We willen het allemaal. Een kind dat rechtvaardig is en met een koevoet iemands ballen kapot slaat. Daar komt de film ongeveer op neer.


bron

Zoals gewoonlijk wist ik bitterweinig over de film. De mottige tekeningen in het begin van de film lieten mij wat teleurgesteld voelen. Ik vreesde dat'k op die manier niet in het verhaal zou raken, dat de emoties op mij zouden afkaatsen. Maar algauw werd de eeuwenoude truuk uit de rommelkast gehaald. Langzaam maar zeker vloeide er bloed over het scherm. Brood en spelen voor de kijker.
De langzame opbouw is geslaagd, en het onbegrip dat'k voelde in het begin, de afstand die er was tussen het verhaal en mezelf, brengt enkel maar een snellere breuk tussen het ongeloof en de gebrachte wraakactie. Net op het moment dat het derde personage, een pluchen konijn, tot leven komt.

De film is geslaagd en zelfs de tekeningen worden zo goed dat ik ieder aanraad om hun wallpapers te downen op hun site.

Princess