Vorige week kwam Miorelei thuis met 'n ander geur. Ik bemerkte de geur van een kater... Ik werd een beetje gek van haar. Ze vertelde me over Marcel die via het raam van haar bureau naar binnen was geglipt om alle mensenharten te veroveren... en om hun visjes te bewonderen.

Oh, waarom neemt Miorelei me niet mee naar Bruksel. Het lijkt me daar heel leuk te zijn. Met een aquarium, een tuin en ... een mooie Marcel-poes. 

 

Ik denk dat ik stiekem verliefd ben. Morgen stop ik een bètjes-brokje in Mioreleis tas... voor prrr-Marcel. 

door Viertje - klik hier

Ik kreeg post van mijn baasjes. Ik had niet eens gemerkt dat ze weg waren. Misschien was het wel vorig weekend? Toen was het zo warm en sliep ik de ganse dag. Maar op het kaartje staat dat ze naar een plaats gaan van een rituele krabpaal! Mjemeref legde me uit dat ritueel wil zeggen dat het een monument is. En dat een monument groter is dan de levende krabpalen in het park.

"Liefste 4,

morgen gaan we naar Woodhenge: een grote, ritueel te gebruiken krabpaal. Met wat geluk brengen we je een doe-het-zelf kit mee,

Femeref, Lorelei, Miekebeezt -xxx-"

*want dan zijn Mjemmeref en Miorelei thuis. Of toch meer thuis dan op een andere maandag. 

Toen Miorelei en Mjemmeref daarnet thuiskwamen, gaven ze me een cadeau'tje. Ze vertelden me dat ze in hun kaartjesbus een kaartje voor me hadden gekregen. Ze lazen het voor en lieten me eraan snuffelen.

Het leek op een rode lekkere vis, maar het rook niet zo.. Het rook naar sneeuw.. naar buitenlucht.. en ook een beetje naar Mjiekebeesjt! 

 Het het was 4x (5 bestaat niet!) voor mij! want het was geschreven naar: "Miertjaaaah! 4, vier, quattro, Dört"

 "Viertje, omdat het kaartje met sneeuw echt wel te koud leek voor jouw pootjes, heb ik een ander kaartje gekocht, speciaal voor jou! 't Is er ook eentje van de bergen, alleen staan ze er niet op. Maar je mag altijd eens aan dat van Krul en Fem snuffelen! -xxx- Miekebeezt "

 

Dank je wel, Miekebeezt. Blij dat je terug bent! Blij met MIJN kaartje! 

Deze morgen werd ik wakker en ik zag Mjemmeref en Miorelei. Het leek wel alsof ik ze al héél lang niet meer gezien had. Tussen hen en mij was er een hekken. Een hekken waarover ik tijdens mijn vorige dutjes gedroomd had... of was het nu toch echt? Miorelei en Mjemmeref zijn echt, dat weet ik zeker... Echt!

Ze namen mij mee in een veel te klein draagbakje,... alles rond me bewoog. Ik werd een beetje nat en miaauwde dat ik eruit wou, dat ik op een krabpaal in de zon wou zitten! 

Ik herinnerde me plots weer een stukje uit mijn droom. Ik zag een hekken en daarachter zaten twee lieve schattige katjes in een krabpaal. Ik probeerde bij hen te komen, maar dat lukte niet. Zij dutten rustig verder, en zeiden niks. Helemaal niks. Spinnen was het enige dat ze konden voortbrengen van geluid. Ze deden me denken aan een vorige droom... of... een vorige vakantie!? Toen leerde ik op dezelfde manier een kater kennen... Castar!

O, maar ik was gewoon op vakantie. Ik was op reis naar een luxe hotel met hoge krabpaal en leuke buren en de allerleukste speeltjes ooit (voorlopig toch). En Mjemmeref en Miorelei haalden me nu terug. De speeltijd is gedaan...

Maar eenmaal terug thuis... snuffelde ik wat rond en herontdekte al mijn favoriete bekende plekjes. Enkel mijn eetbakje is... veranderd in een reuze vis! 

Ik vermoedde al iets... Vandaag waren Mjemmeref en Miorelei druk in de weer. Ze plooiden hun kleertjes op en waren vooral de hele dag zo lief tegen mij..

En in de late namiddag was het dan zover.. plots verscheen in de gang mijn bakje. Mijn flinder fladderde er ook naar toe. Ik keek liever vanop een afstandje toe. "Nog vlug even bloggen", riep ik naar m'n baasjes! 

Tot over 'n paar dagen. Ik hoop dat ik terug leuke buurtjes ga hebben! 

Miorelei zat vandaag achter haar computer. Ze tikt tegenwoordig op nieuwe toetsjes, ik hoor haar nog amper tikken.

Vandaag ging ze op reis zo zei ze me. Maar ze bleef thuis! "De wereld rond in 80 minuten" zei ze, maar bleef voor haar scherm zitten staren. Ze bezocht plaatsen waar ik nog nooit van gehoord heb. Af en toe noemde ze er eentje luidop, waarop femeref moest glimlachen. Ik denk dat m'n baasjes opnieuw naar Gekke Namen zullen gaan.. Maar ik ben het niet zeker.. want ik zag ze nog niets inpakken..

Toen Miorelei bijna gedaan had met haar reizen, riep ze mij erbij. Ik mocht kiezen waar ik naar toe zou willen gaan, ofzo. Ik snapte het niet zo goed. Ik wou nergens naar toe.. een beetje dutten in de slaapkamer zag ik wel zitten. Of bedoelde ze iets spannenders? Zoals terug gaan naar waar ik Castar leerde kennen? Geen idee. Ze tikte dan maar mijn naam in.. En nu weet ik tenminste dat ik besta! Kijk! Ik besta!

 

Al een paar dagen slaapt Mjemmeref niet zo rustig. Hij woelt mij altijd het bed uit, waardoor ik telkens opnieuw beknuffeld moet worden. Want het stormt buiten en zonder knuffels raak ik niet in slaap.

Maar toen ik gisternacht uit bed werd geduwd, per ongeluk, hoorde ik iets in de grote kamer met mijn krabpalen. Mijn snorharen sprongen direct naar voor en mijn oren spitsten zich. Ik hoorde .. voetstappen! Behoedzaam sluipte ik naar de deur en ik duwde die open.  Al mijn haren kwamen recht toen ik zag hoe een grote zwarte man zich aan het afstoffen was. Maar even later verslikte ik me bijna in een haarbal toen een stokoude man met baard ook nog eens door onze schoorsteen naar beneden viel. Voor ik het wist zat ik in de verste hoek van de kamer, in het donkere holletje van mijn krabpaal.

Maar toen de grote zwarte man lachend naar een wortel greep die in Mioreleis schoen zat, zag ik dat er een vogeltje op zijn hoofd zat. Ik wiebelde met mijn achterwerk en sprong op zijn hoed. Maar de donkere man had bewogen toen ik hem had besprongen en nu moest ik mij heel goed vastgrijpen om niet van hem af te vallen. Uiteindelijk moest ik loslaten, want ik zag zijn gehandschoende handen in mijn richting komen. Die deden me denken aan de kapper die me ooit eens een niet zo mooi kapsel had gegeven. Ik sprong in de oude man zijn tapijt-achtige kledij. Snel klom ik naar boven en probeerde in die rare mand op zijn hoofd te raken. Daar zou ik toch veilig zijn, niet? Maar ook de oude man had handschoenen aan. Ik haalde eenmaal uit naar zijn neus, raakte die heel goed, en sprong op tafel. Blijkbaar moet ik dan net op Mjemmerefs gsm hebben gesprongen want ik trok per ongeluk een foto.

Nu vraag ik me toch af wat die twee mensen hier te zoeken hadden... Misschien wilden ze wel spulletjes van miorelei en mjemmeref meenemen! Dan heb ik er toch maar goed aan gedaan om ze weg te jagen! Ik geloof zelfs dat ik op mijn terugweg naar het bed.. een schoen van miorelei ben tegengekomen.. gelukkig maar dat ze die niet meegenomen hebben! miorelei zou niet blij zijn dan! 

Dit weekend kreeg ik mijn nieuwe computer. Miorelei en Mjemmeref waren gisteren langer dan normaal weg. Het was zelfs al donker toen ze terug thuis waren. Ik miaauwde dat ik al sinds deze morgen geen eten meer had gekregen en dat ze dat niet teveel mogen doen. Maar toen zag ik dat ze veel pakjes mee hadden.

'Mijn krabpaal!', riep ik, en begon spontaan de dozen aan te vallen. Maar Mjemmeref hield me tegen en zei dat dat geen mieuwe krabpaal was. Miorelei vertelde me dat dat mijn mieuwe blogcomputer was. Speciaal voor mijn pootjes. 'O', geeuwde ik.

Vandaag verdwenen Mjemmeref en Miorelei terug. Ik dacht nochtans dat ze vandaag niet voor mijn krabpaal moesten werken. Ik rekte mij goed uit en zag dat ze mijn computer op de tafel hadden laten openstaan. Daar moest ik van profiteren. Ik sprong van de stoel, rekte mij nog eens uit en landde op de tafel.

Ik zette mij goed maar een broodkruimeltje kriebelde mij zo erg dat ik mij spontaan moest wassen. Maar ik was nog niet goed wakker. In al mijn enthousiasme om mijn vacht prachtig te houden, stootte ik een glas omver. Op mijn nieuwe computer! Snel liep ik er van weg. Eerst mijn natte vacht proper maken.

Wat later probeerde ik mijn eerste nieuwe entry te maken. Maar.. ik vond het klavier niet. Snel snuffelde ik naar de vingersporen van mijn twee baasjes. Die zaten enkel maar op het handvat. Ik had mijn nieuwe computer toch niet kapot gemaakt? Had ik de toetsjes weggespoeld? Ik rook waar de toetsjes zouden geweest zijn, maar ik vond enkel maar de geur van .. verbrand brood!

Mjemmeref kwam gisteravond dan toch nog thuis. Ik hoorde hem al van ver aankomen. En toen ie de sleutel in het slot stak, kon ik geen blijf met m'n enthousiasme. Eindelijk m'n beide baasjes thuis! Mjemmeref bracht nog meer vreemde geurtjes mee, nog meer grasgeur!

Miorelei vertelde me ondertussen dat ze gaan kamperen waren, en dat ik daarom moeilijk mee kon. Ik zou het absoluut niet leuk gevonden hebben in een tent. In een tent staat nl. geen krabpaal. En ze vertelde me ook dat er héél veel mensjes waren. En amper beestjes. Hier en daar 'n hondje, maar daar hou ik - net als Miorelei - niet zo erg van.

En waarom ik Mjemmeref niet eerder zag? Hij was nog even gaan ravotten met wat vriendjes. En hij vertelde me dat ik daar niet mee naar toe kon.. omdat ze met verf op elkaar schoten. Miorelei doet toch wel wat anders met verf hoor!

Miorelei is nog nooit zo blij geweest dat ik thuis ben. Dat zei ze me daarnet. Maar ik ben ook blij, blij om terug thuis te zijn. Ik weet niet precies hoe lang ik weg ben geweest. In elk geval te lang! Ik moet alles opnieuw besnuffelen. Ik ruik dingen die ik me vaagweg nog herinner en ook tal van nieuwe geurtjes die  ik nergens thuis kan brengen.

Daarnet kwam Miorelei me dus ophalen. Daar waar zij en Mjemmeref me hadden achtergelaten. Daar waar ik een supergrote krabpaal had, een leuke kattebak, en mijn gloedeigen flinder! Voor even had ik nieuwe baasjes. Maar ik was niet de enige kat daar. Mijn buurjongetje heette Kastar. Hij was klein en ros en een beetje donzig. We misten onze eigen baasjes wel een beetje. De nieuwe vervang-baasjes moesten namenlijk hun aandacht verdelen over ons allemaal! En hoe kleiner je was,.. hoe meer aandacht je kreeg! Niet eerlijk!

Maar daarnet dus... Daarnet duwde één van de vervangbaasjes me in het bakje. Maar ik verzette me en kon ontsnappen! Ze kreeg me opnieuw te pakken en *hup* alle verzet was tevergeefs, ik zat terug in het bakje. En Miorelei droeg me. Ik zette m'n keel open. Ik miaauwde erop los. Het hielp niet. Miorelei wandelde door de regen en stapte op de tram. Ik miaauwde luider en luider. "Laat me dan toch uit m'n bakje! Ik wil naar huis, Miorelei, waar breng je me nu weer heen?!"

Toen we uiteindelijk thuis kwamen rook alles zo fris. Geen andere kattegeurtjes! En ik kreeg mijn eigen lekkere korreltjes! en m'n eigen krabpaal! "O" miaauwde ik nog wat verder "wat is het toch super om terug thuis te zijn!"

Maar waar is Mjemmeref?

Ik heb goed nieuws!

Voor het eerst ooit mag ik op reis van Miorelei en Mjemmeref. Ik snap wel niet hoe dat allemaal in elkaar zit.
Toen ik nog heel wat kleiner was, mocht ik naar het meisje met lange blonde haar. Maar Mjemmeref zegt me dat we daar nu niet naartoe gaan. Maar dat ik me wel even goed zal amuseren. Misschien kan ik terug een musje vangen..
Blijkbaar ga ik op reis met heel wat andere katten. Ik zal ze eens tonen wat ik allemaal kan. Ik zal fier met mijn staart zwaaien en alle katers naar mij doen kijken.
Ik vraag me af of het een trektocht zal zijn, of een week samen spelen in het park. Slapen tussen de kippen. Oh, ik zal zo'n grote kip vangen of in de bomen kruipen. Of een duif opeten. Of soezen in de zon. Of.. of neen, ik doe dat gewoon allemaal. Ik heb tenslotte een volledige week!

Mjemmeref zei me dat ik me wel moet ontwormen en ontvlooien. Maar ik heb dat allemaal niet. Ik snap hem soms niet hoor. Hoe zou ik dat trouwens moeten doen.

Oh, ik verlang er nu al naar. Eindelijk ene lange vakantie. Er eventjes tussenuit.. Maar hopelijk herkennen ze mij nog na een week. Misschien moeten Mjemmeref en Miorelei me wel een bandje omdoen, met een hangertje waar mijn naam op staat. Alstublieft?

Bezoek! Er was bezoek! Mjemmeref en Miorelei lieten mensen binnen.. die ik mocht besnuffelen. Ze bleven een tijdje en ze aten en dronken wat. Ze deelden ook met hapjes. Ik stond haast in het middelpunt van de belangstelling.. Mjemmeref en Miorelei kregen pakjes.. Maar ik kreeg hetmijne het eerst! Ik was zo blij! Als eerste een pakje krijgen! Zomaar.. omdat ik een brave kat ben geweest ofzo..

Het pakje rook zo lekker.. maar het eigenaardige aan pakjes is dat ze in papier gewikkeld zijn.. en er een strik rond zit.. Dus ik riep de hulp in van Mjemmeref. Hij ontmantelde m'n pakje..





Zo'n heerlijke brokjes at ik nog maar zelden. Oh, ik was zo blij. Ik zou er nu wat eten.. en dan de rest verstoppen voor later..

Zo rond middernacht.. was ik erg bang. Buiten waren er luide knallen te horen.. Ik zag een lichtflits en rende weg.. onder bed. En toen moet ik in slaap gevallen zijn.. 's Anderendaags stonden Mjemmeref en Miorelei heel laat op. Tevergeefs probeerde ik hen wakker te maken.. Mjemmeref mompelde iets van "laat ons slapen, het is nieuwjaar Vier.. het is 2007" Nou, dat is wel wat meer dan 4.