De examens zijn alweer voorbij. Deze maal was de periode betrekkelijk kalm. Slechts een viertal vakken waren waardig genoeg om zich in de examen periode te laten testen. Niet altijd met evengroot succes. Maar ik zal jullie in een evengroot duister laten als mezelf en zwijgen over dit onderwerp.
Ik geef toe dat de rustperiode voor m'n eindwerk, als je de examentijd een rustperiode kan noemen natuurlijk, een goede invloed heeft. Geen periode van bezinning, maar voldoende om me op een afstand van gans het gebeuren te plaatsen. Zodanig dat ook de spanning en de drang om er dagelijks mee bezig te zijn weg is gevallen. Ik begin opnieuw, zowel letterlijk als figuurlijk, mits ik grote delen zal versimpelen en opnieuw zal ontwerpen. Nu hopelijk voor de laatste maal, om eindelijk software te verkrijgen die zonder gaten en ogen samenhangt.
School is nog maar pas herbegonnen of we krijgen terug hopen werk. Ergens zou'k meer tijd moeten hebben, mits ik maar een goede 12u meer les heb (lucky me). Maar zelfs met al die vrije tijd moet'k toch steeds 40 uren per week verderwerken aan dat eindwerk. Geen probleem, geen probleem.
Al dat extra werk van die 2 praktijk vakken blijven zich eindeloos opstapelen. Ik snap niet hoe heel wat mensen de deadline halen tijdens de schooluren, terwijl ik (en partner(s)) er soms een volledige extra dag voor moeten opofferen. Zo'n zaken zijn genoeg om jezelf als een minderwaardige student te doen beschouwen. Maar de geheimen van die snelstudenten komen snel aan het licht, eens blijkt dat ze ofwel alles thuis voorbereiden ofwel een eindwerk maken die raakvlakken heeft met de geziene stof, waardoor ze die grotendeels reeds kennen. Ik noem dat voor de trage studenten ronduit frustrerend. Maar we blijven op deze manier wel bezig. (We noemen praktijk vakken trouwens nog steeds labo's, hoewel ik er geen laboratorium aan te pas komt. Enkel een werkpost (een pc) en eventueel partners. De vakken hebben de welluidende namen 'Algoritmen en Gegevensstructuren: labo' en 'Internet en Intranet Technologie: labo'.)
Je kan je dus voorstellen dat schoolweken zoals deze die gaan komen en deze die reeds voorbij zijn, niet veel van elkaar verschillen. Ik verlang zo naar wat meer praktijk ipv telkens te moeten werken met nieuwe kennis, nieuwe technologi?n (deze week is dat C#, ADO.NET en ASP.NET) en het voortdurend wisselen tussen partners (een systeem dat pair-programming heet; een labo wordt met 2 gemaakt, maar iedere les heb je een andere partner).
En zo kunnen we eindeloos doorgaan, ranten heet dat, zonder dat we ergens een punt maken of een besluit vormen of een mooi omlijnde entry neerschrijven.
Ik geef toe dat de rustperiode voor m'n eindwerk, als je de examentijd een rustperiode kan noemen natuurlijk, een goede invloed heeft. Geen periode van bezinning, maar voldoende om me op een afstand van gans het gebeuren te plaatsen. Zodanig dat ook de spanning en de drang om er dagelijks mee bezig te zijn weg is gevallen. Ik begin opnieuw, zowel letterlijk als figuurlijk, mits ik grote delen zal versimpelen en opnieuw zal ontwerpen. Nu hopelijk voor de laatste maal, om eindelijk software te verkrijgen die zonder gaten en ogen samenhangt.
School is nog maar pas herbegonnen of we krijgen terug hopen werk. Ergens zou'k meer tijd moeten hebben, mits ik maar een goede 12u meer les heb (lucky me). Maar zelfs met al die vrije tijd moet'k toch steeds 40 uren per week verderwerken aan dat eindwerk. Geen probleem, geen probleem.
Al dat extra werk van die 2 praktijk vakken blijven zich eindeloos opstapelen. Ik snap niet hoe heel wat mensen de deadline halen tijdens de schooluren, terwijl ik (en partner(s)) er soms een volledige extra dag voor moeten opofferen. Zo'n zaken zijn genoeg om jezelf als een minderwaardige student te doen beschouwen. Maar de geheimen van die snelstudenten komen snel aan het licht, eens blijkt dat ze ofwel alles thuis voorbereiden ofwel een eindwerk maken die raakvlakken heeft met de geziene stof, waardoor ze die grotendeels reeds kennen. Ik noem dat voor de trage studenten ronduit frustrerend. Maar we blijven op deze manier wel bezig. (We noemen praktijk vakken trouwens nog steeds labo's, hoewel ik er geen laboratorium aan te pas komt. Enkel een werkpost (een pc) en eventueel partners. De vakken hebben de welluidende namen 'Algoritmen en Gegevensstructuren: labo' en 'Internet en Intranet Technologie: labo'.)
Je kan je dus voorstellen dat schoolweken zoals deze die gaan komen en deze die reeds voorbij zijn, niet veel van elkaar verschillen. Ik verlang zo naar wat meer praktijk ipv telkens te moeten werken met nieuwe kennis, nieuwe technologi?n (deze week is dat C#, ADO.NET en ASP.NET) en het voortdurend wisselen tussen partners (een systeem dat pair-programming heet; een labo wordt met 2 gemaakt, maar iedere les heb je een andere partner).
En zo kunnen we eindeloos doorgaan, ranten heet dat, zonder dat we ergens een punt maken of een besluit vormen of een mooi omlijnde entry neerschrijven.
