Naar de tandarts gaan doet pijn. En ik zit nog steeds met de smaak van bloed in mijn mond. Erger nog, toen ik buiten ging en ik zag mijn reflectie in een ruit, had ik blijkbaar een veeg bloed op mijn wang. Grmbl .. En op zo'n momenten zit je met de meest gepaste muziek in je hoofd. Geen idee van wie het is (en ik wil het ook niet weten, het is mijn muziek niet en ik wil er niet mee in mijn hoofd zitten. Maar het bleek nu al meer dan eens dat ik zoiets niet onder controle heb, of er de moeite niet genoeg voor doe om onder controle te krijgen. Ik word meestal wakker met alle verdrukte muziek van de voorbije jaren, zelfs met de initiele hit van de Spice Girls.), maar .. you cut me open and I keep bleeding, I keep keep bleeding. Best toepasselijk voor dit bloederige kuisen van tanden.

Na het kuisen merkte de tandarts mijn counterstrike tas op. Meer nog, hij benoemde alle onbenoemde geweren, pistolen en automatische wapens die op de tas stonden. En om het compleet af te maken kon hij mij vertellen dat hij ooit al eens had geschoten met een P90. Iets wat blijkbaar niet evident is en hij bevestigde ook dat de korte loop gevaarlijk is omdat je er je vinger veel te makkelijk voor kan leggen. Met alle bloederige gevolgen vandien. Volgens mij probeerde hij mij enkel maar gerust te stellen.