Wat is me dit nu weer? Doorheen de film zit je op het puntje van je stoel, te wachten tot wat er zou moeten gebeuren (de pointe, het moraliserende einde?) en dat zich uiteindelijk niet voltrekt. Maar gelukkig is dat dan ook één van de weinig elementen die de film naar beneden trekt. (En het zal wel aan mij liggen dat films zo onwerkelijk afstandelijk lijken, zonder progressie en zonder dat het verhaal er eigenlijk iets toe doet. Weinig wordt er vermeld over hoe de Lord of War nu aan zijn imperium raakte, en vooral, hoe complex zo'n zaken toch moeten zijn. Je krijgt de indruk dat, behalve de doodsbedreiging die het vak meebrengt, er weinig risico's zijn en dat de man een gewone zakenman is. Wat natuurlijk wel kan, en wat hij ook bewijst middenin de film, maar wat niet uitlegt waarom hij het net in de wapens doet. Ja, natuurlijk, er is geen administratieve rompslomp! Dat maakt het goed om je hebben en je houden te verlaten en om zonder enige vorm van heimwee de wereld af te reizen en je mensenkennis op tot op de grens van de grens te testen. Want ook dat is een onopgelost misterie uit de film. Hoe in hemelsnaam komt de man aan zijn eindeloos correct voorspellende mensenkennis. Iets wat ieder in staat zou stellen om de deals van hun leven veilig te stellen. Alles gebeurt maar.)

En net zoals mijn inleiding er weinig toe doet, maar toch opvallend is, zo is het ook in de film. De beste beelden verschijnen in de eerste 5 minuten, waar je wordt meegevoerd als een kogel in een kist, doorheen het productieproces om uiteindelijk een afrikaans hoofd te laten uiteenspatten. Dat was een rush die je derest van de film niet meer meemaakt.
Het is ergerlijk dat je van het ene feit naar het andere wordt gebracht, de val van de Sovjet Unie tot het omkopen van een Saoudi om enkele camions vol met 'paraplu's' (het model als de parafix) door te laten. Maar geen enkel lijkt echt belangrijk.
Dat Nicolas Cage de film rechthoudt, is een feit. De ware woede en de adrenaline die de man doorheen je aderen kan laten vloeien, enkel maar door 'ns zo'n gebaar te maken en 'ns op die manier te schreeuwen. Dat is ok, maar dat vind'k onvoldoende om deze cinema film nogmaals te huren.
En natuurlijk moet'k nog een klein punt van onrealisme benadrukken dat doorheen de film wordt gegeven door Mr Cage. Niet dat de man er iets kan aandoen, maar net zoals in 8mm reageert hij niet zoals de meeste mensen zouden reageren in die situatie. De scrupuliteit van iemand die al jaren in de wapenhandel zit, samen met wat hij zogezegd zou moeten weten over mensen en dan nog eens zijnde in een afrikaans land (waar de wetten van de natuur meer gelden dan andere wetten) met een verwachtingsvol publiek, dan nog kan hij zijn concurrent niet van het leven beroven.

Maar uiteindelijk heeft de film gelijk. Het leven is complexer dan enkel ordehandhaving.