|
Gezien op het Film festival 2007 Prijs: 5€ imdb |
fem' 6.8 'lei 5 |
5.9
|
![]() © SCALPEL FILM | 14/10 om 20:00 in Kinepolis 03
|
Van begin tot eind gaat deze film traag vooruit. Ik ben een beetje vertwijfeld over het doel van de film, even vertwijfeld als het personage is over de reden van zijn verblijf in het klooster of zelfs de twijfel waarom hij zich er aanmeldt. (Of erger, waarom hij zelfs leeft.) En ergens vrees ik dat er mij heel wat symboliek verloren gaat. Maar toch vond ik de film goed. Niet fantastisch, maar simpelweg goed. In plaats van de spanning te benadrukken met snelle cuts, begeleidt de muziek de film wonderwel. En dat is even wennen want je verwacht ieder moment wat meer van de film, van de mijmerende beelden en de vraag naar het waarom.
Evenals wij die de film selecteerden, wordt ook hier een selectie gemaakt, worden de studenten van Jezus klaargemaakt om mannen van God te worden. Alsof hun roeping in twijfel moet worden getrokken, wordt iedereen afzonderlijk ook in twijfel getrokken, door hun mede studenten, door de pastoor maar vooral door zichzelf. De dramatiek van de film krijgt enkele ongelooflijke hoogtepunten, die met stilte en muziek worden ondersteund. Je krijgt slechts een maal een closeup te zien van ieders gezicht, van hun twijfels, hun onuitgesproken verleden en een blik naar wat ik vermoed een ziel zou moeten zijn.
Door het gebrek aan antwoorden en mijn gebrek aan kennis, werpt de film heel veel vragen op. Ik denk niet dat het bedoeld is om een mijmerende film te maken die je mijmerend achterlaat, maar ik kan maar gissen naar wat het doel nu eigenlijk was. Want wat drijft iemand die zich een man van God noemt, en wat is het nut van hun studie? Maar vooral, wat is liefde en wat doet dat in de film? Wat is liefde voor iets onveranderlijks, iets tijdloos en Heilig? En kunnen weons dat wel voorstellen?
Ik gaf de film een 3/5, omdat 3.5 niet kan.











