Ik heb niet veel rijervaring. Mijn rijbewijs haalde ik pas in Juni en in al de tijd die sindsdien is verstreken, kon ik niet veel met de auto weg gaan. Niet dat ik perse met de auto wil rijden, maar het maakt wel dat ik in autorijden nog steeds spannend vind. Ik vermoed zelfs dat als ik te lang zou rijden (stel van Gent naar de Ardennen) ik als een wrak uit de auto zou stappen.

Donderdag begon voor lorelei een nieuw avontuur onder de vorm van avondschool in Mariakerke. De lessen zelf beginnen om 18u30 en ik vreesde dat van Gent centrum naar Mariakerke een helse tocht zou worden met veel verkeer en regelmatige of continue file. Maar gelukkiglijk was de tocht redelijk makkelijk. Er is blijkbaar minder verkeer dan rond 17u en we bereikten de school heel makkelijk.

De terugtocht onderbrak ik met een kort bezoek aan de colruyt. Aan de ingang bleek de band van de parking naar de eerste verdieping niet te werken. De karretjes hebben een makkelijk systeem dat hen toelaat om vast te komen zitten in de rolband naar boven. Iets wat natuurlijk tegenwerkt als de band niet beweegt. Gelukkig waren er twee colruyt medewerkers zo vriendelijk om de gestrande karretjes naar boven te dragen.

Eens ik terug onderweg was naar huis leken de lichten niet te werken aan de kruising van de citadellaan en de tentoonstellingslaan. Ik begon een flauw vermoeden te krijgen dat autorijden anti-positief werkte.

Toen ik enkele uren later lorelei terug ophaalde miste ik bijna de afrit naar de school waardoor ik de R4 zou oprijden. Remmen dicht, stuur kort naar links, bijna de gracht in, schakelen, langzaam draaien, de gracht kussen, en uiteindelijk toch nog de oprit op kunnen rijden.

Ligt het nu aan mij, of is autorijden altijd zo spannend?