aan.
Als je gaat van KDE naar Xfce dan valt het op dat alles minder 'grof' uitvalt. Je bent niet bezig met duplo, maar met lego. Met de balk onderaan heb je de neiging om ze wat dunner te zetten en ook de scheiding tussen wat je wil opstarten (onderaan bij Xfce) en waar je opgestarte programma's staan (bovenaan bij Xfce). Wat natuurlijk op zich heel wat nadelen teweeg brengt als je niet wat oplet (hoeveel kilometers ik niet afleg omdat sommige applicaties te traag opstarten, ik ff met verderdoe met een ander programma, voor enkele luttele seconden, en dan moet zoeken en scrollen naar het net opgestartte programma). Gelukkig kan je die programma balk dock plaatsen waar je wil en aanpassen naar believen. Ook hier valt het op dat je alles visueel kan aanpassen.
Het mooiste aan Xfce is niet enkel zijn look, maar ook de vele
plugins die beschikbaar zijn en oh zo makkelijk ingeladen kunnen worden. Echt een luxe. Een ander voordeel is dat er nog niet overdreven veel plugins zijn, maar voor elk wat wils, en dat je keuze dus makkelijk is. (Het is irritant dat je voor iedere plugin, iedere functie honderden programma's zou moeten overlopen, zoekend naar wat het best past bij je criteria, omdan uit te komen bij abandonware programma's. Dat is hier niet geval.)
Ook KDE en Gnome support zijn nog aanwezig waardoor je nog steeds je favo progs kan draaien. Met alle nadelen van KDE en Gnome natuurlijk.
En trend van verfijning gaat verder bij Fluxbox. De opstarttijd is fenomenaal! ~1s en je kan werken!
Toen het de eerste maal was opgestart, bleef ik wachten en wachten, wachtend op wat meer schermvulling. Maar blijkbaar zou er enkel maar 1 kleine navigatie balk komen onderaan het scherm. Ze is 16px hoog en bevat standaard enkel de naam van de huidige desktop, de lopende programma's en een klok. Geen pager, geen reutemetuet. Uiteindelijk kwam ik ook te weten dat er ook een systray was.
Fluxbox is SNEL. de venstertjes stellen niet veel voor en zijn slechts 1px dunne lijntjes met een titelbalk bovenaan. Geen fancy extra balk onderaan ieder venster (waarmee je anders status informatie krijgt over dat venster en het resized).
De nadelen, maar zo groot zijn ze niet gezien het beperkt aantal mogelijkheden, zijn dat je geen desktopiconen hebt, maar je kan natuurlijk wel een desktop installeren. Er bestaat ook geen standaard bestandsbrowser, maar ik behelp me uitermate goed met een
shell (en je kan gerust andere browsers gebruiken zoals Konquerer, xffm,
rox, ... en liefst rox eerst natuurlijk, mits met Konquerer alle KDE services opstarten).
Het volgens mij grootste voordeel aan fluxbox is dat, zelfs al zijn je programma's gemaximaliseerd, er altijd een 3px rand is aan de rechterkant van je scherm, waardoor je daar, door te scrollen met je muiswiel, heel makkelijk van desktop kan wisselen.
Een ander ongelooflijk voordeel is de mogelijkheid om je programma's samen te groepen via tabbladen door ze op elkaar te slepen met je 3de muisknop (je muiswiel dus).
Je kan in een verplaatsbare balk ook gedockte programma's dumpen. De balk heet de
Slit en is handig voor kleine 100x100px grote progs die vooral worden gebruikt om andere applicaties te controleren (een
xmms controller) of om status informatie te tonen (cpu- en mem-load, you have mail!, etc..). Maar ik gebruik het niet.
De grote vraag is en blijft nu nog: waar vind ik een vervang editor met vergelijkbare prestaties als die van Kate maar die niet al die KDE services mee opstart?De voorwaarden zijn: geen abandonware, geen alternatieve keybindings (sorry emacs! sorry gvim!), goed uitziend (sorry nedit!), ... Iemand een idee?
En weet je wat er nog mooi is aan Fluxbox.. dat je met 1 klik op de muisknop direct naar KDE of Xfce kan starten.. Alsof ze met de toegifte van hun eigen inperfectie mij dwingen om te blijven.
links:
Fedora Core:
http://fedora.redhat.com/KDE:
http://www.kde.org/Xfce:
http://xfce.org/Fluxbox:
http://fluxbox.sourceforge.net/
