Een Gekke Namentocht gaat uiteraard ook gepaard met enkele paniekmomenten. Mijn eerste en grootste paniekmoment was het moment waarop we met de auto een straat inreden die... nogal erg naar beneden ging, niet zo lang was... en op het eind ervan... water te zien was! 'We reden het water in!' dacht ik. Er was wel een boot te zien... waar je wel kon oprijden... maar die was al 2m ver het water in... Dus riep ik maar 'stop! niet verder rijden! stop! stop!'
De boot leek terug te keren. De kust leek letterlijk veiliger, maar er waren geen aanduidingen, geen plakaat, geen stoplicht, niks... Dus waagden we het er maar op... Ik hield me vast aan de autodeur, niet dat het iets zou helpen moesten we 't water ingaan, maar het gaf me een veiliger gevoel.. ofzo. Het ritje over 't water verliep rustig. De paniek was voorbij... Nederland is vol met water!

We hadden net Krimpen bezocht en wilden naar Kinderdijk. En om daarna opnieuw naar Lekkerkerk te gaan, moesten we de overzetboot terug nemen. De kaartjesverkoper gaf ons korting, herkende ons wellicht nog als 'de domme Belgen'.

Een Gekke Namentocht - het fijnste wat we ooit konden verzinnen. En eigenlijk was het een leuk cadeautje voor Femeref, waarvan ik mocht meegenieten.

Bedankt voor de 'bak diesel', Miekebeezt! Op de overzetboot konden we lekker zuinig wezen op die brandstof!