Gezien in de Kinepolis imdb

fem' 7.3 'lei 6.8

7.1

Gelukkig is deze film heel wat minder bombastisch dan het eerste deel. Ik moet toegeven dat ik het ergste van de film verwachtte. Men neigt altijd naar de kostuums en het decor, waardoor er nodeloos opgeblazen conversaties onstaan over niets meer dan de lucht die wordt ingeademd.

Gelukkiglijk wordt er nu ook een menselijk aspect van Elizabeth getoond. Hoe moeilijk het wel niet is om eenzaam en bewust zonder partner door het leven te gaan. Of het zelfs nog een stap verder te drijven en het gevoel en de daden nooit te leren kennen. Misschien enkel van ver te ervaren. Door middel van anderen, maar nooit met zichzelf. Het lijkt bijna een romantisch ideaal als the Queen dan uiteindelijk toch toegeeft om die ene man haar 1 enkele kus te laten geven.

Maar de menselijkheid stopt er niet. Sterfelijkheid is ook een deel van onze menselijkheid, zeker als je beseft dat alles in dit leven draait rond onze tijdelijk aanwezigheid hier. (Wel ja, Memento Mori.) En hoewel de Virgin Queen niets doet om dit gevoel op te lossen, ze blijft man- en kinderloos, beseft ze weldegelijk dat je haar berooft van haar onsterfelijke positie als je koninglijk iemand van het leven berooft.

En aangezien de gevechtsscenes ook geen onbalans brengen in de film is dit een goede aanrader. Hij is meer dan leuk om naar te kijken, ik hoorde zelfs af en toe een zucht bij het zien van het zoveelste fantastische kostuum van Elizabeth.