|
Gezien op het Film festival 2007 Prijs: 5€ imdb |
fem' 9 'lei 7.5 |
8.3
|
![]() © KINEPOLIS FILM DISTR. | 17/10 om 12:15 in Kinepolis 07
19/10 om 10:00 in Kinepolis 03
|
David Cronenberg heeft geen filmfestival nodig om zijn films beschikbaar te maken voor het grote publiek. De man heeft na al die jaren een boel trouwe fans gekregen die, samen met de alle andere kinepolis bezoekers, niet schuwen van zijn films. Ik bedoel, A History of Violence was toch ook eventjes in de bioscopen te zien vorig jaar? Waarom passeert deze film dan revue?
Maar al dit naast mij gelegd, was ik meer dan blij om zekerheid te hebben van een schot in de roos. In tegenstelling tot de meeste andere films die tijdens het film festival worden gespeeld, hoef je hier niet te twijfelen of dit een experimenteel sociaal drama zou kunnen zijn, in een flitsende stijl van nog nooit geprobeerde visuele elementen. Neen, dit is een rustige Cronenberg film, met een semi open einde, gefocust op enkele (nu niet nader benoemde) aspecten, maar onnastreefbaar goed in vergelijking met andere films. Telkens weer (het is nu toch al de derde film op rij die die stijl aanmeet) heb je rustig camera werk, in een verhaal waar je niet naast kan kijken.
Het is altijd ook wat zoeken naar het hoofdpersonage, maar eens je doorhebt dat de chauffeur met een tocht naar de hogere rangen bezig is, schakelt de ervaren filmkijker automatisch over naar het volgen van de vele verhaallijnen. Het hoofdverhaal, den roden draad, draait rond een 14 jarige, ontvoerde hoer uit Oekraine, die onder het voorwendsel van een zangcarriere naar engeland werd gelokt. Dat die carriere er waarschijnlijk nooit van gekomen is, kan je afleiden uit de openingsscene waar ze bloedend haar kind ter wereld werpt. Het kind en de van dan af dode moeder vormen, samen met haar dagboek, de reden waarom de russische maffia het een en het ander wil opkuisen. Door subtiel gekonkel en het te voorzichtige gegraaf van de locale baas merk je dat dit verhaal voortdrijft op nuances en niet uitgesrpoken waarheden. Het is logisch dat de baas uiteindelijk ten val komt als hij maar zo summier zijn onderzoek doet. Maar anderzijds zorgt en toont het wel aan dat dit een intelligente film is met veel menselijkheid. (En voor eens wordt menselijkheid niet bedoeld als waardigheid of een menselijk bestaan.)
Ik gaf mijn tweede 5/5 voor deze donkere maar helder gemaakte film van niet opgeven, kleine fouten en realistisch bloedvergieten. Als bonus krijg je ook nog eens Viggo Morgenson zijn пенис te zien.











