waar is de tijd.. (ik herinner het me totaal niet meer!)

 

 

via -> http://freaqshow.blogspot.com

Wat moet je doen als je koud hebt?

Toen ik nog in Menen woonde, had ik de luxe dat ik geen aandacht (en gedachten) moest besteden aan zaken die ik toen als doodnormaal beschouwde: verwarming, warm water en lekker voedsel. Ik kan me niet herinneren dat ik met veel truien binnenshuis rondliep, behalve misschien toen ik net was verhuisd naar het kleine achterkamertje. Ik vermoed dat ik tevens te jong was om aandacht te besteden aan lichamelijk ongemak, want ergens zou je gaan veronderstellen dat een stabiele omgeving veel plaats laat voor mijmerende gedachten.

Toen ik enkele jaren terug naar gent verhuisde, waar alles evenzeer aanwezig was, maar met de verschil dat ik enigszins wou beslissen wanneer ik dat allemaal nodig had. De chauffage zette ik bewust niet aan, waardoor de temperatuur soms tot 15 graden daalde. Ergens wou ik mezelf gewoon maken aan de niet luxe. En dat werkte allemaal tot ik twee weken terug een torticollis kreeg, een acute stijve nek.

Sinds die tijd ben ik niet meer zo zeker van die verhardingsacties en twijfel ik nog meer of ik nu die trui moet aantrekken. Moet ik het zo lang mogelijk uithouden bij koude? Begrijp me nu ook niet verkeerd, ik kan me nu zonder problemen wassen met ijskoud water. Ik krijg dus weldegelijk positieve resultaten.

Langs de andere kant, als ik de douche inkruip, een warme douche, besef ik pas hou koud ik het had. En dat allemaal terwijl ik niet echt een kouwelijke persoon ben. Misschien is de vraag die ik mij moet stellen of ik die koude mij mag laten afleiden? En is de conclusie dat die stijve nek mij heeft ontregeld in wat ik bezig was.

Jobstudent zijn, het is soms geen lachertje. Alles hangt natuurlijk af van waar je terecht komt. Mijn allereerste was kuisen van -propere- bureau's. Het voordeel was dat ik toen net mijn rijbewijs gehaald had, en ik voor 'de job' mocht rondrijden met 'n auto'tje van de kuisfirma. Mijn laatste vakantiejob was in de veritas. Had het toen nog nooit zo naar m'n zin gehad tussen volk - vraagjes beantwoorden, en zelfs de kassa 'doen' (wat ik mezelf nooit zag doen) vond ik reuze. Tussen m'n eerste en laatste vakantiejob, zitten 'n paar jaar -telkens maar 'n paar weken per jaar uiteraard- van brieven sorteren. Dat was vooral goed voor de portemonnee.


Tegenwoordig sta ik aan de andere kant. Op het werk hebben we een paar vakantiejobbers - bij onze 'afdeling' 1tje. De zoon van. Zo gaat dat wel vaker. De dochter van 'n collega werkt er ook - zij het op 'n andere afdeling. En in de komende zomermaanden worden nog wel 'n paar jongeren verwacht.


En dit jaar doen ze het goed. De klussen die ze krijgen zijn misschien niet altijd het plezantste werk. Maar we proberen er het beste van te maken. Op de planning voor volgende week staat: kartonnetjes met condoom op flyertjes plakken. Zo! Dan kunnen ze na afloop aan hun vrienden een leuk antwoord geven op de vraag: "en wat deed jij deze zomer?"


Misschien een tip voor het colruyt-bezoek in de maanden juli en augustus: stap naar 'n kassa met iemand 'ouder'. Een jobstudent vult je kar nl. niet zo zorgvuldig.

De post mag dan wel staken in Gent, m'n belastigsbrief vond ik wel mooi in de brievenbus.

Toen ik 'n paar weken geleden de site bekeek, waren het er meer..
(http://www.folkdranouter.be/kamperen.aspx)

uit de krant van maandag 7 mei..

keer op keer schrijf ik 'ongeloofelijk'.. en dat is verkeerd, leerde ik gisteren..

Zo is het, en zo zal ik het (proberen) te onthouden:
- on?ge?lo?fe?lijk, bnw., on?ge?lo?fe?lij?ke, on?ge?lo?fe?lij?ker, on?ge?lo?fe?lijkst, zie ook ongelooflijk
- on?ge?loof?lijk, bnw., on?ge?loof?lij?ke, on?ge?loof?lij?ker, on?ge?loof?lijkst, zie ook ongelofelijk

(bron: het groene boekje online - www.woordenlijst.org)

Twee o's lijkt me beter - het drukt meer de verwondering uit... dus vanaf heden schrijft lorelei 'ongelooflijk' maar zal ze die 'e' toch wel missen...

En waarom denk ik nu aan Eddy Wally?

Vandaag kwam femeref me afhalen. Met de auto. Aan het station. Want Femeref moet leren autorijden en, zo vind ik, dan ook zoveel mogelijk autorijden. Het is verschrikkelijk. (Niet Femerefs rijkunsten, nee.) Dat autorijden is zo'n hel. Ik deed het nooit graag en ben eigenlijk wel wat blij dat Femerefs rijbewijs-halen nadert. Als ie nog goed leert parkeren wel. Want ik heb de indruk dat ie voor de makkelijke plaatsjes gaat.

Enkele jaren terug, toen lorelei nog maanden vakantie had, werd onze living omgetoverd tot een heus naaiatelier. Er werd gevloekt en gezweet, maar er werd vooral gewerkt. Het idee was om onze eigen schoudertassen te maken, "custom made", met zakjes waar we ze wilden en op de grootte die we wilden. Zakjes voor de gsm, de mp3 speler, de potloden en stylo's, boekjes en paraplu. We konden kiezen wat we waar plaatsten en de schoudertassen waren dan ook superieur aan alles waar we ooit mee rondgelopen hadden.
Maar .. zoals ieder kind, moet het opgroeien en leren leven met zijn gebreken. Als ouder kan je daar meestal niets aan doen (wel ja, tenzij je mensen verbiedt kinderen te krijgen (maar willen we hier nu echt wel over beginnen?)), als zakkenmaker kan je alles tenminste nog 'ns patchen.
De gebreken aan onze zakken konden ofwel zeer snel worden opgelost, of kwamen heel heel laat aan het licht. Defauts die we door onze onervarenheid niet konden voorzien. Het verslijten van de stof was er zo ??n. Of het verkleuren van de stof.
Na 3 jaar de zak overal te hebben meegesleurd, zag hij er een beetje mottig uit. Afgebleekt en tot mijn grote ontzetting, een enorm gat waar mijn been er altijd tegen wreef. Hoe in hemelsnaam zouden we dat herstellen. En waar zouden we dat verlof halen?

Al 2x deze week hoorde 'k iemand de tekst van de 'fixkes', 'kvraagetaan' recht de hemel in prijzen. "Treffend".
Wel, ik ben mss net iets te jong om Urbanus een held te noemen en mij details van Merlina en de parafix te herinneren.. ik weet dat niet ?lles beter was.. Toch niet 100% op de manier dat de fixkes het hier verwoorden.
Neem nu dit en dit. Op zondag 10u30 kunnen bekijken.. Probeer dat maar eens vroeger.

- http://youtube.com/watch?v=Wc9YimKc3xE (addicted - live)
- http://youtube.com/watch?v=O34uEH98KYQ (lichtjes van de schelde - live)
- http://youtube.com/watch?v=WV6wYcxwj4w (een interview met Daan)

- http://www.goddeau.com/content/view/2975 (een interview met Daan)

- http://youtube.com/watch?v=0LnuaJSSCmA (interview nick cave over grinderman)

- http://youtube.com/watch?v=KJJugkD73xI (no pussy blues - nick cave (grinderman))

Ah wel, en al youtubend..
een herinnerinkje aan Dranouter van afgelopen jaar : Luka Bloom (hier met de laatste show band) waar de tent 'oe a oe aaah oeeuh' meezong.

Als ik even goed tel... Of nog makkelijker, als ik even naar het aantal maaltijdcheques voor de maand februari kijk. Dan zie ik dat ik van de 28 dagen die februari telde, mooi de helft ervan heb gewerkt. Mijn allereerste dagen ziekteverlof zowaar. Het voelde net hetzelfde als ziek zijn terwijl je school loopt. Ik was even ziek, rustte evenveel, was niet malcontent dat ik terug 'op de been' was, enz.

Maar het blijft in m'n lijf zitten. Ik denk dat 'k een soort van na-griep heb. (Wat dat ook mag zijn.. ik vind het maar even ter plekke uit..) Dinsdagnamiddag had ik -nog nooit zo'n harde- koppijn en vertrok 'k lijkbleek (dood als 'k m'n collega's mocht geloven) naar huis. Ik herinner me van de metrorit enkel nog dat ik mezelf in de reflectie van een venster zag met zweetpareltjes op m'n voorhoofd. Van de treinrit weet 'k enkel nog dat ik me neergezet heb en toen 'k m'n ogen terug opendeed we net in Gent aankwamen. De busrit, die heb ik doorstaan door m'n hoofd op femerefs schouder te leggen... Het was een wonder (weeral volgens dezelfde collega's) dat ik 's anderendaags 's morgens terug paraat was.

Ondertussen heb ik (weeral?) een nieuwe gsm. (dank u femeref!) en ben ik de handleiding ervan aan het doornemen (het kan veel maar niet alles!). Misschien in ??n van de komende entry's post 'k eens een 2megapixel wazige foto die 'k ermee nam...

Uit m'n mailbox:

"Onze excuses voor deze e-mail. Bij het registreren voor de online game
op win5laptops.nl hebben we je gevraagd of je verdere informatie wilde
ontvangen van Doritos en Lay?s. Door een technisch probleem kunnen we
echter niet zien of je de checkbox wel of niet hebt aangevinkt. Zou je ons
willen laten weten of je verdere promotionele informatie wilt ontvangen?

Wil je wel informatie ontvangen?
(url)

Wil je geen informatie ontvangen?
(url)

Nogmaals onze excuses voor het ongemak!

Vriendelijke groet,

Doritos en Lay's"

Ik was old-skool, maar het mag niet meer zijn.. Niet van Flickr, en nu niet meer van Blogger. Flickr smeerde me 'n yahoo-account aan, Blogger een goolge/gmail account.

What's next?!

Plannen. De laatste tijd plan ik vaak. Daarom niet op papier, maar in m'n hoofd. Ik denk aan zaken die ik nog zou moeten doen, die ik nog zou willen doen.. zowel op korte als middellange termijn. Aan lange termijn waag ik me niet, ik heb genoeg aan die korte en middellange, meer dan genoeg. Ik loop soms bijna te tobben. Tobbend plannen.
Zijn m'n plannen concreet? Nee, ze zijn een droom, een waas, amper geformuleerd.. al hebben ze soms een basisidee - een uitgangspunt. Maar vaak ook niet.
-
E?n ding per keer, zou beter zijn. Of makkelijker om ze effectief ook uitvoerbaar te maken. Maar dat lukt me niet. Er spoken te veel 'wazen' rond - en in feite komen ze er nooit uit. Ze blijven wazen. Ze blijven spoken. Soms verdwijnen ze, soms keren ze terug in een andere vorm.
-
Van halve werken krijg ik zo de kriebel. De slaapkamer is behangen. 1/3 de van wat zou moeten behangen worden. En ik heb zo geen zin om de rest te doen. Ik wil dat het af is. Zo graag. Maar eraan beginnen.. terwijl ik nog zoveel anders wil doen (ook eens niks doen, ook eens sofa-zitten en dvd kijken).
-
Is een routine goed?
Ik denk bijna spontaan aan croissants op zondagmorgen.
-
Prioriteiten stellen.
V??l te moeilijk. V??l te ingewikkeld om uit te maken wat belangrijk is. Voor wie? Voor wat?
Is behangpapier belangrijker dan een schilderij of ramen wassen? Pech is als ik geen zin heb - dan heb ik geen zin - en dan komt het er simpelweg niet van.
-
De korte pijn en het dan toch doen? Het doorstaan? Ja? Hm.
-
*haalt schouders op*