Het is jaren geleden dat ik dit nummer nog hoorde, maar ik zit er toch al een paar dagen mee in mijn hoofd. Het is zoals Ane Brun het zegt in 'Humming One of your Songs':

I just know one small verse in the middle of it
But it makes me wanne hear it  on and on and on

Het zijn slechts enkele delen van het nummer die voortdurend worden herhaald. Het refrein, waar ik me enkel maar de titel van herinner, en de gitaarbrug die eindeloos wordt herhaald.

En om eerlijk te zijn, dit is alles behalve mijn favoriete nummer van London After Midnight. Toen ik ze ontdekte, zat ik middenin de partiele examens. Om de pijn wat te verlichten, en om afleiding van een spelende computer te minimaliseren, zette ik al hun nummers op een cd. En hiervoor moest ik dus keuzes maken. 'Black Cat' haalde de selectie toen niet.
De cd zelf draaide ik grijs. (Echt, het was zo'n goedkope kruidvat cdrom die begint te oxideren, en hoe verder je in de playlist raakt, hoe slechter te kwaliteit begint te worden. Tot de muziek uiteindelijk verdwijnt in geruis.) En ik vermoed dat'k al die nummers beu heb gedraaid (dat verkeert natuurlijk tijdens de examens) en dat alle 'mindere' nummers nu nog aangenaam te beluisteren zijn.